Περνάει υπόγεια το μήνυμα πως αν εξοστρακιστούν οι «ανήθικοι σαμαροβενιζέλοι» και συνεχίσουν τη διαχείριση οι «ηθικοί ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ», όλα θα γίνουν όπως πριν από το 2009.

Η αναβίωση του κομματικού κράτους είναι ο μόνος τομέας που τα καταφέρνει η κυβέρνηση.

Πώς να μάθει ο λαός για το σύνθετο θέμα της φαρμακευτικής δαπάνης, όταν δεν έχει πληροφορηθεί για τα πιο απλά; Δεν έχει ακόμη μάθει γιατί πέθανε ένα τετράχρονο κοριτσάκι στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο Ηρακλείου σε μια επέμβαση ρουτίνας;

Το, κατά Βαρουφάκη, αριστερό τσούρμο δεν σπιλώνει απλώς ανθρώπους. Σπιλώνει την ίδια τη Δημοκρατία.

Eνα ακόμη επεισόδιο φθοράς των δημοκρατικών θεσμών.

Nιώθουμε ασφαλείς να υπερασπίζεται τα ζωτικά μας συμφέροντα ένα αριστεροδεξιό τσούρμο;

Τα αντικομμουνιστικά ανέκδοτα, φυσικά, δεν έριξαν τα ολοκληρωτικά καθεστώτα της Ανατολικής Ευρώπης. Η πληθώρα τους, όμως, ήταν ένα σημάδι κατάρρευσής των.

Το «ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς έγινε ανέκδοτο επειδή πολυφορέθηκε για να κρύψει της κυβερνητικές πομπές της «Πρώτης Φοράς».

Οποιος δεν θέλει να ζυμώσει μια λύση όλη μέρα κοσκινίζει τα προβλήματα.

Και στην Ελλάδα και στην πΓΔΜ έχουμε σοβαρότερα προβλήματα να λύσουμε, από το να παίζουμε τις κουμπάρες των εθνικοπαραφρόνων και όσων τοκίζουν στα ρεζιλίκια κάθε πλευράς…

Αυτό με τις πλατείες που, μεθυσμένοι από την αμετροέπειά τους, δεν κατάλαβαν στον ΣΥΡΙΖΑ θα το βρει μπροστά της και η Νέα Δημοκρατία.

Έχουμε 31 Ανεξάρτητες Αρχές, αλλά μάλλον θα χρειαστούμε κι άλλη μία…

Η Ελλάδα αδίκως ψάχνει «λύση του Σκοπιανού». Πρέπει να κάνει τις επιλογές της. Θα παραμείνει μέρος του βαλκανικού προβλήματος ή θα προτάξει την ευρωπαϊκή λύση; Θα κοιτάξει τα πραγματικά της εθνικά συμφέροντα ή θα επιμείνει στα φανταστικά εθνικά της δίκαια;

Ολαρία ολαρά! Στο τέλος εποχής όλα μπερδεύονται πικρά.

Αν οι «φυρομακεδόνες» δεν είναι –σύμφωνα με τη γραμμή των συλλαλητηρίων– Σλαβομακεδόνες, τι στην ευχή είναι;

Ενα από τα βασικά προβλήματα του έθνους είναι ότι όλοι θέλουν να το σώσουν κραυγάζοντας και κανείς με τη δουλειά του.

Οι «ιδέες» που προκαλούν άγχος (π.χ. η πατρίδα μου βρίσκεται σε κίνδυνο) έχουν ένα έμφυτο πλεονέκτημα σε σχέση με τα ανταγωνιστικά μιμίδια, επειδή ο κίνδυνος καθιστά τους ανθρώπους πιο δεκτικούς στον προσηλυτισμό.

Ο ασκός του Αιόλου άνοιξε και θα βρεθούν άλλοι για να καβαλήσουν το κύμα των κατανοητών αλλά αδικαιολόγητων ανησυχιών που έχουν οι πολίτες.

Το ζήσαμε πολλάκις αυτό το έργο και όπως οι άρρωστοι του τζόγου, περιμένουμε κάθε φορά διαφορετικά αποτελέσματα.

Βιάστηκε ο κ. Μητσοτάκης να δηλώσει πως «η λύση να αναζητηθεί σε άλλη συγκυρία, δεν θα γίνουμε συνένοχοι στον τραυματισμό του έθνους».