Τα πράγματα βέβαια θα ήταν εντελώς διαφορετικά (και για τη χώρα και για τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ) αν αυτή η φιέστα γινόταν τρία χρόνια πριν, αν η κυβέρνηση είχε το στοιχειώδες νιονιό να συνεχίσει από τον Ιανουάριο του 2015 από εκεί που σταμάτησαν οι προηγούμενοι.
Σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες έχει τα ηνία μια γενιά που δεν γνώρισε πολέμους και θεωρεί αναπόφευκτα τα επιτεύγματα της Ε.Ε. –«πφφφ, αυτά θα γίνονταν»– ενώ υπερτονίζουν τα ελλείμματα της Ενωσης.
Οι κίνδυνοι από την «βουλγαροποίηση» των σλαβομακεδόνων.
Ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής που «κλαίει κι οδύρεται, μαζεύεται κουβάρι / μήπως τους κρύους δικαστές μπορέσει να τουμπάρει…».
Η Φώφη Γεννηματά έχει ένα κοινό χαρακτηριστικό με τον κ. Αλέξη Τσίπρα. Είναι η πρώτη πρόεδρος της κεντροαριστεράς που δεν έχει ζήσει στο εξωτερικό.
Είναι εκπληκτικό ότι οι άνθρωποι που συγκεντρώθηκαν για να μείνουμε στην Ευρώπη, ήταν ένα κλάσμα μόνο εκείνων που μαζεύτηκαν για να μην μπει η γείτων στην Ευρώπη.
Ο μόνος υπαρκτός κίνδυνος για τα συμφέροντα της Ελλάδος είναι η αναβίωση των εσωτερικών εθνικισμών στην πΓΔΜ και η κατρακύλα της στο χάος.
Οι πομπώδεις ανοησίες για το όνομα της πΓΔΜ, που ακούστηκαν από το βήμα της Βουλής, ανταγωνίζονται τις βλακείες των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κατά την υπερήφανη διαπραγμάτευση του 2015.
Κι αν ο κ. Σαμαράς έχει μια καταστροφική πορεία στο Μακεδονικό να υπερασπιστεί, η κ. Φώφη Γεννηματά δεν έχει καμιά δικαιολογία.
Για κάθε συμφωνία, ακόμη κι εκείνη της προσχώρησης της Ελλλάδας στην ΕΟΚ, μπορούν να βρεθούν πολλά που θα τη συκοφαντούν.
Σε αντίθεση με όσους πιστεύουν ότι «διπλωματία είναι η συνέχιση του πολέμου με άλλα μέσα», στις διεθνείς συμφωνίες δεν υπάρχουν νίκες και ήττες.
Ποια είναι η διαφορά της «μακεδονικής γλώσσας» από το «σερβοβουλγαρικό ιδίωμα»; Απολύτως καμία, αν εξαιρέσουμε τα κονδύλια που ενθυλακώνουν διάφοροι για να κάνουν περίτεχνες και εθνικά ορθές (αναλόγως της συγκυρίας) θεωρίες.
Το βασικό πρόβλημα με τη διακυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν είναι ότι απέτυχε στα μεγάλα που είχε τάξει. Αποτυγχάνει διαρκώς και στα μικρά, αυτά που δεν «αλλάζουν τον κόσμο», αλλά κάνουν τη ζωή των πολιτών υποφερτή.
Οι «νουνεχείς δεξιοί», λέει, ανησυχούν (και μαζί μ’ αυτούς ανησυχεί ολόκληρος ο ΣΥΡΙΖΑ) για το μέλλον της Ν.Δ.
Το «ηθικό πλεονέκτημα» χρησιμοποιήθηκε για να καλυφθούν ανηθικότητες και ολιγωρίες.
Οπότε δεν μπορούμε να μιλάμε ούτε για σοσιαλδημοκρατικοποίηση ούτε για φιλελευθεροποίηση του ΣΥΡΙΖΑ. Η πορεία του μπορεί να ονομαστεί ως «ό,τιναναιποίηση».
Ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν καταδίκαζε τις βίαιες επιθέσεις κατά πολιτικών του αντιπάλων, αλλά πολλάκις στελέχη του πρωτοστατούσαν σ’ αυτές.
διαστροφή της πραγματικότητας, το ψεύδος και η διαβολή είναι καταγεγραμμένα χαρακτηριστικά των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και δεν προκαλούν πλέον εντύπωση.
Το εκπληκτικό με τους Πόντιους είναι ότι, παρά τις αντιξοότητες της προσφυγιάς, τη φανερή ή συγκεκαλυμμένη έχθρα των γηγενών, πρόκοψαν παντού και βοήθησαν την Ελλάδα να προκόψει.
Επρεπε να γίνει η καταστροφική διαπραγμάτευση με τα πουκάμισα έξω και η διαβρωτική σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ για να κατανοήσουμε ότι οι μικρές αλλά υπαρκτές διαφορές όμως των κομμάτων μπορεί να έχουν πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα.
