Σε μια δημοκρατία ότι δεν απαγορεύεται ρητώς, επιτρέπεται. Σε μια δικτατορία ότι δεν επιτρέπεται ρητώς, απαγορεύεται.
Πόσο δύσκολη υπόθεση είναι «η ριζική στροφή» που απαιτεί με πρωτοσέλιδο τίτλο η «Αυγή»;
Είναι κούφια τα μέτρα για την ακρίβεια που μας πουλάει ο κ. Φώλιας. Κι αυτό επειδή εστιάζονται στα συμπτώματα και όχι στην ασθένεια της εγχώριας αγοράς.
Πως ένα αναμνηστικό έγινε Βραβείο Νομπέλ, με αποτέλεσμα να σημαιοστολιστεί η χώρα, να γίνουν τελετές στο Μαξίμου και να βγάζει λόγους ο ίδιος ο πρωθυπουργός.
Η αγορά δεν εφευρέθηκε επειδή είναι δεδομένη η ροπή όλων προς την κερδοσκοπία. Εφευρέθηκε για να ικανοποιήσει αυτό το αίτημα.
Σε άλλες ευνομούμενες δημοκρατικές χώρες ήδη θα έψαχναν πόσα ξέρει ο πρωθυπουργός για την υπόθεση Κεφαλογιάννη και αν υπήρξαν κι άλλες πιέσεις των μαρτύρων αστυνομικών, για να κουκουλώσουν αυτήν και άλλες υποθέσεις.
Διάφοροι υπουργοί άρχισαν να επιχειρηματολογούν ότι το Σύνταγμα δεν εννοεί αυτά που λέει.
Σε μια χώρα με ανοιχτούς ορίζοντες η Αλεξανδρούπολη παύει να είναι ακριτική πόλη. Γίνεται κέντρο μιας ευρύτερης περιοχής. Γίνεται αυτό για το οποίο φτιάχτηκε. Μια πόλη για να εκμεταλλευτεί την παγκοσμιοποίηση.
Tα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης λατρεύουν την εσχατολογία. Δώσ’ τους ένα τέλος και παρ’ τους την (οκτάστηλη) ψυχή τους.
Τσαλαβουτούν πολλοί σ’ αυτά τα θολά όρια ανάμεσα στο δημοκρατικό και στο επαναστατικό καθήκον.
The people whose names were published because of their alleged involvement in the case of the possession and distribution of child pornography are neither pederasts nor pedophiles. They have not been proved to have been in possession of child pornography or distributing it; they have only been…
Την ακρίβεια δεν τη δημιουργεί ο ανταγωνισμός που η κυβέρνηση επιχειρεί να περιορίσει, αλλά η έλλειψή του.
Δουλειά των δημοσιογράφων είναι να ενημερώνουν τους πολίτες με όσο μεγαλύτερη ακρίβεια γίνεται. Και η ακρίβεια προϋποθέτει και το τεκμήριο αθωότητας.
Μεταξύ του «κατόχου και διακινητή παιδικής πορνογραφίας» και του «κατηγορούμενου» γι’ αυτά τα αδικήματα υπάρχει τεράστια απόσταση.
Τα παιδιά που καίνε τις κάλπες είναι παιδιά μας. Εμείς τους δώσαμε τον δαυλό. Ετσι τα μάθαμε κι έτσι πορεύονται.
Η συνεργατική οικονομία αποκεντρώνει και τον έλεγχο ποιότητας των προϊόντων της. Λειτουργεί περίπου, όπως η εξέλιξη των ειδών στη βιολογία.
The organizers of Greece’s national examinations for university entrance caused a fuss with their decision to help candidates by providing some helpful notes to accompany a question on a poem by George Seferis. The move confirmed that Education Ministry officials question the ability of pupils to…
One of the paradoxes in Greece is that we have managed to banish an entire system of ideas (from universities, bookshops and the media), while at the same time we lament its absence. Although we are keen to lash out at so-called neoliberalism, few are interested in finding out what it stands for….
Ολόκληρη η εκπαιδευτική ιδεολογία του ’68 θεμελιώνεται στην ιδέα του ξεπεράσματος, της “αυτοκαταστροφής” των κατεστημένων γνώσεων.
Strange as it may seem, the roots of the ills presently dogging Greece’s state universities can be traced to a democratic overture made back in 1982. It was a draft law aimed at strengthening democratic procedures in the country’s university institutions by promoting student participation in…
