Με τους περήφανους αγώνες των κατοίκων όλων των περιοχών της χώρας και με τη γενναία συμβολή τοπικών ψηφοθήρων, κάθε νομός απέκτησε ακριβά κελύφη νοσοκομείων, αλλά όχι νοσοκομεία.

Το πιο εντυπωσιακό στην υπόθεση της Νίνας Κασιμάτη, είναι πόσο πολύ εισχώρησαν στον δημόσιο διάλογο οι «σοφίες» των Εξαρχείων…

Καλές είναι οι πρωτοβουλίες και τα τριχίλιαρα για το «Rebrain Greece», αλλά μήπως πρέπει να ξεκινήσουμε από το να ξαναφέρνουμε τη λογική στον δημόσιο τομέα;

Αν είναι μια φορά κακό για τη δημοκρατία να υπάρχουν συμβάντα αστυνομικής αυθαιρεσίας, είναι δημοκρατικώς ανεπίτρεπτο να απαγορεύεται η καταγραφή τους με το μάντρωμα των δημοσιογράφων σε αστυνομικά τμήματα.

Έχουμε αντιπολίτευση της ριζοσπαστικής Αριστεράς που κατηγορεί την κυβέρνηση ότι είναι «ακροδεξιά» και ταυτοχρόνως είναι πολύ υποχωρητική στα εθνικά μας θέματα.

Αγουρα και άμαθα παιδιά που δεν κατανοούν τι είναι Δημοκρατία, τι είναι πλειοψηφία, νόμος και δημόσια ανυπακοή πιπιλάνε συνθήματα περί «αγώνων», που μπορεί να μην είναι μαζικοί αλλά καταλήγουν καταστροφικοί.

Τι δουλειά έχει ο «μακεδονομάχος» Απόστολος Γκλέτσος στην Επιτροπή Ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ;

Το προσφυγικό/μεταναστευτικό πρόβλημα είναι σύνθετο. Δεν έχει μαγικές, ούτε γρήγορες λύσεις.

Το προσφυγικό/μεταναστευτικό πρόβλημα είναι παγκόσμιο και διαχρονικό. Υπήρχε ακόμη και την «χρυσή» τριετία της διακυβέρνησης από τον κ. Σαμαρά…

Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για τη νομοθέτηση με λαϊκή πρωτοβουλία, που αποδέχθηκε η κυβέρνηση, μπορεί να μπολιάσει την αντιπροσωπευτική Δημοκρατία. 

Η αριστεία συκοφαντήθηκε ως ρετσινιά, το σύνθημα «η χούντα δεν τελείωσε το ’73» υμνήθηκε ως λαϊκή σοφία και ένας απόφοιτος των ΤΕΙ δεν έγινε καν διοικητής νοσοκομείου, αλλά χρίστηκε σύμβουλος στρατηγικής στο Μέγαρο Μαξίμου.

Tα προβλήματα παραμένουν, οι «λύσεις» τους επαναλαμβάνονται χωρίς αποτέλεσμα κι όλοι έχουμε να γράφουμε και να ξαναγράφουμε για διορισμούς και ρουσφέτια στο αχανές κεντρικό ελληνικό κράτος.

Θεωρούν κάποιοι –ειδικώς αυτοί που ανησυχούν τόσο πολύ για την Ελλάδα– ότι πρέπει να υπάρχουν τμήματα της ελληνικής επικράτειας με αμιγώς αλλοεθνή πληθυσμό;

Πρέπει να φοβόμαστε τις μπογιές, τα μπουγελώματα, τις μολότοφ;

Είναι απίστευτη η επικοινωνιακή σπέκουλα που κάνουν οι αριστεριστές και αναπαράγουν οι χρήσιμοι ηλίθιοι του ΣΥΡΙΖΑ. 

Δεν ήταν ο κόσμος που κατάφερε να μην αμαυρωθεί η επέτειος· πολύς υπήρχε και τις προηγούμενες φορές. Ηταν το γεγονός ότι αυτή τη φορά οι αστυνομικές δυνάμεις λειτούργησαν με σχέδιο.

Σε αντίθεση με τον ξύλινο πολιτικό λόγο που λέει ότι «τα συνθήματα του Πολυτεχνείου παραμένουν επίκαιρα», υπάρχει η ανάγκη να «επικαιροποιηθούν».

H εξουσία εκείνων που πιστεύουν ότι «νόμος είναι όποιο δίκιο κατεβάσει η κούτρα τους» δεν εκτείνεται μόνο επί της Πατησίων. Υπάρχει μια ολόκληρη περιοχή στην οποία διάφοροι φεουδάρχες ασκούν τη δικαιοδοσία τους.

Στην πολιτική –και δη στην καθοδηγούμενη από τα σόσιαλ μίντια–, αν δεν υπογραμμίσεις το «και», δημιουργείς την ευκαιρία να σε χτυπήσουν σαν χταπόδι.

Τα δύο μέτρα και σταθμά είναι το ανήθικο πλεονέκτημα της Αριστεράς.