Τη δύσκολη δεκαετία του 2010 έγιναν μεταρρυθμίσεις που αύξησαν την παραγωγική δυναμική της χώρας. Το ερώτημα είναι αν εκείνο το άλμα είναι μεγαλύτερο από τη φθορά των απανωτών κρίσεων και του εφησυχασμού.
Σε μια παγκόσμια κρίση όλες οι χώρες πλήττονται, αλλά όπως έγινε το 2008, έτσι και τώρα η Ελλάδα είναι και πάλι η πλέον ευάλωτη.
Την περίοδο της Μεταπολίτευσης «ευκοπώτερον εστί κάμηλον διά τρυμαλιάς (=τρυπήματος) ραφίδος (=βελόνας) διελθείν ή αντικομμουνιστήν εις κρατικά Μέσα εισελθείν».
Το σχέδιο νόμου προτείνει περισσότερους βαθμούς αυτονομίας στα ΑΕΙ, από όσους έχουν σήμερα.
Κρυφούς έχουν οι Τούρκοι τους χάρτες της «Γαλάζιας Πατρίδας» και οργίζονται επειδή τους επιδεικνύει ο Ελληνας πρωθυπουργός;
Εδώ δεν μπόρεσε να ζήσει ούτε μία τετραετία ο νόμος Διαμαντοπούλου, ένα από τα ελάχιστα νομοθετήματα που ψηφίστηκε από κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση μαζί και με τερατώδη πλειοψηφία.
Γιατί οι επιχειρήσεις έχουν «προνόμια μυστικότητας» στις συναλλαγές τους με το κράτος; Επεκτάθηκε και στα Νομικά Πρόσωπα (έστω Ιδιωτικού Δικαίου) η μόδα των προσωπικών δεδομένων;
Οι συντελεστές βαρύτητας ανά μάθημα είναι η «ανάπηρη ελευθερία» που η κυβέρνηση έταξε και θέσπισε για τα ΑΕΙ.
Με τα σκουπίδια του Πανεπιστημίου Πατρών ασχολήθηκαν επισταμένως δύο βουλευτές, τρεις υπουργοί, πρυτάνεις, συμβούλια, νομάρχες, πολιτευτές και περιφερειάρχες κι ένας ολόκληρος γραφειοκρατικός μηχανισμός.
As weird as gun ownership is to us, especially after everything that happened, “academic sanctuary” must also sound equally weird to a typical Republican.
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Φοροαπαλλαγές για πλούσιους και υψηλές αμυντικές δαπάνες είναι χαρακτηριστικό όλων των Ρεπουμπλικανών προέδρων. Συν διόγκωση του χρέους, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.
Και άλλα...
Money
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Tech & Innovation
Η Αλ Κάιντα νίκησε. Οχι επί του πεδίου, αλλά κατόρθωσε να κάνει τον δυτικό κόσμο… άλλο κόσμο.
Editor's Picks
Είναι απορίας άξιον γιατί κάνει κόμμα ο κ. Σαμαράς, αφού μπορεί να σύρει τη Νέα Δημοκρατία στον προηγούμενο αιώνα με μια απλή δήλωσή του.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
