Μόνο αν ζούσε ο Αντρέας -ή έστω: αν πήγαινε στην Ουάσιγκτον ο κ. Κωνσταντόπουλος- ο τζούνιορ Μπους θα ‘τρωγε δυο ξεγυριστά χαστούκια για να μάθει να μην είναι πλανητάρχης.

Μια χώρα που θα χάσει τα επόμενα χρόνια και την μόνη εναπομείνασα βιομηχανία -εκείνη του τουρισμού- και θα μείνει με την απορία «μα, τι κάνει τελικά το κράτος;»

Και τα λεφτά λείπουν απ’ αυτή τη χώρα και οι ώρες και κυρίως το μυαλό. Κάποιοι θέλουν την κοινωνία όμηρο στο ρυθμό της συντεχνίας τους.

Γιάννης Βούλγαρης: Η Ελλάδα αφομοίωνε τις πιο “εύκολες” επιφανειακές και καταναλωτικές όψεις του εκσυγχρονισμού, παρά τα “δυσκολότερα” και απαιτητικότερα παραγωγικά και κοινωνικά μοντέλα… («Η Πρόκληση της ηγεμονίας»)

Εντάξει! Οι νεκροί δεδικαίωνται. Αλλά μέχρι ποίου σημείου; Μέχρι θανάτου της αλήθειας;

Eνώ εμείς οι Έλληνες φρικιάσαμε με το Ιράν-γκέιτ -ένα σκάνδαλο στο οποίο ένας διεφθαρμένος αμερικανός πρόεδρος χρηματοδοτούσε τους εχθρούς των υποτιθέμενων εχθρών της πατρίδας του- ποιούμε την νήσσα για το Οτσαλάν-γκέιτ που αφορά την χώρα μας.

Στα δυτικά Βαλκάνια υπάρχουν δύο ειδών χώρες. Εκείνες που είδαν εδαφικές ευκαιρίες από την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και η Σλοβενία…

Για το ευρωπαϊκό Σύνταγμα…

Το πείραμα που κάνει τώρα η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει προηγούμενο στον κόσμο. Προσπαθεί να ενώσει λαούς, μνήμες και Ιστορίες κάτω από κάτω από ένα Καταστατικό Χάρτη Αρχών.

Όλη αυτή η φασαρία για το χρηματιστήριο είναι μια χρυσή ευκαιρία να συζητήσουμε σοβαρά κάποια ζητήματα. Αν μπούμε στην κολοκυθιά του τζίρου («γιατί να παίξει 22 δις;», «αμ, πόσα να παίξει;» κ.ο.κ.) το παιγνίδι θα είναι χαμένο και στην επόμενη φούσκα της Σοφοκλέους…

Ας μην κοροϊδευόμαστε: Η αποβιομηχάνιση της χώρας είναι στρατηγική επιλογή της ελληνικής κοινωνίας. Κάνουμε ότι περνά από το χέρι μας να διώξουμε τις ξένες επενδύσεις.

Πώληση προσωπικών πινακίδων κυκλοφορίας αυτοκινήτων από το Ιρλανδικο κράτος…

Αν ζούσαμε σε μια τόσο ηθική κοινωνία δεν θα χρειαζόμασταν καν κράτος. Η διαφθορά και η μη-παραγωγικότητα είναι συμπτώματα της ασθένειας. Το πρόβλημα υπάρχει στη δομή του κράτους καθαυτού.

Το κλειδί της επιτυχίας σε μια εποχή που πνιγόμαστε σε δωρεάν περιεχόμενο είναι η επένδυση στην ποιότητα των παραγωγών του επί πληρωμή περιεχομένου.

Πολιτική αμπελοφιλοσοφία επιπέδου αριστερίστικου καφενέ η έγγραφη απολογία του «ΑΠΟ»…

Η χαρά των κωμωδών ήταν το βιβλίο της κ. Χίλαρι Κλίντον για τα έργα και τις ημέρες της στον Λευκό Οίκο.

H ελληνική εργασία είναι μεν ακριβή αλλά ταυτόχρονα και χαμηλά αμειβόμενη. Tο πρόβλημα είναι στην παραγωγικότητα. Oι Έλληνες δουλεύουν πολύ, αμείβονται λίγο και παράγουν ελάχιστα.

Aντί να τσακωνόμαστε για ένα σύστημα κοινωνικής ασφάλισης που έχουμε όλοι μαζί, θα πρέπει καθένας από μας να ορίζει την ασφαλιστική του μοίρα.

…αρχίζει η ζωή, έλεγε ένα σύνθημα από μαύρο μαρκαδόρο σε ένα τοίχο της Κυψέλης. Η έρευνα του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών έρχεται να το επιβεβαιώσει με στοιχεία.

O Πόλεμος στο Iράκ ξεκίνησε μια μεγάλη συζήτηση περί αντικειμενικότητας και πατριωτισμού των MME. Tα ζητήματα τίθενται -πολλές φορές με υπερβολές- αλλά συζητιόνται. Σε όλο τον κόσμο, πλην Eλλάδος.