Το εκπληκτικό δεν είναι ότι διαγράφεται από την Ενωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών ο κ. Σίμος Κεδίκογλου.
Η οικονομική κρίση έδωσε ένα επιπλέον επιχείρημα στους επικριτές των «εξωτικών θεσμών διαβούλευσης».
Σε ένα κόσμο που γίνεται όλο και πιο σύνθετος κανείς δεν ξέρει εκ των προτέρων τις επιπτώσεις μιας απόφασης και από πού θα του έρθουν οι αντιδράσεις.
Απέτυχε το «μεταρρυθμιστικό Μπλίτσκριγκ» που επιχείρησε την προηγούμενη εβδομάδα ο κ. Σαμαράς. Η ΕΡΤ όχι μόνο δεν έκλεισε, αλλά άνοιξε αμέσως σαν κάτω Πλατεία Συντάγματος.
Στη Δημοκρατία του Τσαμπουκά τα προβλήματα δεν επιλύονται. Αν υπάρχουν λεφτά αναβάλλονται. Το κόστος βέβαια δεν εξαλείφεται, αλλά σωρεύεται μέχρι χρεοκοπίας της χώρας, όπως κι έγινε το 2009. Οταν δεν υπάρχουν λεφτά οι Γόρδιοι Δεσμοί κόβονται.
Είναι εκπληκτικό να δει κανείς πόσοι φίλοι των μεταρρυθμίσεων γεννήθηκαν ξαφνικά σε μια μέρα.
Ήταν πολύ γλαφυρή και πολύ ακριβής η αυτοκριτική που έκανε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Σίμος Κεδίκογλου για την ΕΡΤ, μαζί με την κριτική στους προκατόχους του.
Προς τι ο τριετής κουρνιαχτός με το «δεν χρωστάμε, δεν πληρώνουμε»; Ετσι κι αλλιώς και χρωστάμε και δεν πληρώνουμε και δανειζόμαστε επιπλέον…
Η νομιμότητα του ευρωπαϊκού εγχειρήματος πλησιάζει με γοργά βήματα προς το τέλος της, ακριβώς τώρα που τη χρειαζόμαστε πιο πολύ.
Διαβάζουμε «μεταφράσεις» του εγγράφου του ΔΝΤ, που ακούγονται όμορφα στα αυτιά μας.
Όλοι κάνουν λάθη. Εκτός από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτοί κάνουν θεωρίες…
Η καθαρά οικονομική λογική προϋπέθετε άμεση αναδιάρθρωση του χρέους. Η ακόμη καθαρότερη θα επέβαλε την άμεση χρεοκοπία και έξοδο της Ελλάδος από το ευρώ, παρά τις καταστροφικές κοινωνικές επιπτώσεις.
Διαχρονικά στην Ελλάδα η προσφυγή στις κάλπες είναι η εύκολη λύση των πολιτικών, είτε για να αποσείσουν ευθύνες είτε γιατί νομίζουν ότι έτσι θα λύσουν προβλήματα.
Η υπόθεση της απαγωγής του Τούρκου υπηκόου πρέπει να εξιχνιαστεί σε βάθος, μιας και η Αθήνα δεν μπορεί να γίνει Κολομβία, όπου ως γνωστόν κακοποιοί απάγουν ανθρώπους στη μέση του δρόμου.
Μια κοινωνική έκρηξη είναι σύνθετη διαδικασία και γι’ αυτό κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τη στιγμή της. Δεν είναι ποτέ σχέση ενός αιτίου κι ενός αιτιατού, αν και θα λέγαμε ότι είναι σχέση μιας μικρής αφορμής και πολλών αιτιατών.
Η ελληνική κοινωνία μοιάζει με ναυαγό ξαπλωμένο σε σχεδία, που ελπίζει ότι κάποιο περίεργο «φιλελληνικό» ρεύμα του εξωτερικού θα τον βγάλει στη στεριά.
Οι εκ βαθέων εξομολογήσεις του πρώην πρωθυπουργού στον βιογράφο του.
Μακάρια η χώρα όπου ο συντηρητισμός δεν είναι απλώς άποψη, αλλά θεωρείται «κεκτημένη γνώση».
Το αμερικανικό Σύνταγμα –που ορίζει ότι «το Κογκρέσο δεν πρέπει να κάνει νόμο που να περιορίζει την ελευθερία του λόγου»– είναι ιερό, ενώ στην Ελλάδα, Σύνταγμα είναι ό,τι καπνίσει στους διάφορους φανφαρολόγους που το κόβουν και το ράβουν στα μέτρα της συγκυρίας.
Διά της αριστερής τροπολογίας Ρουπακιώτη το πενηντάρικο (συν το «μόλις» 0,3% για ποσά άνω των 20.000 ευρώ) καλούνται να πληρώσουν τα θύματα της κρίσης· αυτοί είναι που χρειάζονται ρύθμιση των δανείων τους.
