Η αβαθής Αριστερά,  που έγινε κυρίαρχη σε αυτόν τον τόπο, απαντά στα υπαρκτά προβλήματα με φανταστικούς ταξικούς πολέμους.

Αντίβαρο στη φαντασιακή θέσμιση του κράτους, όπου όλα τα προβλήματα λύνονται πατώντας κάποια νομικά κουμπιά, είναι τα εργαλεία της οικονομικής ανάλυσης του δικαίου.

Όσο για τα δικά μας δημοψηφίσματα, ας δείξουμε λίγο συγκράτηση. Ή έστω ας διδαχθούμε κάτι από το τελευταίο…

Στο «Ταμείο Συνοχής» για τους μειονεκτικούς Δήμους υπάρχει πεδίον αντιπαράθεσης λαμπρόν μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς, όχι για το αυτονόητο που το έχει κάνει όλη η Ευρώπη.

Dejà vu… Ένα ακόμη άχρηστο οργανισμό του Δημοσίου φτιάχνει η κυβέρνηση.

Μια ανακοίνωση της ΠΟΣΠΕΡΤ με ύφος ιδιοκτήτη…

Η υπερπατριωτική παρέα της αξιωματικής αντιπολίτευσης στρίμωξε τη χώρα αλλά και τη Νέα Δημοκρατία στη γωνιά του Μακεδονικού, όπως ακριβώς έκανε και στις αρχές της δεκαετίας του ’90.

…ήταν απλώς ο ανίδεος υπουργός που νόμιζε ότι από το κέντρο της Αθήνας ήλεγχε όσα γίνονταν στην Πλατανιά.

Ενα δίκαιο και παραγωγικό φορολογικό σύστημα θα μηδενίσει την υπερφορολόγηση των πρωτογενών κερδών και από κει και πέρα άπαντες θα είναι ίσοι απέναντι στον νόμο και στην εφορία.

Το πόρισμα Παρασκευόπουλου για τα ΑΕΙ αφήνει αναπάντητο ένα ερώτημα το οποίο θα εκφράσουμε ωμά, στην γλώσσα των μπάχαλων: «Σταθάκη δέρνουμε;»

Είναι γελοίο από κάθε άποψη το «πόρισμα της Επιτροπής για τη μελέτη ζητημάτων της ακαδημαϊκής ελευθερίας και ειρήνης του υπουργείου Παιδείας, Ερευνας και Θρησκευμάτων».

Η πρόταση για διοίκηση διακομματικής αποδοχής είναι χρυσή ευκαιρία να αποκτήσουμε επιτέλους «Δημόσια Τηλεόραση» στη χώρα.

Ο ΕΝΦΙΑ μετονομάστηκε σε φόρο το 2013, ενώ ξεκίνησε ως «έκτακτο ειδικό τέλος ηλεκτροδοτούμενων επιφανειών».

Το σημαντικότερο στοιχείο της ομιλίας και της συνέντευξης του Κ. Μητσοτάκη στη ΔΕΘ είναι το γεγονός πως «μπορούν να ειπωθούν πολλά», ότι μπορούμε να συμφωνήσουμε ή να διαφωνήσουμε επί του πραγματικού.

Το πρόβλημα δεν είναι η προπαγανδιζόμενη από τον ΣΥΡΙΖΑ ακροδεξιά στροφή της Ν.Δ. Αυτή είναι υπαρκτή στο σύνολο και της ελληνικής κοινωνίας.

Απροετοίμαστος, με μπαλώματα και επαναστατικά καλαμπούρια χαράσσει πολιτική ο υπουργός Παιδείας.

Mε μισές αλήθειες κι ολόκληρα ψέματα ξεδιπλώνεται τώρα η προπαγάνδα κατά του τρίτου πυλώνα της κοινωνικής ασφάλισης.

Υπέρ της απομόνωσης κατρακυλούν οι ημεδαποί, τον ανοιχτό κόσμο προκρίνουν όσοι κατά κανόνα ξέρουν λίγα παραπάνω γράμματα και εξ ορισμού έζησαν περισσότερα πράγματα κι έχουν παραστάσεις.

Το σύστημα των τριών πυλώνων κοινωνικής ασφάλισης δεν το εφάρμοσε πρώτος ο Πινοσέτ, αλλά υπήρχε και υπάρχει σε ολόκληρο τον κόσμο.

Δεν ξέρουμε τι είναι χειρότερο. Να ψεύδεται ένας πρωθυπουργός για τους αριθμούς –οι οποίοι πρέπει είναι κοινός τόπος στον δημόσιο διάλογο– ή να μην αντιλαμβάνεται σε ποιο οικονομικό περιβάλλον πρέπει να λειτουργήσει;