Μετά από το «τι εστί νόμος και ποιος υποχρεούται να τον εφαρμόζει;» φτάσαμε στο άλλο μεγάλο ερώτημα της Φιλοσοφίας του Δικαίου: «Πώς εφαρμόζεται ένας νόμος;».
Περνάμε ωραία στη χώρα των καλαμπουριών. Εγινε χαμός, αλλά σε λίγες ημέρες θα το έχουμε ξεχάσει. Οι νόμοι θα συνεχίζουν να ισχύουν αλλά και να μην εφαρμόζονται.
Η τάση παγκοσμίως είναι να ψηφίζουν οι κάτοικοι εξωτερικού κι αυτό είναι πολύ λογικό σε εποχές μεγάλης κινητικότητας των ατόμων.
Πριν το καταστροφικό πρώτο εξάμηνο του 2015, υπήρξε και το πρώτο εξάμηνο του 2012 με τις διπλές εκλογές που έφεραν την χώρα στα πρόθυρα χρεοκοπίας.
Διαβάζοντας ιστορία βλέπουμε ότι η κριτική για τον Ελευθέριο Βενιζέλο στην χρεοκοπία του 1932, ήταν όμοια με την κριτική για το πρώτο μνημόνιο…
… για την ψήφο των απόδημων.
Ίσως ο κ. Τσίπρας και οι συν αυτώ να μην είχαν σκοπό την έξοδο από τη Ζώνη του Ευρώ, αλλά άλλα παράκεντρα εντός της κυβέρνησης να το επιδίωκαν. Ή, ακόμη χειρότερα, δεν καταλάβαιναν τι έκαναν.
Η πρότασή του ΣΥΡΙΖΑ για την ψήφο των αποδήμων είναι σαν τις ρήσεις του Παΐσιου: «Θα ’ναι σαν να ψηφίζεις, αλλά δεν θα ψηφίζεις».
Η Δημοκρατία θεωρείται δεδομένη και εξ ορισμού διαρκώς βελτιούμενη. Ξεχάσαμε τον Τόμας Τζέφερσον που έλεγε ότι «το τίμημα της Δημοκρατίας είναι η αιώνια επαγρύπνηση».
Στον ΣΥΡΙΖΑ «ήμασταν πάρα πολύ μακριά από το να είμαστε έτοιμοι για διακυβέρνηση», είπε ο Νίκος Βούτσης. Σάμπως ήταν καλύτεροι σαν αξιωματική αντιπολίτευση;
Το ΚΚΕ επειδή μαρτύρησε κατά τη μετεμφυλιοπολεμική περίοδο και έπεισε τους πάντες ότι αγιοποιήθηκε και μπορεί να παραβαίνει όποιον νόμο γουστάρει…
Η συμβολή της ΕΣΣΔ στη νίκη κατά του ναζιστικού τέρατος ήταν τεράστια, όπως και ο αριθμός των θυμάτων της. Ομως Κόκκινος Στρατός, που απελευθέρωσε λαούς από τους ναζί, τους υποδούλωσε στην Μόσχα…
Τι μπορεί, λοιπόν, να πει κάποιος για ένα συνδικαλιστικό κίνημα που ταλαιπωρεί εκατομμύρια ανθρώπους με δύο απανωτές πανελλαδικές απεργίες, και από τις οποίες όχι μόνο δεν έχει κέρδος, αλλά ζημιώνεται αφού συμμετέχουν όλο και λιγότεροι;
Ο διαχωρισμός των θυτών, αναλόγως των προθέσεων που λένε ότι έχουν, δεν είναι απλώς ανόητος, είναι και επικίνδυνος.
Στον αιώνα των κοινωνικών δικτύων, της παγκόσμιας διασύνδεσης και της συνεχούς ενημέρωσης, η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για την ψήφο των αποδήμων επικαλείται στην «ελλιπή πληροφόρηση».
Η διαφορετική αντιμετώπιση δύο μετονομασιών…
Στο τέλος της ημέρας, ουδείς γνωρίζει ποιοι απήργησαν και γιατί· απλώς σιχτιρίζουν για την ταλαιπωρία που υπέστησαν.
Η αλήθεια είναι ότι η αριστερή ανοησία ήταν χαρακτηριστικό του ΣΥΡΙΖΑ από την εποχή που βρισκόταν στο 3%.
Το πρώτο εξάμηνο του 2015 δεν ήταν αποτέλεσμα κάποιων «παλαβών», που κούρσεψαν τη χώρα για να την κάνουν Βενεζουέλα, αλλά η συνισταμένη των επιδιώξεων ενός ολόκληρου συστήματος…
Στη χώρα του διάχυτου κεϊνσιανισμού δεν ασχολούμαστε με τον βασικό μοχλό ανάπτυξης που είχε προτείνει ο Κέινς ως αντίδοτο στην ύφεση, και αυτό δεν είναι άλλο από τις δημόσιες επενδύσεις.
