Γιατί χρειάζονται τόσα προσωπικά δεδομένα για να βγάλει κάποιος εισιτήριο για τρόλεϊ;

Άλλο το διαιτολόγιο του πρωθυπουργού κι άλλο τα δρομολόγια του πρωθυπουργικού αεροπλάνου.

Διαστάσεις που αφορούν ακόμη και τα πολιτικά δικαιώματα έχει λάβει η διένεξη μεταξύ του FBI και της Apple, με αφορμή την άρνηση του προέδρου της εταιρείας, Τιμ Κουκ, να συμμορφωθεί με ένταλμα για την παραβίαση iPhone, που ανήκε σε δράστη μακελειού.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, αν και υπερευαίσθητος ως αντιπολίτευση στα ατομικά δικαιώματα, περνά ως κυβέρνηση στο ακριβώς απέναντι άκρο.

    Η παρακολούθηση δημοσιογράφων από την εταιρία Uber θέτει εκ νέου το ζήτημα πόσα ξέρουν οι επιχειρήσεις για την ιδιωτική ζωή των ανθρώπων.

    Πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβουμε ότι όσο ισχύει το «τα εν οίκω μη εν δήμω», άλλο τόσο ισχύει το «τα εν δήμω μη εν οίκω».

      Ο Έντουαρντ Σνόουντεν θεωρείται «προδότης» από τα κυβερνητικά στελέχη των ΗΠΑ, διότι αποκάλυψε το πρόγραμμα μαζικών παρακολουθήσεων πολιτών από την NSA. Ο ίδιος όμως έκανε απλώς το πατριωτικό του καθήκον.

    Το πρόβλημα όμως των υποκλοπών, παρά το γεγονός ότι χρησιμοποιούνται διαρκώς νέα και πιο εξελιγμένα εργαλεία, δεν είναι νέο.

Να χαράξουμε πραγματικές και σαφείς κόκκινες γραμμές στα θέματα της ιδιωτικής ζωής.

    Από πότε η συζήτηση ενός δημόσιου λειτουργού με βουλευτή, σε δημόσιο χώρο, για θέμα δημοσίου ενδιαφέροντος είναι ιδιωτική τους υπόθεση;

Οπως κανείς δεν μπορούσε να ξέρει πού θα οδηγούσε η λύση του Γουτεμβέργιου, έτσι σήμερα δεν φανταζόμαστε πού οδηγεί η νέα τεχνολογία.

Πνιγμένοι στη δική μας κρίση, δυστυχώς παραβλέπουμε τη μεγάλη κρίση της δυτικής δημοκρατίας και την επίθεση που εξαπέλυσαν εναντίον της οι μυστικές υπηρεσίες ΗΠΑ και Βρετανίας.

Η ορθή δευτερογενής χρήση των στοιχείων που πρέπει να δημοσιοποιούν οι αρχές είναι τεράστιο πρόβλημα. Αυτό, όμως, πρέπει να αφορά τη δημοσιογραφική κοινότητα.

Η δημοσιοποίηση της λίστας Λαγκάρντ φέρνει στην επιφάνεια την πολύπλοκη σχέση της ελευθερίας του λόγου, της δεοντολογίας και των προσωπικών δεδομένων.

Πράγματα που εκ του νόμου προβλέπονται να γίνουν -όπως είναι η δημοσιοποίηση του «πόθεν έσχες»- πολύ βολικά ξεχνιούνται.

Η προστασία των προσωπικών δεδομένων είναι μεγάλη κατάκτηση του δυτικού πολιτισμού. Απλώς στη χώρα της υπερβολής το παρακάναμε.

Η ιδιωτική ζωή αφορά το σπίτι μας και πρέπει να είναι απαραβίαστη. Στον δημόσιο χώρο δεν υπάρχει ιδιωτικότητα.

H δραστηριότητα των ιερόδουλων που βρέθηκαν οροθετικές δεν περιορίζεται στα όρια της κρεβατοκάμαράς τους. Τα στοιχεία τους δεν αφορούν την ιδιωτική τους ζωή.

Στην Ελλάδα ακόμη και οι δημόσιες υποθέσεις (π.χ. η διαχείριση του δημόσιου χρήματος) θεωρήθηκαν …προσωπικά δεδομένα.

Από πότε έγιναν τα χρήματά μας προσωπικά δεδομένα τρίτων;