Κανονικά λοιπόν τώρα, η Αριστερά θα έπρεπε να προβληματίζεται από το γεγονός ότι η ελληνική Ακροδεξιά όχι μόνον κατανοεί, αλλά υιοθετεί –έστω και διαφορετικά χρωματισμένη– τη ρητορική της.
Ας προσέξουμε τον βαθύτατο παραλογισμό που διδάσκεται η νέα γενιά: είναι αντιπαιδαγωγικό να γίνονται μαθήματα, ενώ είναι παιδαγωγικό να μη γίνονται!
Σαν χθες, πριν από 24 χρόνια και συγκεκριμένα στις 26 Σεπτεμβρίου 1989, ο Παύλος Μπακογιάννης του έπεφτε νεκρός από τις σφαίρες φονιάδων, που θεωρούσαν τους εαυτούς τους επίγονους του Μαρξ.
Ιδιοκτησιακή σχέση έχουν οι πρυτάνεις με την περιουσία του ελληνικού λαού. Προφανώς θεωρούν τα ΑΕΙ κάτι σαν το μαγαζί τους που τα ανοιγοκλείνουν όποτε αποφασίσουν.
Θα δούμε και καμιά δικαστική έρευνα για τα σχέδια του Αντίχριστου, τα οποία δημοσιεύονται (σε παγκόσμια αποκλειστικότητα) παραπλεύρως των καταγγελιών της κ. Γεωργαντά;
Αν χαρακτηρίζει κάτι τη χώρα μας είναι η «κοινοτοπία της σύγχυσης», η οποία δεν περιορίζεται στα καφενεία, αλλά εισχωρεί στον επίσημο λόγο.
Το στοίχημα αυτής της χώρας είναι να απελευθερώσει τη νέα γενιά, ώστε αυτή να επιχειρήσει νέους δρόμους που εμείς δεν μπορούμε καν να φανταστούμε.
Η Χρυσή Αυγή δεν γεννήθηκε στο κενό και στα κοινωνικά φαινόμενα δεν υπάρχει η σχέση ενός αιτίου κι ενός αιτιατού.
«Μαύρη μέρα για τον πολιτισμό» επειδή καταργούνται θέσεις ασυρματιστών;
Συνεχίζουμε να πορευόμαστε προς τα εκεί που δεν θέλουμε να βρεθούμε, γιατί δεν αποφασίζουμε να χαράξουμε πορεία φιλελευθεροποίησης της οικονομίας.
Η Δημοκρατία δεν μπορεί να ολιγωρήσει απέναντι στα κρούσματα της βίας που πληθαίνουν. Πρέπει να ξεριζώσει το απόστημα.
Η αριστερή βία δεν γέννησε την ακροδεξιά, αλλά την βοήθησε πάρα πολύ στην κοινωνική της νομιμοποίηση.
Οταν η κοινωνία αρχίσει να φρικιά στις πράξεις βίας (ή και στην προτροπή της) θα αρχίσει να φρικιά και με τη Χρυσή Αυγή.
Μόλις θα πάψει να υπάρχει Μνημόνιο, θα καταλαγιάσουν τα αντιμνημονιακά πάθη και θα στρωθούν οι πολιτικές δυνάμεις να βοηθήσουν στη δημιουργία μιας παραγωγικής οικονομίας;
Η πρόταση για ξεχωριστά ψηφοδέλτια Δημάρχων Δημοτικών Συμβούλων στις αυτοδιοικητικές εκλογές κινείται προς την σωστή κατεύθυνση, ανεξαρτήτως των προθέσεων της κυβέρνησης.
Είναι τσάμπα κόπος και τσάμπα λόγος όσα θρυλούνται περί συνεργασίας των δεξιών δυνάμεων σε μια προσπάθεια να διατηρήσει η Ελλάδα την ευρωπαϊκή επιλογή.
Δεν εκτελείται κάποιο μεγάλο σχέδιο που κρατά την Ελλάδα στάσιμη. Υπάρχουν μόνο μικρά κατεστημένα, μικρές φιλοδοξίες, μικρές ίντριγκες, που σε διάφορους τομείς κλείνουν τον δρόμο στους νέους προς όφελος εκείνων που κατέχουν τα πόστα.
Έτσι «ξαφνικά» προκύπουν όλα τα θέματα στην χώρα γι’ αυτό και ο δημόσιος διάλογος δεν έχει καμιά ελπίδα να γίνει επαρκής.
Το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ εμφανίζουν τις γεροντικές ασθένειες του πολιτικού συστήματος.
Στη χώρα μας το τρομοκρατικό φαινόμενο επιζεί· ακόμη και σήμερα είναι ενεργές τρομοκρατικές ομάδες: «Πουθενά στην Ευρώπη δεν υπάρχει τόσο μακρά και συνεχής παράδοση ένοπλης δράσης από οργανώσεις της Ακρας Αριστεράς».
