Η δια των όπλων διευθέτηση μάς αφήνει, στα πλαίσια των νεότευκτων εθνικών κρατών- τρεις γεωγραφικές Μακεδονίες: την ελληνική, την σερβική, και την Βουλγαρική.
Οι νόμοι περιορισμού της ελευθερίας του λόγου, ακόμη κι εκείνοι που είναι δικαιολογημένοι, στόχο έχουν τη φίμωση και όχι την προστασία άλλων υπέρτερων αγαθών.
Η δίκη για ένα ένα ακίνητο είχε ξεκινήσει το 1964 και έληξε αμετάκλητα το 2008, και το 2019 εκδικάστηκαν οι δικηγορικές αμοιβές!
Τι σόι μηχανισμούς είχε στη μεταπολίτευση ένας πολιτικός χώρος που κατέγραφε, δεν κατέγραφε 3% στις εκλογές, έτσι ώστε να «αναδεικνύει διανοουμένους»;
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ειδικευθεί στην κατασυκοφάντηση των αντιπάλων του, αλλά ο πρωθυπουργός έχει την μοναδική ικανότητα να εκθέτει τους (καινούργιους) φίλους του.
Murphy’s law – whatever can go wrong will go wrong – always comes into play when governments are on their way out, for the simple reason that their strength when it comes to reacting to or bouncing back from mishaps is lessened.
Ο νόμος του Μέρφι, οι κυβερνήσεις σε αποδρομή και μια χώρα στα κόκκινα.
Με δεδομένο ότι για πρώτη φορά στην πρόσφατη ιστορία η Ελλάδα δεν είναι η ευρωπαϊκή ανορθογραφία στην πολιτική για τα Βαλκάνια, η κ. Μέρκελ θέλησε να στηρίξει τη συμφωνία των Πρεσπών. Όμως…
The problem in Greece is not that history repeats itself, but that it always repeats itself as a tragedy rather than a farce.
Στην Ελλάδα το πρωθυπουργικό σύστημα είναι απολύτως θωρακισμένο. Ακόμη και τώρα, στη μεγάλη συζήτηση που γίνεται για το μέλλον των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, μπορούμε να δούμε ότι η συνταγματική μηχανική είναι υπέρ της κυβέρνησης.
Το προνόμιο των υπουργών να διορίζουν τους προέδρους των Ανωτάτων Δικαστηρίων δημιουργεί την υποχρέωση να μην κρίνουν τις αποφάσεις των δικαστών.
Δυστυχώς, αυτή η διαδικασία συνταγματικής αναθεώρησης στραβά ξεκίνησε, στραβά συνεχίστηκε και στραβά θα τελειώσει.
Ο υπ. Υγείας έβγαλε φόρα παρτίδα ονόματα και φωτογραφίες, προανέκρινε, ανέκρινε, δίκασε και εξέδωσε απόφαση. Εκείνος ο νόμος για την «προστασία του κατηγορουμένου» από τη δημοσιότητα ισχύει για όλους;
Σπανίως πολιτικός αφήνει την πρωθυπουργία χωρίς να δώσει την ύστατη μάχη για να αντιστρέψει το αποτέλεσμα. Αυτή τη φορά όμως η κυβέρνηση το παράκανε.
Στην Ελλάδα η ιστορία επαναλαμβάνεται πάντα σαν τραγωδία και ουδέποτε σαν φάρσα.
Πέρα από τους μουσαμάδες και τα εικονικά εκδοτήρια, υπάρχει ένα σημαντικότερο ζήτημα: Πόσο κόστισε αυτή η φιέστα-επιθεώρηση για τα μάτια του κ. Τσίπρα;
Στο minfin.gr επικρατεί ένα απίστευτο μπάχαλο. Η βιτρίνα του ελληνικού κράτους στην οικονομία είναι ένας σωρός (σχετικώς λίγων) οικονομικών καταστάσεων ατάκτως ερριμένων.
Για την εξάλειψη της τρομοκρατίας, «πρέπει να εξαλείψεις προληπτικά τις αιτίες που τη γεννούν», αλλά αυτές δεν είναι άλλες από τις διδαχές ότι η «επαναστατική βία» είναι αποδεκτή», ότι «όταν έχουμε άδικο καθεστώς, η αντίσταση πρέπει να παίρνει βίαιη μορφή», που ’λεγε και ο σύντροφός της Γιώργος Κατρούγκαλος.
Διαγράφεται ένας κίνδυνος αν οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές γίνουν πριν από τις εθνικές. Να συζητηθούν κατ’ ελάχιστον τα τοπικά και η αναμέτρηση να γίνει με άξονα όσα διαδραματίζονται στην κεντρική πολιτική σκηνή.
Μέγας καυγάς για την προσφυγιά του Ιησού, χωρίς να υπάρχουν τεκμηριωμένα στοιχεία για την γέννηση, ενώ τα ευαγγέλια είναι αντιφατικά.
