Μετά τους «αεροψεκασμούς» και «τα εμβόλια που βλάπτουν την υγεία» εισάγεται από επίσημα χείλη στο ανώτατο κυβερνητικό όργανο η συνωμοσιολογία του Ούγγρου πρωθυπουργού Βίκτορ Ορμπαν.
Το κράτος έχει το μονοπώλιο της βίας για να μην πλακώνονται στους δρόμους τα ρωμαλέα κινήματα φοιτητών, καταπατητών, αναρχικών, χρυσαυγιτών και δεν συμμαζεύεται.
Το Μέγαρο Μαξίμου δεν είναι ιδιωτικός χώρος στον οποίο ανταλλάσσουν ραβασάκια οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι.
Υπάρχει περίπτωση οι απογοητευμένοι του ΣΥΡΙΖΑ να φουντώσουν την ακροδεξιά; Εξαρτάται από το πότε θα γίνουν οι εκλογές…
Εκτοξεύοντας αστοιχείωτες καταγγελίες περί χρηματισμού όσων στήριξαν τον φίλο του πρωθυπουργού κ. Ζόραν Ζάεφ, παγιώνεται η ακροδεξιά αντίληψη ότι η πολιτική είναι υπόθεση σκοτεινών συμφερόντων που εξαγοράζουν πολιτικούς.
Ο κ. Μάρδας, παρά το χάος της επιχειρηματολογίας του, χαράσσει ως βουλευτής (και πριν ως υπουργός) πολιτική γι’ αυτήν την έρμη χώρα. Μετά θα διδάξει.
Μυρίζει άσχημα η υπόθεση της επιστολής Κοτζιά και μοιάζει μια παρτίδα πόκερ που αντί μπλόφες έχει εκβιασμούς.
Εφτιαξαν στο Μαξίμου την καρικατούρα μιας «ακροδεξιάς Νέας Δημοκρατίας» για να αποστρέψουν το βλέμμα των δικών τους οπαδών από τη συνεργασία με την άλλη Ακροδεξιά.
Η υπόθεση των μυστικών κονδυλίων θέτει ένα ζήτημα και για τους βουλευτές και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή όλους αυτούς που χρόνια μας πιπίλιζαν τα αυτιά για το διαβόητο «ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς».
Ακόμη και ως ΥΕΝΕΔ, η ΕΡΤ είναι χρήσιμη.
Είναι παλιά τέχνη της Αριστεράς να πανηγυρίζει συμβολικές νίκες και να κλείνει τα μάτια στις μεγάλες ήττες.
Πρόβλημα υπάρχει και με την παπαγαλία των μεγάλων και δη των κοινωνικών φορέων που από το 1974 και μετά λένε ακριβώς τα ίδια πράγματα. Βρέξει – χιονίσει…
«Τα έθνη δεν είναι φτιαγμένα από ξύλο και πέτρα, αλλά από ανθρώπους, και όπως είναι αυτοί έτσι θα είναι και τα έθνη…»
In almost any other country – even Greece in days gone by – MinDef Kammenos would have been ousted for defying the government line and presenting his own foreign policy.
Η κατρακύλα –όχι αξιών, αλλά ακόμη και προσχημάτων– που ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2015 συνεχίζεται.
Στην Ελλάδα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, χάθηκε και το κεκτημένο της στοιχειώδους σοβαρότητας στην εξωτερική πολιτική.
Ας ευχηθούμε πως στην Ουάσιγκτον κατάλαβαν την γελοιότητα αυτής της κυβέρνησης, όμως εδώ τα πράγματα είναι σοβαρά και σε θεσμικό και σε διπλωματικό επίπεδο.
Πώς δεν θα «αναπαραχθεί το αναποτελεσματικό και πελατειακό κράτος» αν δεν αξιολογηθεί το υπάρχον Δημόσιο, για να δούμε ποιες από τις διαδικασίες είναι αναποτελεσματικές και έχουν στόχο τους πελάτες;
Βουνά απορριμμάτων, δυσωδία, και πυρκαγιές στην Κέρκυρα, όπου ο αντιμνημονιακός δήμαρχος «θα μάζευε τα σκουπίδια αλλιώς».
Τίποτε στη ζωή δεν είναι ακίνδυνο και τίποτε δεν είναι τσάμπα. Αυτό πρέπει να το καταλάβουν πρώτα οικολόγοι και οικολογούντες που μετατρέπουν το κίνημα σε μια στείρα άρνηση κάθε οικονομικής προόδου.
