Αριστερά της Αριστεράς είναι οι αυτοαποκαλούμενοι «Αυτόνομοι», οι οποίοι πλέον έχουν κοινά χαρακτηριστικά με την συνωμοσιολογική και άκρα Δεξιά.
Ένα ακαδημαϊκό όργανο, που σαράντα χρόνια τώρα δεν βρήκε τον τρόπο να σηκώσει το τηλέφωνο για να πει «αστυνομία εκεί; Έχουν μπει στο πανεπιστήμιο κάτι τύποι που τα κάνουν γης Μαδιάμ! Ελάτε γρήγορα…», θα βρει τη μέθοδο ώστε να αστυνομεύει επαρκώς τα ΑΕΙ;
Η ρήτρα μυστικότητας εξυπηρετεί ίσως τους σκοπούς της εταιρείας, αλλά όχι την Ευρωπαϊκή Ενωση.
«Η αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων (βίας και ανομίας θα έπρεπε) να υλοποιηθεί από υπηρεσίες που θα επιλέξει η ίδια η διοίκηση των ΑΕΙ». Αλλά αυτό κάναμε 40 χρόνια…
Τα ελληνόπουλα που πάνε στο εξωτερικό δεν μεγαλουργούν μόνον επιστημονικώς, τα καταφέρνουν μια χαρά και συνδικαλιστικώς.
Αποκτήσαμε ένα πολιτικό σύστημα αλληλομηνυόμενων. Πολιτικοί κάνουν αγωγές κατά δημοσιογράφων, δημοσιογράφοι κατά πολιτικών και πάει λέγοντας.
Η πολιτική δεν χαράσσεται με γνώμονα μόνο το επιθυμητό. Συγκροτείται με βάση την αποτίμηση της πραγματικής κατάστασης και λαμβάνοντας υπόψη το αφανές κόστος της απραξίας.
Και οι αγανακτισμένοι του Καπιτωλίου κατά των ίδιων πολιτικών αγωνίζονται, ασχέτως αν δεν το λένε με τις ίδιες, αριστερής κοπής, λέξεις.
Σε ποιο σημείο οι κυβερνήσεις θα πουν «αποστολή εξετελέσθη», ώστε να ακυρωθούν τα μέτρα; Ή, έστω, σε ποιο σημείο θα σηκώσουμε τα χέρια ψηλά και θα περάσουμε στο μοντέλο της άτακτης όσο και φριχτής ανοσίας της αγέλης;
Θεωρητικώς, οι πρυτάνεις έχουν δίκιο: και η ασφάλεια των ΑΕΙ έπρεπε να είναι στη δικαιοδοσία τους. Πρακτικώς, όμως, όλοι ξέρουμε τι θα γίνει.
The ineffectiveness of the models that have been tried in the past (university asylum law, security, “philotimo” and so on) and which have failed us.
Ισχύει ότι «οι νόμοι πρέπει να εφαρμόζονται για όλους» ή ισχύει ότι «ο νόμος δεν αποτελεί θέσφατο και κρίσιμο στοιχείο είναι η κοινωνική νομιμοποίηση»;
It is as though there were a ban on naming someone who did something bad but also on mentioning who did something good.
Τον 18ο αιώνα, τα social media της Γαλλίας ήταν το κουτσομπολιό από στόμα σε στόμα. Η υιοθέτηση των fake news έχει να κάνει με τις κοινωνικές αντιλήψεις.
Το θέμα είναι η αναποτελεσματικότητα των μοντέλων που δοκιμάστηκαν στο παρελθόν (πανεπιστημιακό άσυλο, σεκιούριτι, φιλότιμο κ.λπ.) και απέτυχαν.
Τα ευεργετήματα της ελευθερολογίας χρειάζονται αιώνες για να φανούν.
Κάποτε γεννήθηκε το πρόταγμα «Αρνηση πληρωμής εισιτηρίου, παραχώρησή του στον συνεπιβάτη, σαμποτάζ στα ακυρωτικά μηχανήματα, φάπες στους ελεγκτές».
Στην Ελλάδα τα αυτονόητα δεν είναι μόνο επαναστατικά. Είναι και παράνομα. Στο πλαίσιο της ρύθμισης της αγοράς…
Φοιτητές ή αστυνομικοί;» στην πρώτη σελίδα, «αστυνομικοί ή γιατροί;» στην τελευταία…
Όσο ήταν Πινοσέτ ο κ. Γιώργος Παπανδρέου, άλλο τόσο είναι Θάτσερ ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης.
