H ελληνική εργασία είναι μεν ακριβή αλλά ταυτόχρονα και χαμηλά αμειβόμενη. Tο πρόβλημα είναι στην παραγωγικότητα. Oι Έλληνες δουλεύουν πολύ, αμείβονται λίγο και παράγουν ελάχιστα.

Aντί να τσακωνόμαστε για ένα σύστημα κοινωνικής ασφάλισης που έχουμε όλοι μαζί, θα πρέπει καθένας από μας να ορίζει την ασφαλιστική του μοίρα.

…αρχίζει η ζωή, έλεγε ένα σύνθημα από μαύρο μαρκαδόρο σε ένα τοίχο της Κυψέλης. Η έρευνα του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών έρχεται να το επιβεβαιώσει με στοιχεία.

O Πόλεμος στο Iράκ ξεκίνησε μια μεγάλη συζήτηση περί αντικειμενικότητας και πατριωτισμού των MME. Tα ζητήματα τίθενται -πολλές φορές με υπερβολές- αλλά συζητιόνται. Σε όλο τον κόσμο, πλην Eλλάδος.

Μπόνο: «H βοήθεια που προσφέρουμε στην Aφρική είναι μηδαμινή. Eλάχιστοι σώζονται από τα λίγα φάρμακα που στέλνουμε. Oι περισσότεροι πεθαίνουν αβοήθητοι.

Oυδείς από τους διαδόχους του Γεωργίου Παπαδόπουλου -στη νυν EYΠ- δύναται να «μας δέσει». Mπορούν όμως τρώσουν την Δημοκρατία.

Eλάχιστοι απολαμβάνουν την αναγνώριση που έχει για το φιλοσοφικό του έργο ένας έλληνας τραπεζίτης ο κ. Σπύρος Λάτσης

Δεν μπορεί να γίνει λόγος για «ισχυρή», ούτε για «φτωχή Ελλάδα». Η χώρα μας βρίσκεται σε μια λεπτή μεταβατική φάση, όπου αποτινάσσει τις παλιές αντιπαραγωγικές δομές για να γεννήσει ένα πιο ορθολογικό οικονομικό σύστημα.

Οι παροχές στο κίνημα της αντιπαγκοσμιοποίησης όμως είναι μια πολιτική επιλογή και παρ’ όλο που ελλοχεύει ο κίνδυνος μιας ιδιότυπης κρατικοποίησης των κινημάτων διαμαρτυρίας, ο ελληνικός λαός θα υπομείνει το κόστος της.

Τριανταδύο άνθρωποι των γραμμάτων, δημοσιογράφοι, οικονομολόγοι, δικηγόροι ακτιβιστές κ.λ.π. υπέγραψα από κοινού ένα κείμενο διαμαρτυρίας για τους όρους με τους οποίους διαμορφώνεται η κοινή γνώμη στην Ελλάδα.

Το θλιβερό είναι ότι και δημοσιογράφοι χρησιμοποιούν την τακτική των αγωγών. Έτσι, διαβάζουμε στην εφημερίδα «Ποντίκι» ότι η κ. Άννα Παναγιωταρέα έκανε αγωγή εναντίον της εφημερίδας «Ο Κόσμος του Επενδυτή», ζητώντας μάλιστα το ποσό των 100 εκατ. δρχ.!

Έβαλε τα ρούχα αλλιώς λοιπόν ο «Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου». Από τούδε και στο εξής θα ονομάζεται ο «Συνασπισμός της Αριστεράς της Οικολογίας και των Κινημάτων».

Το περίεργο στη χώρα μας είναι ότι όσο φουντώνει η συζήτηση για τη διαπλοκή, τόσο πιο έντονό γίνεται το αίτημα για περισσότερο κράτος.

Πέτερ Γκλότς: Η κεντροαριστερά αποφεύγει να μιλήσει ανοιχτά για την πραγματικότητα…

Μία επαναστατική κουβέντα έπρεπε να πει ο κ. Σημίτης στους κομισάριους που τον άκουγαν: «Κύριοι, απολύεστε. Ζείτε σε βάρος της ελληνικής κοινωνίας και ενάντια σε όσα αυτή επιζητεί».

Οι φορτηγατζήδες θέλουν χωροφύλακες στα πρατήρια για να ελέγχουν αυτό που οι ίδιοι πρέπει να ελέγχουν και οι καταναλωτές ένα υπάλληλο της αγορανομίας κάθε φορά που βγαίνουν να ψωνίσουν.

Οι δημοσιογράφοι το παίζουν αγορανομία, οι υπουργοί ασχολούνται με την τιμή των μούσμουλων και οι υπηρεσίες των υπουργείων μετατρέπονται σε διαχειριστές δικτυακών τόπων που μετρούν την τιμή της τομάτας.

Ακόμη κι αν δεχθούμε ότι τα ιδιωτικά πανεπιστήμια δεν θα βελτιώσουν την κατάσταση της Παιδείας, σίγουρα δεν θα την επιδεινώσουν. Aρα γιατί να μην τα δοκιμάσουμε, μην τυχόν και μας προκύψουν στη διαδικασία κάποια ΑΕΙ, ανάμεσα στα δεκάδες «κιόσκια» που σίγουρα θα φτιαχτούν;

«Ποτέ δεν θα γίνουμε οι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης», δήλωσε η Επίτροπος κ. Βίβιαν Ρέντινγκ. Ας μην γίνουμε. Το ερώτημα βέβαια είναι άλλο. Μπορούμε; Ή μήπως απλώς η δαιδαλώδης γραφειοκρατία της Ε.Ε. μας πουλά εξελιγμένο τον μύθο του Αισώπου με τους όμφακες;

Η δημοσκόπηση της V-PRC αποκαλύπτει ότι ελάχιστοι πολίτες ζητούν από την κυβέρνηση να θέσει σε προτεραιότητα αυτά που είναι βασική δουλειά του κράτους. Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών ζητά προστασία…