«Το υπουργείο Περιβάλλοντος έχει περίπου 15 εποπτευόμενους φορείς και 37 πάρκα σε όλη την Ελλάδα. Μόνο ο διορισμός των διοικητικών συμβουλίων απαιτεί πάρα πολλές ανθρωποώρες».

Το νέο χαρτοφυλάκιο για την Προστασία του Ευρωπαϊκού Τρόπου Ζωής είναι εξαιρετικά ασαφές, αλλά…

Μια απεργία μπορεί να αποφασιστεί σε γενική συνέλευση που συμμετέχει το 20% (όχι των εργαζομένων, αλλά) των οικονομικά τακτοποιημένων μελών.

Η ανάγκη δημιουργίας σταθερών κυβερνήσεων δεν είναι το άπαν της πολιτικής. Υπάρχει και η διαφθορά του πολιτικού συστήματος. 

Είναι απλώς «φιλοτεχνημένη η εικόνα του “άβατου”» στα Εξάρχεια;

Οι φωτογραφίες με τα μωρά έδιναν κι έπαιρναν, οι συγκινητικές λεζάντες το παράκαναν.

Η κυβέρνηση πρέπει να κάνει άλμα μεγαλύτερο από τη φθορά και αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί παρά μόνο με αποκέντρωση αρμοδιοτήτων και καθαρές κουβέντες.

Είναι επικίνδυνος ο μπιζιμποντισμός του «η Ελλάδα δεν μπορεί να περιμένει» τις καλές κοινοβουλευτικές πρακτικές και τον σεβασμό των άρρητων κανόνων της Δημοκρατίας.

Χώρος για αντιπολίτευση υπάρχει. Αρκεί να υπάρχει κι όρεξη για δουλειά ώστε να επικριθούν οι πρωτοβουλίες της κυβέρνησης με όρους μέλλοντος και ουχί με τις ευκολίες του παρελθόντος.

Το νομοσχέδιο-Γεραπετρίτη που πέρασε στην Βουλή μπορεί να οργανώνει καλύτερα την κυβέρνηση, αλλά δεν φτιάχνει επιτελικό κράτος.

Ένα από τα βασικά προβλήματα της Αριστεράς είναι ότι χάρισε την κοινή λογική στη Δεξιά. Χαρακτηρίζει ακροδεξιά απόκλιση κάθε τι που επιθυμούν οι άνθρωποι στις οργανωμένες κοινωνίες.

Ο,τι κάνει ένας υπουργός δεν εμπίπτει αυτομάτως στα υπουργικά του καθήκοντα. Μπορεί να είναι και προσωπικό.

Παρακολουθούμε τις δοκιμαστικές δοκιμές του αριθμού έκτακτης ανάγκης «112», όπως οι Αμερικανοί παρακολουθούσαν κατά τη δεκαετία του ’60 τις δοκιμαστικές πτήσεις του προγράμματος «Απόλλων» για να πάνε στο φεγγάρι.

Όσο καλούς τεχνοκράτες και αν επιλέξει ο πρωθυπουργός, η πραγματικότητα αποδεικνύεται πιο πανούργα.

Ολοι οι κρατικοπαρεμβατιστές για κάθε πρόβλημα έχουν μια απαγόρευση.

Οι δημόσιοι χώροι ανήκουν στο 100% των πολιτών που τους πληρώνουν. Οι καταλήψεις είναι μια μορφή ιδιωτικοποίησης δημόσιων αγαθών.

Οι προτεραιότητες του ΥΜΑΘ όπως περιγράφονται στο γαλάζιο ντοσιέ που ενεχείρισε ο πρωθυπουργός στον κ. Καράογλου.

Ο «ξύλινος λόγος» των προηγούμενων ήταν πομπώδεις λέξεις χωρίς ειρμό, ένας τρόπος για να κρύψουν την αγραμματοσύνη τους.

Ο Φάντης το ρετσινόλαδο και μια επένδυση που παραμένει υπό αίρεση.

Χρειάζεται πολλή δουλειά αλλά και λιγότερα γινάτια για να προκόψει ο τόπος, να ευημερήσουν οι άνθρωποι.