Η αμοιβαιοποίηση του (μελλοντικού) χρέους απαιτεί και μεταφορά αρμοδιοτήτων από τα εθνικά κράτη σε δημοκρατικούς, αλλά πανευρωπαϊκούς θεσμούς…

Όσοι πάνε στην εκκλησία να πατήσουν τον κωδικό 7, της Αγανάκτησης που διδάχθηκε έξω από τον Ευαγγελισμό. Κι αν πάνε αστυνομικοί να τους ελέγξουν θα φωνάξουν «η τρομοκρατία δεν θα περάσει, του Χριστού η πίστη θα την σπάσει»…

Οι νοσοκομειακοί γιατροί πρέπει να επιβραβευτούν για τον αγώνα τους. Αυτόν που κάνουν μέσα στα νοσοκομεία και όχι για το επαναστατικό θέατρο εκτός…

Ο καθηγητής λοιμωξιολογίας δείχνει να θλίβεται για τους μεμονωμένους θανάτους και όχι για τον λαό εν γένει. 

Παρ’ όλα αυτά, ο βαθμός αποδοχής του Ντόναλντ Τραμπ παραμένει υψηλός στο εκλογικό σώμα των ΗΠΑ.

Είναι αναγκαία τα μέτρα προστασίας του πληθυσμού. Πρέπει, όμως, να σκεφτόμαστε και μέτρα προστασίας αυτών των μέτρων από τη γελοιότητα της υπερβολής των.

Για πρώτη φορά δεν είναι η Αριστερά που πρωταγωνιστεί στη σφαίρα του συμβολικού.

Για μία ακόμη φορά ο δημόσιος διάλογος γίνεται με κραυγές, χωρίς μελέτες και στοιχεία.

Όλοι ψάχνουν να προβλέψουν κάποιο «τέλος»· όποιο και να είναι αυτό.

Το δικό μας Κομμουνιστικό Κόμμα προτείνει «Πολεμικό Κομμουνισμό» προληπτικώς.

Παρά τις κραυγές και τις οιμωγές της ΟΛΜΕ και άλλων συναφών σωματείων, το σύνολο των δασκάλων και καθηγητών δήλωσε συμμετοχή στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ιδρυτική αποστολή του κράτους δεν είναι η πρόνοια, αλλά η καταστολή.

Στον μεγάλο πόλεμο κατά της πανδημίας, άρχισαν οι θεωρίες περί «υπαρξιακής κρίσης του συστήματος».

Μεγάλη πολιτική και συνδικαλιστική σπέκουλα πάνω στις πλάτες των γιατρών και νοσηλευτών του ΕΣΥ, οι οποίοι πραγματικώς κάνουν υπεράνθρωπες προσπάθειες για την αναχαίτιση της επιδημίας.

Δεν υπάρχουν άριστες λύσεις. Υπάρχουν κακές και χειρότερες. Χείριστες δε όλων είναι εκείνες που αρνούνται την πραγματικότητα.

Η κυβέρνηση έχει πολλή δουλειά για να αποκρούσει την ιδιόμορφη εισβολή που εξαπέλυσε ο Ερντογάν. Τα πήγε θαυμάσια. Ο Εβρος άντεξε. Η Ελλάδα να δούμε πόσο θα ανεχθεί αυτό το φασιστικό ξέσπασμα.

Στην Ελλάδα οι σπέκουλες δεν είναι κεντρικώς σχεδιασμένες, αλλά γίνονται με βάση τις εντυπώσεις.

Αυτό που με μεγάλο κόστος κατανοήσαμε για την οικονομία, δεν έγινε κανόνας για την επίλυση προβλημάτων που δημιουργεί η κακούργα πραγματικότητα.

Αυτό που τώρα λέει ο κ. Τσίπρας είναι ότι οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έσπασαν μεν την κακή παράδοση του πολιτικού συστήματος (να αλλάζει κάθε κυβέρνηση μόλις αναλαμβάνει τη δημόσια διοίκηση), αλλά θα το διορθώσει τη «δεύτερη φορά Αριστερά».

Σαμαράς-Δρυμιώτης-Παπανδρέου. Τι είναι προσφορότερο για τη χώρα. Να κυβερνά ένας πρωθυπουργός με τους κολλητούς του ή να προσελκύονται ειδήμονες κάθε τομέα;