Η κυβέρνηση έπεσε θύμα της ρητορείας της. Πολλοί έβλεπαν τον πήχυ της προηγούμενης διαφθοράς (που αρκούσε να μην τον ξεπεράσουν) πάρα πολύ ψηλά.
Το βασικό επιχείρημα των «αιρετικών» είναι ότι το κλίμα πάντα άλλαζε και χωρίς την ανθρώπινη παρέμβαση.
Yπάρχει και πολιτική πέρα από την κρατική παρέμβαση. Εκείνη που απελευθερώνει τις επιχειρήσεις να παράγουν και τους πολίτες να δημιουργούν.
Το πρόβλημα με ένα μεγάλο μέρος του οικολογικού κινήματος είναι ότι δεν απαντά στις άμεσες ανάγκες του κόσμου. Γίνεται με τον καιρό μισάνθρωπο.
Το πολιτικό σύστημα μπήκε στην εποχή των μεγάλων αναταράξεων. Ο κρατικοδίαιτος δικομματισμός τελειώνει. Πρέπει να προετοιμαστούμε για μια περίοδο αστάθειας μέχρι να ξαναμοιραστεί η πολιτική τράπουλα.
Από τους πολιτικούς μας πρέπει να περιμένουμε πολλά. Πρώτα απ’ όλα την τήρηση των νόμων που οι ίδιοι ψηφίζουν. Σ’ αυτό η κοινωνία οφείλει να είναι άτεγκτη.
The previous government had an excuse – in its first four-year term, it was faced with the difficult job of getting the country into the Economic and Monetary Union (EMU). It needed the social security fund reserves to make up the numbers, with the result that any thoughts of reforming the system…
Παρά τα όσα, λοιπόν, διακηρύσσει η κυβέρνηση και αυτή η μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού τελείωσε. Μέχρι να σωρευτεί απόθεμα εμπιστοσύνης στο πολιτικό σύστημα γενικότερα, τίποτε δεν μπορεί να προχωρήσει.
Η Αριστερά κυκλοφορεί χρόνια τώρα στη χώρα με τη μεζούρα της ηθικής. Επειδή μαρτύρησε από το μετεμφυλιακό κράτος, καθιέρωσε την αντίληψη ότι αγιοποιήθηκε.
Πολλοί -από τον Τόμας Μάλθους μέχρι το «Διεθνές Ινστιτούτο Ερευνας για την Πολιτική των Τροφίμων» (ΙFΡRΙ) και από το «Κλαμπ της Ρώμης» μέχρι τις σύγχρονες οικολογικές οργανώσεις- προβλέπουν και προειδοποιούν: τα τρόφιμα και οι φυσικοί πόροι εξαντλούνται. Πρέπει τώρα να κάνουμε κάτι, διότι η συντέλεια (χωρίς μεταφυσικά χαρακτηριστικά) έρχεται.
Ναι, η πρόοδος δημιουργεί προβλήματα. Αλλά δεν συγκρίνονται με τα προβλήματα που είχε ο προ της βιομηχανικής εποχής κόσμος. Τουλάχιστον τώρα ζούμε αρκετά και προλαβαίνουμε να σκεφθούμε τα προβλήματα.
Το βασικό πρόβλημα της χώρας, που δυστυχώς επιδεινώνεται και καταστρέφει όσες ελπίδες ξένων επενδύσεων υπάρχουν, είναι η διαρκής αλλαγή των κανόνων του παιχνιδιού.
Great. We can rest easy now that the newly founded rural police force has spent 100,000 euros on «confidential expenses.» The war against corruption, launched in 2004, is bearing fruit, because we can be certain that these secret funds were spent on paying informers for tips on corruption in the…
Το πρόβλημα για μια κρατική αεροπορική εταιρεία, όπως και με κάθε ΔΕΚΟ, είναι πως δεν έχει ένα αφεντικό που να λογοδοτεί για ένα στόχο. Εχει πολλά αφεντικά που έχουν αντικρουόμενους στόχους.
Μπορούν οι δημόσιες επιχειρήσεις μπορεί να είναι το πρωί καλοκάγαθες και με κοινωνικό ρόλο, ενώ το βράδυ θα μεταμορφώνονται σε αιμοβόρους καπιταλιστές, που στόχο έχουν κέρδη.
Η Νέα Δημοκρατία εξελέγη το 1990 και το 2004 κυματίζοντας τη σημαία της διαφάνειας και με βασικό δόγμα ότι η «γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια». Ξεκίνησε και τις δύο φορές τη διακυβέρνησή της με δίκες στελεχών της προηγούμενης διοίκησης.
The accounts of Olympic Airlines unionists concerning the activities of the political leadership that led in part to the company’s financial demise are true. Of course they didn’t give us the full story, because the politicians’ decisions often entailed special privileges for OA workers. But,…
Είναι αλήθεια όλα όσα καταμαρτυρούν οι συνδικαλιστές της Ολυμπιακής για τα καμώματα των πολιτικών τους προϊσταμένων, που οδήγησαν την εταιρεία στη χρεοκοπία. Μόνο, που όλα αυτά είναι το ισχυρότερο επιχείρημα κατά της ύπαρξης μιας κρατικής αεροπορικής εταιρείας.
Στην Ελλάδα, όσο συρρικνώνονται οι κυκλοφορίες των εφημερίδων, τόσο αυξάνεται ο αριθμός των τίτλων.
Οι καλοί λογαριασμοί κάνουν το καλό κοινωνικό κράτος. Οχι κατ’ ανάγκη οι μεγάλοι.
