Το πρόβλημα στην Ιταλία δεν είναι ότι εμφανίστηκε ο αμφιλεγόμενος Μπερλουσκόνι, είναι ότι δεν εξαφανίστηκαν οι δομές που παρήγαγαν τη διαφθορά.
Yπάρχουν δύο στάσεις των ανθρώπων σε σχέση με τη σωτηρία του περιβάλλοντος. Η μία αναζητά και επιδιώκει την εκ βάθρων αναδιάρθρωση του τρόπου που ζει σήμερα ο άνθρωπος» και η άλλη αγκαλιάζεται από ανθρώπους που φοβούνται ότι αυτό θα τους επιβληθεί.
Οι ατέλειες στην ελληνική αγορά δεν αφορούν αποκλειστικά το σκέλος της προσφοράς των προϊόντων. Αφορούν και τη ζήτηση, δηλαδή την συμπεριφορά ημών των καταναλωτών.
Το σοσιαλιστικό μοντέλο ανάλυσης χρειάζεται λίγους πλούσιους κερδοσκόπους και πολλούς πένητες καταναλωτές. Οταν η ζήτηση διαψεύδει το μοντέλο εφευρίσκεται η «καταναλωτική συνείδηση».
Αλήθεια, αν τα δύο παιδάκια που εξαφανίστηκαν στην Ορεστιάδα δεν ήταν Ρομά θα γινόταν τόσο εύκολα αποδεκτή η εξήγηση της «πώλησης»;
Υπάρχουν πολλές νάρκες στα δημοψηφίσματα για την κύρωση πολιτικών συμφωνιών.
Στα ερευνητικά πράγματα της χώρας έχουμε μια διπλή αποτυχία. Αυτό που έπρεπε να συζητείται δημόσια συζητείται ελάχιστα και αυτό που έπρεπε να συζητείται επιστημονικά συζητείται στα παράθυρα της τηλεόρασης.
Το γεγονός ότι ολόκληρη η σταλινογενής Αριστερά ξεσηκώθηκε για το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού, ενώ σιώπησε για το βιβλίο της Γ΄ Λυκείου δείχνει τη βαθιά ιδεολογική της μετάλλαξη. Δεν φωνασκεί πλέον υπέρ του κομμουνιστικού, αλλά υπέρ του εθνικού.
Το πρόβλημα με το βιβλίο ιστορίας της Γ’ Λυκείου.
Το πρώτο πράγμα που έκανε η ολλανδική κυβέρνηση, όταν αποφάσισε να προχωρήσει σ’ ένα γενναίο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, ήταν να φτιάξει ένα «γλωσσάρι της δημόσιας διοίκησης».
Η πρόβλεψη των σεισμών δεν είναι ακριβής επιστήμη και χωρίς ακρίβεια η αντίδραση της Πολιτείας δεν μπορεί παρά να είναι προσεκτική.
Αργά αλλά σταθερά βαδίζουμε προς μια νέα οικονομική οργάνωση της παραγωγής, τουλάχιστον των πνευματικών προϊόντων.
Σε μια δημοκρατία ότι δεν απαγορεύεται ρητώς, επιτρέπεται. Σε μια δικτατορία ότι δεν επιτρέπεται ρητώς, απαγορεύεται.
Πόσο δύσκολη υπόθεση είναι «η ριζική στροφή» που απαιτεί με πρωτοσέλιδο τίτλο η «Αυγή»;
Είναι κούφια τα μέτρα για την ακρίβεια που μας πουλάει ο κ. Φώλιας. Κι αυτό επειδή εστιάζονται στα συμπτώματα και όχι στην ασθένεια της εγχώριας αγοράς.
Πως ένα αναμνηστικό έγινε Βραβείο Νομπέλ, με αποτέλεσμα να σημαιοστολιστεί η χώρα, να γίνουν τελετές στο Μαξίμου και να βγάζει λόγους ο ίδιος ο πρωθυπουργός.
Η αγορά δεν εφευρέθηκε επειδή είναι δεδομένη η ροπή όλων προς την κερδοσκοπία. Εφευρέθηκε για να ικανοποιήσει αυτό το αίτημα.
Σε άλλες ευνομούμενες δημοκρατικές χώρες ήδη θα έψαχναν πόσα ξέρει ο πρωθυπουργός για την υπόθεση Κεφαλογιάννη και αν υπήρξαν κι άλλες πιέσεις των μαρτύρων αστυνομικών, για να κουκουλώσουν αυτήν και άλλες υποθέσεις.
Διάφοροι υπουργοί άρχισαν να επιχειρηματολογούν ότι το Σύνταγμα δεν εννοεί αυτά που λέει.
Σε μια χώρα με ανοιχτούς ορίζοντες η Αλεξανδρούπολη παύει να είναι ακριτική πόλη. Γίνεται κέντρο μιας ευρύτερης περιοχής. Γίνεται αυτό για το οποίο φτιάχτηκε. Μια πόλη για να εκμεταλλευτεί την παγκοσμιοποίηση.
