Δυστυχώς, ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει ένα βαθιά διχαστικό κόμμα, που σαν τον σκορπιό του μύθου δεν μπορεί να απαρνηθεί τη φύση του.
Φωνασκούμε, ανταλλάσσουμε ύβρεις, φτιάχνουμε μεγαλειώδη συλλαλητήρια και τσουπ… η «Μακεδονία» προκύπτει εκεί που δεν το περιμένει κανείς.
Κι ενώ η Ελλάδα διαδηλώνει για το Μακεδονικό, μια σειρά ΔΕΚΟ (ΕΛΤΑ, ΟΑΣΑ, ΟΣΕ, ΕΑΒ κ.ά.) δημιουργούν ζημιές που θα πληρώσουν οι φορολογούμενοι.
Ρώτησε ο Πρόεδρος της Βουλής την υπουργό Προστασίας του Πολίτη πώς πάνε οι ανακρίσεις για την κορυφαία αυτή απόπειρα εκτροπής;
Ό,τι ακούγαμε για τις συγκεντρώσεις των Αγανακτισμένων, τα ξανακούμε τώρα με αφορμή την σύγκέντρωση για το Μακεδονικό.
Η δια των όπλων διευθέτηση μάς αφήνει, στα πλαίσια των νεότευκτων εθνικών κρατών- τρεις γεωγραφικές Μακεδονίες: την ελληνική, την σερβική, και την Βουλγαρική.
Οι νόμοι περιορισμού της ελευθερίας του λόγου, ακόμη κι εκείνοι που είναι δικαιολογημένοι, στόχο έχουν τη φίμωση και όχι την προστασία άλλων υπέρτερων αγαθών.
Η δίκη για ένα ένα ακίνητο είχε ξεκινήσει το 1964 και έληξε αμετάκλητα το 2008, και το 2019 εκδικάστηκαν οι δικηγορικές αμοιβές!
Τι σόι μηχανισμούς είχε στη μεταπολίτευση ένας πολιτικός χώρος που κατέγραφε, δεν κατέγραφε 3% στις εκλογές, έτσι ώστε να «αναδεικνύει διανοουμένους»;
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ειδικευθεί στην κατασυκοφάντηση των αντιπάλων του, αλλά ο πρωθυπουργός έχει την μοναδική ικανότητα να εκθέτει τους (καινούργιους) φίλους του.
Murphy’s law – whatever can go wrong will go wrong – always comes into play when governments are on their way out, for the simple reason that their strength when it comes to reacting to or bouncing back from mishaps is lessened.
Ο νόμος του Μέρφι, οι κυβερνήσεις σε αποδρομή και μια χώρα στα κόκκινα.
Με δεδομένο ότι για πρώτη φορά στην πρόσφατη ιστορία η Ελλάδα δεν είναι η ευρωπαϊκή ανορθογραφία στην πολιτική για τα Βαλκάνια, η κ. Μέρκελ θέλησε να στηρίξει τη συμφωνία των Πρεσπών. Όμως…
The problem in Greece is not that history repeats itself, but that it always repeats itself as a tragedy rather than a farce.
Στην Ελλάδα το πρωθυπουργικό σύστημα είναι απολύτως θωρακισμένο. Ακόμη και τώρα, στη μεγάλη συζήτηση που γίνεται για το μέλλον των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, μπορούμε να δούμε ότι η συνταγματική μηχανική είναι υπέρ της κυβέρνησης.
Το προνόμιο των υπουργών να διορίζουν τους προέδρους των Ανωτάτων Δικαστηρίων δημιουργεί την υποχρέωση να μην κρίνουν τις αποφάσεις των δικαστών.
Δυστυχώς, αυτή η διαδικασία συνταγματικής αναθεώρησης στραβά ξεκίνησε, στραβά συνεχίστηκε και στραβά θα τελειώσει.
Ο υπ. Υγείας έβγαλε φόρα παρτίδα ονόματα και φωτογραφίες, προανέκρινε, ανέκρινε, δίκασε και εξέδωσε απόφαση. Εκείνος ο νόμος για την «προστασία του κατηγορουμένου» από τη δημοσιότητα ισχύει για όλους;
Σπανίως πολιτικός αφήνει την πρωθυπουργία χωρίς να δώσει την ύστατη μάχη για να αντιστρέψει το αποτέλεσμα. Αυτή τη φορά όμως η κυβέρνηση το παράκανε.
Στην Ελλάδα η ιστορία επαναλαμβάνεται πάντα σαν τραγωδία και ουδέποτε σαν φάρσα.
