Ο νόμος για την «προστασία μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος» έχει τη μοίρα όλων των άλλων δημοσίων πραγμάτων, δηλαδή την καταπάτηση.
Οι πλειοψηφίες αποφασίζουν τη δημόσια εικόνα των οικιστικών συνόλων.
Μήνα με τον μήνα η κατάσταση του μετρό χειροτερεύει.
Για ποιο λόγο δεν έκαναν το αγροτικό τους οι γιατροί που «εισήχθησαν μέχρι και το ακαδημαϊκό έτος 2008-2009» και τώρα δεν θα το κάνουν όσοι μπήκαν μέχρι και το 2012-2013;
Η μετανάστευση είναι πρώτα απ’ όλα οικονομική επιλογή· κι εκείνων που έρχονται κι εκείνων που τους δέχονται.
Το πανηγύρι με τους 120+600 κωδικούς δείχνει ότι στην Ελλάδα δεν λειτουργεί η αγορά, αλλά χρειάζεται η παρέμβαση του κράτους (με το καλό ή με το άγριο) για να πέσουν οι τιμές.
Ρυθμίσεις, τροπολογίες, εξαιρέσεις φτιάχνουν μια φορολογική πολιτική που χάνει ο λογιστής τη λογική και το κράτος τα εισοδήματα.
Οι αποφάσεις του κ. Σαμαρά μπορεί να ήταν επιβλαβείς για την παράταξή του και τη χώρα, αλλά σίγουρα δεν ήταν συντηρητικές.
Ετσι, ένας νόμος που πέρασε αδιάβαστος, ασυζήτητος, στην τούρλα της κρίσης, θα κριθεί μετά δώδεκα έτη και αφού ήδη έχουν χτιστεί μεγαθήρια.
Όταν ο συνήθης παραλογισμός του Δημοσίου γίνεται ψηφιακός, δεν υπάρχει ούτε η σωτηρία του καλόπιστου δημόσιου λειτουργού.
Η διαθήκη θα γίνεται μόνο σε συμβολαιογράφο. Ακόμη και αν κάποιος την έχει φτιάξει ιδιόχειρη (στο σπίτι του ή αλλού) δεν θα λαμβάνεται υπόψη.
Η τοξικότητα που δημιουργούν η ισραηλινή κυβέρνηση και τα ακροδεξιά τρολ της λαμβάνεται από κάποιους ανόητους ως άδεια για να σκοτώσουν.
Από τη μία, διαφαίνεται η ολοκλήρωση της προ κρίσης κανονικότητας, με το ΠΑΣΟΚ να επαναδιεκδικεί τον ρόλο του δεύτερου πόλου. Από την άλλη, υπάρχουν τα διαλυτικά στοιχεία του πολιτικού συστήματος.
Βγάζουν καλύτερες αποφάσεις τα κονκλάβια των σοφών ενός κόμματος ή υπάρχει κάποια σοφία του πλήθους;
Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ αποφάσισε ότι «στο σπίτι όλες οι λεπτομέρειες είναι λίαν προσωπικές».
Ο Έλον Μασκ, αν και πολυάσχολος, ξοδεύει άπειρο χρόνο φτιάχνοντας ή προωθώντας καρικατούρες της αντιπάλου του Τραμπ, Κάμαλα Χάρις.
Φτου και πάλι από την αρχή. Ανήμερα την εορτή του Αγίου Δημητρίου, οι εφημερίδες θα δημοσιεύσουν τα εικονίδια με τα δύο ρολόγια, τα κανάλια θα μεταδίδουν την είδηση «μην ξεχάσετε αύριο τα χαράματα να γυρίσετε μία ώρα πίσω», κι εμείς μαζί με εκατομμύρια άλλους συνευρωπαίους θα τρέχουμε κυριακάτικα να αλλάζουμε τα ρολόγια.
Οι «σελέμπριτι» γενικώς δεν μπορούν να αξιώνουν «προστασία του ιδιωτικού τους βίου», όταν οι ίδιοι τον χρησιμοποιούν για ίδιον όφελος.
Oι εντυπώσεις για την κατάσταση της πρωτεύουσας θα κρίνουν εν πολλοίς και το μέλλον του ΠΑΣΟΚ, είτε εκλεγεί είτε δεν εκλεγεί ο κ. Δούκας στην προεδρία του.
Το κράτος πρέπει επιτέλους να γίνει επιτελικό. Να αφήσει τους δήμους να κάνουν τη δουλειά τους και να αναλάβουν τις ευθύνες τους.
