Τμήματα ΑΕΙ και νοσοκομεία αδειανά μόνο και μόνο για να ικανοποιούνται τοπικοί παραγοντίσκοι…
Η κρατική αεροπειρατεία που διέταξε ο Αλεξάντερ Λουκασένκο δείχνει ότι οι δικτάτορες δεν είναι απειλή κατά των ανθρώπων μόνο εντός των συνόρων. Μπορούν να είναι απειλή και στην Αθήνα.
Εκτός από τα δικαιώματα των δημοσίων υπαλλήλων, υπάρχουν και τα δικαιώματα εκείνων που τους πληρώνουν.
Ακόμη κι εκείνοι που διατυμπάνιζαν ότι «το κράτος δεν είναι η λύση, το κράτος είναι το πρόβλημα» παρήγαγαν θηριώδη ελλείμματα.
Greece+ marks a step forward. OK, it’s neither full nor perfect. But like all proposed plans, it serves as a platform for debate.
Ποια ακριβώς μπορεί να είναι η αίσθηση απειλής, όταν μήνας μπαίνει, μήνας βγαίνει;
Σύμφωνοι! Να μπουν πρόστιμα και να μαλώσουμε τους νέους για τα κορωνοπάρτι. Οι κορωνοσυνάξεις των σεβασμιωτάτων υπόκεινται σε άλλο νόμο;
Το ««Ελλάδα +» είναι ένα βήμα μπροστά. Δεν είναι τέλειο, ούτε πλήρες. Οπως όλα τα προγράμματα αποτελεί πρόταση προς συζήτηση…
Εκεί, «στου φεγγαριού τη χάση» συγκρούονται τα οράματα της Αριστεράς με την πραγματικότητα των εργαζομένων που λέει ότι υπερασπίζεται.
Η Ιστορία φτιάχνεται κυρίως με αποτυχίες, ασχέτως αν γράφεται με τις επιτυχίες.
Η θλιβερή πραγματικότητα για τον εμβολιασμό των υγειονομικών δεν χρειάζεται στατιστικούς καλλωπισμούς από την πολιτική ηγεσία.
Η οριακή χρησιμότητα της αυστηρότητας των ποινών βαίνει μειούμενη κι από ένα σημείο και μετά γίνεται μηδενική.
Το να δηλώσει ένας πολιτικός ότι ο αντίπαλος σε κάποιο θέμα είχε δίκιο, αποτελεί πρόοδο για τη χώρα.
Δυστυχώς δεν έχει ξεκινήσει ακόμη η συζήτηση για να διαμορφωθεί κάποια θεωρία δικαιωμάτων, υγειονομικού –ας πούμε– τύπου.
Στην εποχή των social media υπάρχουν πράγματα που γίνονται αλλά δεν πρέπει να λέγονται και υπάρχουν πράγματα που δεν γίνεται να λέγονται.
Η περίτεχνη κρατική προστασία ιδεών, εκφράσεων, μεθόδων μεταμορφώνεται χρόνο με τον χρόνο σε σαράκι του καπιταλισμού, κάτι αντίστοιχο με τη γραφειοκρατία της παλιάς ΕΣΣΔ.
«Σοσιαλισμός είναι όταν η αγάπη για τους εργαζομένους έρχεται πρώτο. Αριστερισμός είναι όταν το μίσος για τις επιχειρήσεις έρχεται πρώτο».
Στην πανευρωπαϊκή συζήτηση για το Ταμείο Ανασυγκρότησης δεν θα ήταν κακή ιδέα να θεσπίσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ένα «μέτρο ορμπανοποίησης» των χωρών και να διανείμει τα λεφτά αναλόγως.
All they have to do is memorize the answers to 550 questions…
Μυστήριαι αι βουλαί του κυρίου Μαυρουδή Βορίδη αλλά μια τέτοια τράπεζα θεμάτων είναι ο καλύτερος τρόπος ένταξης των αλλοδαπών στην ελληνική πραγματικότητα.
