Αν κάποιος έχει τα προσωπικά σας στοιχεία και σας μαυρίσει το όνομα και την οικονομική ιστορία δεν υπάρχει τρόπος να ξεκαθαρίσει. Τα δεδομένα αυτά μοιράζονται από τόσες βάσεις δεδομένων, που είναι αδύνατον να βρεθούν. Στις ΗΠΑ, το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να σας επιτρέψουν να αλλάξετε όνομα και δελτίο ταυτότητας.
Σήμερα νέες τεχνολογίες υποτάσσουν το internet στη γεωγραφία και συνεπώς στο νόμο.
Nέες παιδικές ασθένειες του OTE για μια όχι και τόσο σύγχρονη τεχνολογία…
Όταν η πολιτική και ο λαϊκισμός συναντά την επιστήμη τα αποτελέσματα δεν μπορεί παρά να είναι τραγελαφικά.
Που αρχίζει και που τελειώνει η δημοσιογραφική έρευνα στην ιδιωτική ζωή (έστω και στα ιδιωτικά αμαρτήματα) των επιφανών;
Όλο και περισσότερα ερευνητικά κέντρα δημιουργούν συμβούλια ηθικής για να γνωμοδοτούν για την γενετική τεχνολογία. Τα ερωτήματα είναι πολλά. Ποιοι πρέπει να τα απαρτίζουν; Πρέπει οι βιοηθικιστές να αμείβονται; Η ηθική και χρήμα κάνει ένα περίεργο μίγμα με αποτέλεσμα την απαξίωση της βιοηθικής.
Όλοι, λίγο-πολύ, αντιμετώπισαν την μνήμη ως εργαλείο, κάτι σαν αποθηκευτικό χώρο προηγούμενων εμπειριών.
Άργησε, αλλά ήρθε και στην Ελλάδα το φρούτο της συλλογής προσωπικών στοιχείων από αλυσίδες πολυκαταστημάτων έναντι ευτελών εκπτώσεων και προσβλητικών όρων για τους ερωτώμενους.
Από την εισπνοή μαριχουάνας του Μπιλ Κλίντον, μέχρι το γεγονός ότι ο Αλ Γκορ είχε χρηματίσει δικηγόρος βιομηχανιών τσιγάρων, μέχρι τη λούφα που έκανε στην Εθνοφυλακή ο νυν πρόεδρος Τζορτζ Μπους, όλα κάποια στιγμή βγήκαν στο φως. Το έγκλημα του Kerrey γιατί έμεινε κρυφό;
Η πρόταση να κλείσει «το χάσμα του πλούτου» ενσωματώνει κάποιο ψέμα, λέει ο P.J. O’Rourke. Η έννοια της οικονομικής ισότητας είναι βασισμένη σε ένα αρχαίο και άσχημο ψεύδος κεντρικό στην πρόχειρη οικονομική σκέψη: ότι δηλαδή υπάρχει μια σταθερή ποσότητα πλούτου. Η παραγωγικότητα, όμως, είναι επεκτάσιμη.
Διαμάχη για τα δικαιώματα ιδιοκτησίας μιας νέας εκδοχής του “όσα πήρε ο άνεμος”, γραμμένου από την πλευρά των σκλάβων
Σε ένα κόσμο χωρίς χάσματα όλοι θα ήμασταν ίδιοι. Η ιδέα ενός κόσμου όπου όλοι θα είμαστε ίδιοι – στον πλούτο ή οτιδήποτε άλλο – είναι μια φαντασία για τους ανόητους. Του P.J. O’Rourke
Antony Giddens: Τώρα υπάρχει η δεύτερη συζήτηση για την παγκοσμιοποίηση, η οποία μάλιστα δεν περιορίζεται στην ακαδημαϊκή κοινότητα. Έχει βγει στους δρόμους…
Τα προγράμματα «cencoware» δέχτηκαν την επίθεση των φιλελεύθερων οργανώσεων στον κυβερνοχώρο επειδή λογοκρίνουν δικαίως και αδίκως.
Τα βρετανικά media ουρλιάζουν για τον κίνδυνο «εξευρωπαϊσμού» της Βρετανίας. Αν κοιτάξει όμως κάποιος τις εφημερίδες θα βρει λίγη αλήθεια και πολύ προκατάληψη. Ο Τύπος και το κοινό αλληλοτροφοδοτούν τον κύκλο του ευρωσκεπτικισμού.
Η νέα μεγάλη ιδέα του διεθνούς Τύπου είναι η καταπολέμηση του θανάτου.
Τι μάθαμε λοιπόν από την άνοδο και πτώση των χάρτινων δισεκατομμυριούχων; Ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται κι όχι πάντοτε ως φάρσα. Οι χρηματιστηριακοί πυρετοί ήρθαν, έρχονται και θα ξανάρθουν.
Η νεοφιλελεύθερη άποψη για τους «Mεγάλους ή Mικρούς Aδελφούς».
Στη χώρα μας, ούτε τα γραπτά ούτε τα προφορικά μένουν. Όλα εκτυπώνονται σε 2.000 αντίτυπα και όποιος πρόλαβε βιβλίο είδε.
Όλοι οι χρήστες του διαδικτύου έχουν κατά καιρούς πάρει κάποιο email σαν εκείνα τα παλιά γράμματα που βρισκόταν στην πόρτα μας κι έγραφαν «η κ. Kατερίνα που το αντέγραψε και το έστειλε σε 3, 5, 10 φίλους της κέρδισε το λαχείο, ενώ ο κ. Γιάννης που αμέλησε να το στείλει πέθανε σε ένα μήνα»
