Στην πολιτική το βραχυπρόθεσμο διώχνει το μακροπρόθεσμο.
Η σύλληψη του Ντούροφ είναι απλώς το γαλλικό αντιδημοκρατικό σπυρί της δυτικής (ευρωπαϊκής πρωτίστως) ασθένειας που λέγεται φόβος.
Πήξαμε στους πολυπράγμονες πολιτικούς, που «όλα τα σφάζουν και όλα τα μαχαιρώνουν» για ένα πουκάμισο αδειανό, ένα καλό αποτέλεσμα σε κάποια Κεντρική Επιτροπή.
«Το πώς γίνεται η αντιπολίτευση στη χώρα» το εμπεδώσαμε. Για το πώς γίνεται η ενημέρωση πρέπει να κουβεντιάσουμε.
Το μπάχαλο με την Επιτροπή για την ελληνική ταινία που θα πάει στα Όσκαρ.
Η υποχρέωση καθαρισμού οικοπέδων ισχύει από το 1987. Η κυβέρνηση με την υποχρεωτική δήλωση απλώς πρόσθεσε επιπλέον γραφειοκρατία.
Το κόμμα αυτό δεν μεγάλωσε με οράματα. Εχτισε πανωσήκωμα με γινάτια –«ή εμείς ή αυτοί», «ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν».
Για τα χωράφια τους συζητάνε στις κρατικές επιτροπές κι έχουν «εσωτερικά έγγραφα» και δεν επιτρέπουν στους πολίτες να μάθουν πως αποφασίζουν;
Στα ρεζιλίκια μας τοκίζοντας ποτέ κανείς πολιτικός δεν χάνει…
Ας είμαστε επιφυλακτικοί στις ειδήσεις για απανωτές συλλήψεις εμπρηστών. Από το 2000 και μετά μόνο 2,4% από αυτές κατέληξαν σε καταδίκες.
Ο υπερβάλλων ζήλος κάποιων του κυβερνητικού προπαγανδιστικού μηχανισμού για τη διακίνηση άχρηστων για την κυβέρνηση fake news…
Στη σημερινή εποχή των εξαιρετικώς σύνθετων προβλημάτων πρέπει να μπουν όσο το δυνατόν περισσότεροι στο παιγνίδι των αποφάσεων, να αποκεντρωθεί η εξουσία και οι συνακόλουθες ευθύνες της.
Οι μύθοι έχουν και μια σκοτεινή πτυχή. Μπορούν να δημιουργήσουν δυσανεξία, διώξεις ακόμη και γενοκτονίες.
Το πιο εντυπωσιακό και σε αυτήν την καταστροφή είναι η επικοινωνιακή της διαχείριση από την κυβέρνηση.
Το σχέδιο επέτυχε, η Ανατολική Αττική απεβίωσε, κάτι που –εκτός από μαυρίλα, στο τοπίο και στη διάθεσή μας– δημιουργεί κάποια ερωτήματα.
Ο αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, υπουργός Υγείας και άτυπος πορτ παρόλ της κυβέρνησης κ. Αδωνις Γεωργιάδης δηλώνει (δημοσίως!) ότι κουράστηκε από το θέμα των υποκλοπών.
Αν και έχουν αλλάξει δραματικώς οι συνθήκες –έχουμε ενιαία αγορά και συνεπώς αμνοερίφια πάνε κι έρχονται–, δεν έχουν αλλάξει στο παραμικρό οι δομές παραγωγής.
Χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να απονομιμοποιηθεί η ακροαριστερή τρομοκρατία. Φοβόμαστε ότι θα χρειαστεί περισσότερος για την απονομιμοποίηση της Ακροδεξιάς.
Δεν ξέρουμε τα κίνητρα του δράστη του τριπλού φονικού στη Βρετανία. Μπορούμε όμως να είμαστε βέβαιοι πως δεν ξεκινάνε από την «ταυτότητά του», η οποία έτσι κι αλλιώς είναι ένα σύνθετο και διαρκώς μεταβαλλόμενο πράγμα.
Η χαρά από τη γελοιότητα απέχει μόνο μια στιγμή, το ίδιο και το γλέντι από το κιτς.
