Μια κοινωνική έκρηξη είναι σύνθετη διαδικασία και γι’ αυτό κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τη στιγμή της. Δεν είναι ποτέ σχέση ενός αιτίου κι ενός αιτιατού, αν και θα λέγαμε ότι είναι σχέση μιας μικρής αφορμής και πολλών αιτιατών.
Η ελληνική κοινωνία μοιάζει με ναυαγό ξαπλωμένο σε σχεδία, που ελπίζει ότι κάποιο περίεργο «φιλελληνικό» ρεύμα του εξωτερικού θα τον βγάλει στη στεριά.
Οι εκ βαθέων εξομολογήσεις του πρώην πρωθυπουργού στον βιογράφο του.
Μακάρια η χώρα όπου ο συντηρητισμός δεν είναι απλώς άποψη, αλλά θεωρείται «κεκτημένη γνώση».
Το αμερικανικό Σύνταγμα –που ορίζει ότι «το Κογκρέσο δεν πρέπει να κάνει νόμο που να περιορίζει την ελευθερία του λόγου»– είναι ιερό, ενώ στην Ελλάδα, Σύνταγμα είναι ό,τι καπνίσει στους διάφορους φανφαρολόγους που το κόβουν και το ράβουν στα μέτρα της συγκυρίας.
Διά της αριστερής τροπολογίας Ρουπακιώτη το πενηντάρικο (συν το «μόλις» 0,3% για ποσά άνω των 20.000 ευρώ) καλούνται να πληρώσουν τα θύματα της κρίσης· αυτοί είναι που χρειάζονται ρύθμιση των δανείων τους.
Μοναδικό κριτήριο της κυβέρνησης για τη στελέχωση του Δημοσίου είναι ο διαμοιρασμός των ιματίων όποιου κράτους απέμεινε.
Κι αν χιονίζει και αν βρέχει, μία είναι η σταθερά του κοινού μας βίου: οι μισθοί και οι παροχές των υπαλλήλων της κεντρικής κυβέρνησης αθροίζουν πάντα ποσοστό περί το 7% του παραγόμενου πλούτου της χώρας.
… the steady percentage of produced wealth that goes to salaries and benefits for state sector workers.
Η απελευθέρωση της ελληνικής οικονομίας είναι το μεγάλο έλλειμμα στην τρίχρονη προσπάθεια ανάταξης της χώρας.
Διαφορές και ομοιότητες μεταξύ των αυτοκτονιών στην Παναγία των Παρισίων και στην Πλατεία Συντάγματος.
Η κυβέρνηση δεν ντράπηκε να εξυπηρετήσει τους προμηθευτές και τα στελέχη του Δημοσίου που έκαναν τις παράνομες συμβάσεις και οι βουλευτές -ειδικώς του ΠΑΣΟΚ- δεν ντράπηκαν να ψηφίσουν μια διάταξη η οποία αναιρούσε όσα ψήφισαν το 2011.
Για κάθε νόμο στην μεταπολίτευση αντιστοιχούσαν κατά μέσο όρο 6 προεδρικά διατάγματα και 34 υπουργικές αποφάσεις, χώρια οι ερμηνευτικές εγκύκλιοι.
Η Βουλή παρήγαγε ένα νόμο κάθε τρεις ημέρες (χωρίς να υπολογίζουμε τις διακοπές Χριστουγέννων, Πάσχα και καλοκαιριού). Πότε προλαβαίνουν να τους διαβάσουν, να τους σκεφτούν, να τους συζητήσουν και να τους ψηφίσουν είναι ένα ερώτημα.
Δυστυχώς σ’ αυτή τη χώρα δεν θέλουμε να λύνουμε προβλήματα, προτιμούμε να τα αποσιωπούμε.
Το πρόβλημα με τον Λαλάκη δεν συνίσταται στο γεγονός ότι είναι «εισαγόμενος». Συνίσταται στο γεγονός ότι δεν είναι «εξαγόμενος». Καταλήγει στο ταμείο ανεργίας όχι γιατί φοράει «πουκαμισάκι εισαγωγής», αλλά γιατί δεν πούλησε μήλα, κρόκο, κρασί, φάβα Σαντορίνης, software στο εξωτερικό.
Η ηθική απαξία του ρατσισμού είναι αναγκαία αλλά όχι ικανή συνθήκη να καταπολεμήσει το φαινόμενο.
Το πρόβλημα με τον λόγο είναι ότι ποτέ κανείς δεν ξέρει από τι μυαλά θα περάσει.
Οι ίδιες ομιλούσες κεφαλές που μας έπεισαν ότι οι Αλβανοί έσφαζαν τους Σέρβους στο Κόσοβο μάς πείθουν τώρα (τουλάχιστον σε ποσοστό 56%, που είναι διπλάσιο από τον μέσο όρο της Ευρώπης) ότι μόνο εδώ κατοικούν οι γνήσιοι απόγονοι του Κέινς.
Σήμερα οι μαθητές διδάσκονται τοις πράγμασι ότι η εκπαιδευτική διαδικασία δεν θέλει κόπο, θέλει «αγωνιστικό» τρόπο.
