Σε όλο τον κόσμο η διαιρετική πολιτική τομή είναι μεταξύ προόδου και συντήρησης. Στην Ελλάδα είναι μεταξύ προόδου και κυνισμού, βραχυπρόθεσμου και αντιδραστικού.
Τρεις διαφορές του σοσιαλιστικού ΠΑΣΟΚ με την κομμουνιστογενή Αριστερά από την οποία προήλθε ο ΣΥΡΙΖΑ.
Η εχθρότητα με την οποία αντιπολιτεύθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ κόστισε πολλά στον τόπο. Η χώρα δεν κερδίζει τίποτε από την αντιπαλότητα αυτού του τύπου, έστω κι αν έχει αντίστροφο πρόσημο.
Κάθε κωμόπολη και δήμος; Ουδέν κακόν, όταν οι κάτοικοί τους είναι αποφασισμένοι να πληρώσουν κάτι παραπάνω για να πετύχουν τους ευγενείς αυτούς στόχους.
Η λήθη θέλει ειδικό χειρισμό. Μπορεί να αποτελέσει ταφόπλακα στον χρήσιμο διάλογο και να παγιώσει μια λανθασμένη ανάγνωση της Ιστορίας.
H απέλπιδα προσπάθεια του κ. Ραγκούση να αθωώσει τον ΣΥΡΙΖΑ.
Πέρα από τις ανοησίες του κ. Γιάνη Βαρουφάκη δεν υπήρξε ποτέ σχέδιο Β για την ανασυγκρότηση της χώρας.
Στην Ελλάδα ουδείς εκσυγχρονισμός περνά ατιμώρητος.
Η ρηχή Αριστερά χαραμίζει πάλι χαρακτηρισμούς για βραχυπρόθεσμα μικροκομματικά οφέλη.
…πρέπει να είναι προοδευτική και αυτό αποκλείει τον ΣΥΡΙΖΑ.
Φαίνεται ότι μόνος ένας τρόπος υπάρχει για να γλιτώσουμε την υπερφορολόγηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Ενα τέταρτο και αντίστροφο μνημόνιο.
Το εύρος της αντίληψής του νέου προέδρου του ΕΛΔΟ είναι περιορισμένο, ενώ εκφέρει έναν εθνικιστικό –σχεδόν χρυσαυγίτικο– λόγο και μπερδεύει την επιστημονική γνώση με θρησκευτικές δαιμονολογίες.
Τρεις καθηγητές και ένας επίκουρος –που η επιστημονική τους προσφορά δεν φτάνει το 1/100 εκείνης του κ. Κριμιζή– βαφτίστηκαν ολόκληρα ΑΕΙ, και είπαν να δείξουν… στον παππού τα αμπελοχώραφά του.
Ο πρωθυπουργός μαθαίνει ταχύτατα την αγγλική, αλλά στη διπλωματία και στις διεθνείς σχέσεις «η διαφορά μεταξύ της σωστής λέξης και της περίπου σωστής λέξης είναι ίδια με τη διαφορά μεταξύ αστραπής και πυγολαμπίδας».
Ο ΣΥΡΙΖΑ αλλάζει. Γίνεται ένα παλαιοκομματικότερο κόμμα από τους παλαιοκομματικούς που υποτίθεται ότι θα μάς απάλλασσε.
Καμιά κυβέρνηση, όσο καλή και να είναι, δεν μπορεί να λύσει μόνη της τα προβλήματα. Ούτε αυτό μπορεί να γίνει αυτομάτως.
Ακόμη δεν τον είδαμε, «Κλεισθένη» τον είπαμε. Ο λόγος για την αναθεώρηση του «Καλλικράτη»…
Η τουρκική πολιτική ηγεσία βρίσκει και κάνει. Μόλις νιώσει πολιτική αδυναμία στην εδώ πλευρά σπεύδει να την εκμεταλλευθεί.
Oι «ευαίσθητες αριστερές ψυχές» ξεσηκώθηκαν αμέσως για τον βομβαρδισμό των Δυτικών, ενώ δεν έγινε καμία διαμαρτυρία στην πρεσβεία της Ρωσίας που χρόνια τώρα βομβαρδίζει στην ίδια χώρα.
Σε περίοδο δημοκρατίας πρέπει να περιμένουμε πάλι την Ντόιτσε Βέλε για να μάθουμε τι γίνεται και τι σχεδιάζουν οι κυβερνώντες.
