Καύσωνες, χιονιάδες, πλημμύρες κ.ά. μπαίνουν στην ημερήσια διάταξη. Χρειάζεται συνολική στρατηγική αντί για μπαλώματα με αεργίες μόνο στο Δημόσιο.
Αν «ένα άλλο μάθημα Λατινικών είναι εφικτό», γιατί δεν ξεκινάμε από «ένα άλλο μάθημα ιστορίας» ώστε να ξέρουν όλοι οι απόφοιτοι λυκείου τι γιορτάζουμε την 28η Οκτωβρίου;
Και μόνο που συζητάμε για «αριστερή» Κοινωνιολογία και «δεξιά» Λατινικά δείχνει το επίπεδο της παιδείας σ’ αυτή τη χώρα.
Η εξίσωση στην ίδια πρόταση των «μπαχαλάκηδων», «επαγγελματιών ινστρουχτόρων» και «αστυνομικών» συσκοτίζει τα πράγματα.
Η δομή του Μέσου καθοδηγεί τον λαϊκισμό του πλήθους. Μόνο (εισαγόμενα) συνθήματα του στυλ #NotMyPresident χωρούν σε ένα tweet και γίνονται δημοφιλή.
«Τι κάνουμε τώρα;». Τι προτείνουν οι αρνητές κάθε σχεδίου για την Κύπρο; Να κάνουμε τη μούρη του Ερντογάν κρέας με απανωτά ψηφίσματα του ΟΗΕ;
Εθιμικώς και σιωπηρώς προστέθηκε ένα ακόμη άρθρο στα 30 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Αυτές τις ημέρες εκτοξεύονται πολλές επικρίσεις εναντίον των πολιτικών που δηλώνουν ότι δεν είναι ρατσιστές, τουλάχιστον όχι με όσους παίζουν καλό μπάσκετ.
«Επαναστατική πρωτοπορία» του αντιεμβολιαστικού κινήματος είναι η Ακροδεξιά, αλλά αδυνατεί να συνενώσει τα κομμάτια του για πολλούς (και πέραν της απεχθούς ιστορίας της) λόγους.
Και εντός των ΑΕΙ γίνονται κάθε χρόνο εξετάσεις στις οποίες πολλοί και πολλές κόβονται. Γιατί εκεί δεν έχουμε «σφαγή», «παραλογισμό», «καρμανιόλα» και «εικόνα καταστροφής»;
Ο νόμος κατέπεσε αλλά βρεθήκαμε στην προτέρα κατάσταση που ο νόμος ήθελε να θεραπεύσει, δηλαδή στις ψευδείς ειδήσεις για τους κατηγορουμένους.
Τώρα είναι η ευκαιρία για την επίσημη Εκκλησία να κάνει πολύ περισσότερα.
Αν κάποιος νόσησε με συμπτώματα το ξέρει και υπάρχει στο μητρώο ασθενών. Αν κάποιος έχει νοσήσει χωρίς να το γνωρίζει, πώς θα ξέρει αν πρέπει «να κάνει μία δόση εμβολίου έξι μήνες μετά τη διάγνωση της νόσου»;
Η νομοθετική αρχή ψήφισε την καθολική απαγόρευση δημοσιοποίησης των ονομάτων κατηγορούμενων και η δικαστική αρχή δίνει την άδεια. Μόνο αυτή.
Αν το πρόβλημα της εγκληματικότητας λυνόταν με τις αυστηροποιήσεις του κ. Τσιάρα, το λογικό και πιο προστατευτικό για την κοινωνία στο σύνολό της, θα ήταν να ξεκινήσει από τους αστυνομικούς.
Κάθε φορά που η ελληνική κοινωνία συγκλονίζεται από ένα έγκλημα, θα βγει ο υπουργός Δικαιοσύνης να εξαγγείλει ότι αυστηροποιούνται οι ποινές.
Οι πρωτοβουλίες για νομοθετική ρύθμιση των ΜΜΕ, με σαφώς καλές προθέσεις αλλά ασαφείς στόχους, όποτε επιτύχουν καταλήγουν σε νομικά τερατουργήματα.
Το μόνο κοινό στοιχείο των Αγανακτισμένων με τους αντιεμβολιαστές είναι η παρανοϊκή άρνηση της πραγματικότητας.
Tα παράλογα συστήματα πεποιθήσεων είναι σαν τους ιούς. Μεταδίδονται εύκολα (σε μη εμβολιασμένους από γνώση οργανισμούς), μεταλλάσσονται γρήγορα για να προσαρμόζονται σε κάθε εμπειρία, επιβιώνουν ακόμη και αν πεθάνουν οι φορείς τους.
Η Αριστερά χρειάζεται ένα καινούργιο «αφήγημα» για να συγκινήσει. Αλλά αυτό προϋποθέτει να εγκαταλείψουν το παραμύθι.
