Η άφρων πολιτική του Τζόρτζ Μπους έβγαλε τους λαούς στο δρόμο. Επιτυγχάνει όμως κάτι πολύ μεγαλύτερο και πολύ πιο μακροπρόθεσμο. Φουντώνει τον αντιαμερικανισμό σε ολόκληρο τον κόσμο.
Άναψαν τα κινητά τηλέφωνα από τα μηνύματα SMS που ζητούσαν από τους Έλληνες να ανάψουν τα εξωτερικά φώτα του σπιτιού τους στις 10-12 μ.μ…
Το πρόβλημα είναι ότι δεν καταλάβαμε. Ούτε γιατί έγινε ο πόλεμος στο Κόσοβο. Ούτε πως τέλειωσε. Ούτε το σκηνικό που στήθηκε στη γειτονιά μας. Βρίσαμε, εκτονωθήκαμε, αλλά δεν κατανοήσαμε…
Το πρόβλημα της ελληνικής παιδείας δεν είναι η αξιολόγηση των κλινικά νεκρών ΑΕΙ. Καλόν είναι να γίνει, αλλά δεν θα προσθέσει και πολλά.
Οι «αστικοί θρύλοι» (όπως η ιστορία απαγωγής ανηλίκου σε κατάστημα παιγνιδιών) ποτέ δεν πεθαίνουν. Μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνουν…
Τα μόνα μαζικά κινήματα που μπορεί να δούμε είναι τα «παγκόσμια κινήματα»: χίλιους ανθρώπους στην Αθήνα, 3.000 στη Νέα Υόρκη, 500 στο Βλαδιβοστόκ να συντάσσονται κάτω από μια κοινή σημαία. Άσχετα αν αυτή η σημαία είναι άγνωστη στο Παγκράτι ή το Σόχο…
Τελικά, μήπως η ΕΣΗΕΑ και το ΕΣΡ δεν θα πρέπει να ασχολούνται με την αξιολόγηση πραγματικών ειδήσεων (π.χ. μια πορεία και η έλευση ενός τέως) και να ασχοληθούν λίγο και με την μετάδοση ψευδών ειδήσεων που πανικοβάλλουν τους πολίτες;
Το «στρατόπεδο Δέλτα» θα μείνει στη συνείδηση όλου δημοκρατικού κόσμου ως το θλιβερό, το φασίζον πρόσωπο των ΗΠΑ…
Το άδειο μαιευτήριο και η αιμόφυρτη κάλυψη ενός πολέμου! Τελικά, υπάρχουν και «κορμοράνοι» ελληνικής κοπής…
«Δεν μας τα λέτε καλά εσείς οι δημοσιογράφοι. Δεν μας τα λέτε καθόλου καλά…»
Η ελληνική οικονομία έχει δομικές δυσλειτουργίες. Είναι μια οικονομία μη παραγωγική.
Ο «Controller Editorial Policy» Στέφεν Γουίτλ εξέδωσε μια πεντασέλιδη ντιρεκτίβα για το πώς πρέπει να καλύψουν οι δημοσιογράφοι του BBC τον επικείμενο πόλεμο στο Ιράκ.
Η Αριστερά από την προστασία των ανθρώπων πρέπει να ορίζεται. Από τις δολοφονίες ανθρώπων μόνο οι συμμορίες δολοφόνων πρέπει να ορίζονται.
Φυσικά και θα μπορούσε να γίνει καλύτερος χειρισμός του θέματος της τρομοκρατίας από τους δημοσιογράφους. Το ποτήρι όμως δεν είναι μισοάδειο, άσχετα αν κάποιοι το προβάλλουν έτσι.
Πιθανόν να είναι ελληνική πατέντα, αλλά οι Αμερικανοί το πήραν στα σοβαρά. Φυσικά μιλάμε για το μποϊκοτάζ προϊόντων για εθνικούς λόγους.
Η συζήτηση περί δημοσιότητας πνίγεται μέσα σε ασάφειες και πολλά συνθήματα.
Τόσους πολλούς νόμους που έχουν τις καλύτερες προθέσεις στοχεύοντας σε λάθος κατευθύνσεις, δεν έχουμε ματαδεί.
Μπορεί όμως η ηλιθιότητα να εξηγεί αυτό που με πολιτικά ορθούς όρους στην Ελλάδα ονομάζουμε «υπερβάλλοντα ζήλο των αρχών», τα αποτελέσματά της όμως είναι πραγματικά κι επικίνδυνα.
Καμιά είδηση έχει ο κ. Μίλερ να μας πει; Όχι για κανένα άλλο λόγο, γιατί ορισμένοι αρέσκονται να κάνουν είδηση, ότι κι αν λέει ο κ. Μίλερ…
Ο όρος «πολιτικό έγκλημα» έχει μια ιστορική και μια νομική φόρτιση στην Ελλάδα, γεγονός που θολώνει κατά πολύ την δημόσια συζήτηση. Από την άλλη έχει ένα σαφή χαρακτήρα στο εξωτερικό κάτι που επιτρέπει πολλές νοηματικές ακροβασίες.
