Η τεχνολογία είναι βολική, αλλά όσο περνά ο καιρός γίνεται όλο και λιγότερο χρήσιμη στις τοπικές εφημερίδες. Μπορεί αν μετατραπεί σε αγωγό προπαγάνδας.
Η βελούδινη λογοκρισία που επιβάλλεται στα δημόσια πράγματα μπορεί να αιτιολογηθεί από τις υπερβολές των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, αλλά δεν δικαιολογείται.
Ακόμη κι αν δεχθούμε ότι ο πολίτης δεν έχει δικαίωμα να μάθει ποιος διώκεται, έχει απόλυτο δικαίωμα να μάθει ποιον διώκουν οι δικαστικές αρχές.
Πρέπει όλοι να κατανοήσουμε ότι η ζώνη των 8-9 μ.μ. δεν ανήκει στο ενημερωτικό κομμάτι της τηλεόρασης, αλλά στο ψυχαγωγικό.
Πως διαμορφώθηκε ένα τόσο ανελεύθερο νομικό πλαίσιο για τους Έλληνες δημοσιογράφους;
Ο οργανωμένος αναπηρικός χώρος να κάνει κάτι σαν παρατηρητήριο των Μέσων για τα θέματα που τον αφορά.
Το πρόβλημα δεν βρίσκεται στην προβολή της δραστηριότητας του ΛΑΟΣ, αλλά των απόψεών του. Το τηλεοπτικό τοπίο είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του.
Η τηλεοπτική «ενημέρωση» έχει γίνει εδώ και πολύ καιρό το «Je t’ aime» της πολιτικής.
Γιατί δεν ενοχλείται κανείς από την ύπαρξη του μεταξικού νόμου που λογοκρίνει έργα τέχνης, ενώ γίνεται τόσο θόρυβος μόλις εφαρμόστηκε;
Το δίλλημα της Βουλής: Θα απαγορεύσουν στους δημοσκόπους να τηλεφωνούν ή θα απαγορευτεί στις εφημερίδες να δημοσιεύουν τα αποτελέσματα;
Πως τα ΜΜΕ ποινικοποιούν την ελεύθερη έκφραση.
Ο Ντιούι, ο Τρούμαν και ο Τσιτουρίδης. Το χρονικό μιας δημοσιογραφικής γκάφας.
Γιατί η σπάνια συναίνεση δεν γίνεται είδηση, ενώ η συχνή αντιπαράθεση διεγείρει τα ανακλαστικά των ηλεκτρονικών Μέσων Ενημέρωσης.
Οι άνθρωποι των ΜΜΕ ανακαλύπτουν πως ακόμη και αν η «ενημέρωση είναι πάνω από τα κέρδη» δεν μπορεί να είναι υπεράνω των ζημιών.
Υπάρχει συνολικό πρόβλημα ενημέρωσης στη χώρα. Αυτό άλλοτε πλήττει το ΠΑΣΟΚ κι άλλοτε τη Ν.Δ. Άλλοτε την αστυνομία κι άλλοτε τους φοιτητές.
Είναι θεμιτή κάθε κριτική στις δημοσκοπήσεις αρκεί να μην εκτροχιαστεί σε αντιδημοκρατικές πρακτικές, δηλαδή σε λογοκριτικούς νόμους.
Σε ένα μεγάλο κομμάτι του ελληνικού τύπου, πρέπει πλέον να αναγράφεται πάνω από άρθρα ή συνεντεύξεις «Προσοχή, ποίηση».
Πως τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης φτιάχνουν «φραπελιά», αλλά διαστρεβλώνουν και σοβαρές επιστημονικές ανακαλύψεις
Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης είναι μεν καθρέφτης της πραγματικότητας, αλλά αντίστροφος. Υπερπροβάλλουν το σπάνιο και αποσιωπούν το κανονικό.
Η υστερία με τα προσωπικά δεδομένα και η «δημοκρατική» πλειοδοσία πολλών ποινικοποίησαν ένα κομμάτι της ενημερωτικής διαδικασίας.
