Μπορεί ένας διανοούμενος να είναι ενταγμένος σε έναν κομματικό σχηματισμό και να λέει την άποψή του ελεύθερα;
Το τέλος της δεκαετίας έρχεται με την εμπιστοσύνη που δείχνει ο ελληνικός λαός όχι στον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, αλλά πρωτίστως σε αυτό για το οποίο οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ τον κακολογούν.
Όσοι σήμερα διυλίζουν τον κ. Νίκο Μπίστη κατάπιαν τον κ. Πάνο Καμμένο.
Οι πιθανολογήσεις δεν τελειώνουν με το όνομα του Προέδρου. Μετά αρχίζουν τα ερωτήματα για πιθανές «διαρροές» από τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες.
Πριν αρχίσουμε να ρίχνουμε και άλλα λεφτά στους εξοπλισμούς, μήπως να αρχίσουμε να αξιολογούμε αν πιάνουν τόπο τα πολλά που ήδη δίνουμε;
Αν μια διοικητική απόφαση για μετακίνηση 21 εργαζομένων στη δουλειά τους είναι «βία και αυταρχισμός», πώς θα χαρακτηρίζαμε την ταλαιπωρία 4 εκατ. Αθηναίων από την απεργία; Γενοκτονία;
Στον επιχειρησιακό σχεδιασμό της περιόδου 2005-2009 προβλεπόταν η πρόσληψη 75 (κατά μέγιστο αριθμό) πωλητών εισιτηρίων και τελικά προσελήφθησαν 130 άτομα. Τι απέγιναν αυτοί;
Ο «ατυχής πόλεμος» του 1897 έγινε τέσσερα χρόνια μετά το «Δυστυχώς, επτωχεύσαμεν» του Χαριλάου Τρικούπη.
Με τους περήφανους αγώνες των κατοίκων όλων των περιοχών της χώρας και με τη γενναία συμβολή τοπικών ψηφοθήρων, κάθε νομός απέκτησε ακριβά κελύφη νοσοκομείων, αλλά όχι νοσοκομεία.
Το πιο εντυπωσιακό στην υπόθεση της Νίνας Κασιμάτη, είναι πόσο πολύ εισχώρησαν στον δημόσιο διάλογο οι «σοφίες» των Εξαρχείων…
Καλές είναι οι πρωτοβουλίες και τα τριχίλιαρα για το «Rebrain Greece», αλλά μήπως πρέπει να ξεκινήσουμε από το να ξαναφέρνουμε τη λογική στον δημόσιο τομέα;
Αν είναι μια φορά κακό για τη δημοκρατία να υπάρχουν συμβάντα αστυνομικής αυθαιρεσίας, είναι δημοκρατικώς ανεπίτρεπτο να απαγορεύεται η καταγραφή τους με το μάντρωμα των δημοσιογράφων σε αστυνομικά τμήματα.
Έχουμε αντιπολίτευση της ριζοσπαστικής Αριστεράς που κατηγορεί την κυβέρνηση ότι είναι «ακροδεξιά» και ταυτοχρόνως είναι πολύ υποχωρητική στα εθνικά μας θέματα.
Αγουρα και άμαθα παιδιά που δεν κατανοούν τι είναι Δημοκρατία, τι είναι πλειοψηφία, νόμος και δημόσια ανυπακοή πιπιλάνε συνθήματα περί «αγώνων», που μπορεί να μην είναι μαζικοί αλλά καταλήγουν καταστροφικοί.
Τι δουλειά έχει ο «μακεδονομάχος» Απόστολος Γκλέτσος στην Επιτροπή Ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ;
Το προσφυγικό/μεταναστευτικό πρόβλημα είναι σύνθετο. Δεν έχει μαγικές, ούτε γρήγορες λύσεις.
Το προσφυγικό/μεταναστευτικό πρόβλημα είναι παγκόσμιο και διαχρονικό. Υπήρχε ακόμη και την «χρυσή» τριετία της διακυβέρνησης από τον κ. Σαμαρά…
Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για τη νομοθέτηση με λαϊκή πρωτοβουλία, που αποδέχθηκε η κυβέρνηση, μπορεί να μπολιάσει την αντιπροσωπευτική Δημοκρατία.
Η αριστεία συκοφαντήθηκε ως ρετσινιά, το σύνθημα «η χούντα δεν τελείωσε το ’73» υμνήθηκε ως λαϊκή σοφία και ένας απόφοιτος των ΤΕΙ δεν έγινε καν διοικητής νοσοκομείου, αλλά χρίστηκε σύμβουλος στρατηγικής στο Μέγαρο Μαξίμου.
Tα προβλήματα παραμένουν, οι «λύσεις» τους επαναλαμβάνονται χωρίς αποτέλεσμα κι όλοι έχουμε να γράφουμε και να ξαναγράφουμε για διορισμούς και ρουσφέτια στο αχανές κεντρικό ελληνικό κράτος.
