Από τότε που έγιναν μόδα τα προσωπικά δεδομένα δεν χάθηκε μόνο το φιλότιμο, χάθηκε και η έννοια της δημόσιας λειτουργίας.

Καλώς η κακώς, ο συλληφθείς και αδίκως δαρθείς πολίτης της Νέας Σμύρνης έγινε πρόσωπο δημοσίου ενδιαφέροντος. Το ίδιο και ο τραμπούκος με στολή που τον έδειρε.

Αν ο κατηγορούμενος θεωρείται δεξιός, τότε προέχει η «κάθαρση». Αν ανήκει στο «οικογενειακό άλμπουμ της Αριστεράς», τότε προέχουν τα «προσωπικά δεδομένα».

Κανονικά έπρεπε να πληροφορηθούμε ότι «συνελήφθη ένας 32χρονος που φορούσε κέρατα όταν εισέβαλε στο Καπιτώλιο» κι άντε (επειδή η υπόθεση είναι σοβαρή και έχει πολιτικές προεκτάσεις) να μαθαίναμε ότι λέγεται Τζ. A. Tσ.

Καθείς μπορεί πλέον να ψεκάζει το κοινό με ψευδογεγονότα και αν ερωτηθεί τα βασικά «ποιος; πότε; κ.λπ.» μπορεί απλώς να πει «μη με πιέζετε, υπάρχουν προσωπικά δεδομένα».

«Δεν επιτρέπεται η χρήση λογισμικού και καμερών επιτήρησης στις εξ αποστάσεως γραπτές εξετάσεις».

«Προκύπτει διαρροή προσωπικών δεδομένων εκπαιδευτικών και μαθητών από τα στατιστικά στοιχεία σύγχρονης και ασύγχρονης εκπαίδευσης»;

Ελέω του αχταρμά με τα προσωπικά δεδομένα, ένα δικαστήριο καλείται να απαντήσει στην ερώτηση του αγενούς και παρανομήσαντος οδηγού: «Και τι σε νοιάζει εσένα;».

Στη χώρα, δυστυχώς, οι παραλογισμοί γίνονται δόγματα και τα δόγματα οδηγούν στη βία.

Μια πολεμική κρίση εκτονώθηκε (έστω προσωρινώς) δια τιτιβισμάτων…

Για να αποτραπεί η παραβίαση των δικαιωμάτων όλων, προστατεύονται τα δικαιώματα εκείνων που ευλόγως θεωρούμε ενόχους.

Τι παραπάνω έχουν τα οικονομικά εγκλήματα από τα εγκλήματα π.χ. κατά της ζωής ώστε μόνο στην πρώτη περίπτωση να κλείνουμε θεσμικώς τα μάτια στην παρανομία της απόκτησης αποδεικτικών στοιχείων;

«Προσωπικό δεδομένο» η χάρη που απένειμε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας σε καταδικασθείσα και ζητεί από την Google να αφαιρέσει τον σχετικό σύνδεσμο που οδηγεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως!

Πόσο ασφαλή είναι τα δεδομένα μας και ποιος φυλάει τους φύλακές τους;

Στην χώρα του υπαρκτού μεταμοντερνισμού η έννοια του αρχείου αποκτά άλλες διαστάσεις.

Το Μέγαρο Μαξίμου δεν είναι ιδιωτικός χώρος στον οποίο ανταλλάσσουν ραβασάκια οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι.

Η προστασία των προσωπικών δεδομένων, αντί να γίνει δημοκρατική κατάκτηση, μεταμορφώνεται σε πέπλο.

Κάποιοι θεωρούν ότι περιβάλλονται από ένα αόρατο τείχος «ιδιωτικότητας» όπου κι αν βρίσκονται.

Social media όλοι βιάζονται να πουν την άποψή τους και μετά όλοι βιάζονται να ξεχάσουν.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ανησυχεί για τα προσωπικά δεδομένα όσων θέλουν να γίνουν στελέχη της Ν.Δ.