Με την κρίση δεν χάσαμε μόνο τα λεφτά, χάσαμε και τον μόνο μπούσουλα που είχαμε. Ξαφνικά βρεθήκαμε σε ένα περιβάλλον περιορισμένων πόρων.

Είναι πολλοί εκείνοι που δεν κατανοούν ότι η βία δεν αποτελεί λύση, αλλά ότι είναι το πρόβλημα.

Για να λυθεί το πρόβλημα της ανομίας απαιτείται η μηδενική ανοχή. Αρκεί αυτή να είναι μηδενική.

Sadly the labor movement drowned in the sea of petty unionism.

Υπάρχουν δύο τρόποι καταπολέμησης της διαφθοράς. Η πρόληψη και η καταστολή. Χρειάζονται και οι δύο, αλλά το μείγμα σε κάθε χώρα διαφέρει.

Της αντιπαραγωγικής οικονομίας, οι πολλαπλασιαστές της φταίνε…

Ο τεμπέλικος μαξιμαλισμός βοηθά βραχυχρόνια (προσφέρει ψήφους, συμπάθεια, αποδοχή κ.λπ.) είναι όμως καταστροφικός μακροχρόνια για τον τόπο και μεσοπρόθεσμα για τους φορείς του.

Εχει γίνει πεποίθηση ότι όποιος δηλώνει συνδικαλιστής και πολύ περισσότερο αριστερός μπορεί να κάνει ό,τι θέλει.

Η πρόταση του κ. Κουράκη (για να ακριβολογούμε δεν είναι ακριβώς δική του· αυτή η πρακτική εφαρμόζεται σε πολλές χώρες της Ευρώπης) μπορεί να είναι μια αφορμή για έναν ευρύτερο διάλογο σχετικά με τις σχέσεις κράτους-εκκλησίας.

Δυστυχώς οι συνδικαλιστές στην Ελλάδα είναι ευεπίφοροι στην αδράνεια περισσότερο και από τους πολιτικούς.

Εδώ που φτάσαμε -και κυρίως: εκεί που οδηγούμαστε- κάνει επιτακτική την ανάγκη να ξαναγυρίσουμε στην άλφα-βήτα της δημοκρατίας.

Είναι θλιβερό το γεγονός ότι το συνδικαλιστικό κίνημα πνίγηκε στα λύματα του συντεχνιασμού.

«Η κυβέρνηση, απέναντι στους παράνομους “ασθενείς-αδειούχους-απεργούς” του μετρό, επέλεξε, προχωρώντας στην εφαρμογή του μέτρου της επίταξης υπηρεσιών, να δράσει “εξόχως” παράνομα».

Δεν είναι εύκολο να ωριμάσει ένα κόμμα σαν τον ΣΥΡΙΖΑ σε συνθήκες επιτάχυνσης του πολιτικού χρόνου.

Οι δικαστικές αποφάσεις κρίνονταν, κρίνονται και θα κρίνονται. Βεβαίως, αυτό πρέπει να γίνεται με ευπρέπεια, όπως πρέπει να γίνεται ο δημόσιος διάλογος σε αυτή τη χώρα.

Σε μια χώρα που ελάχιστοι διαβάζουν γίνεται μέγας καυγάς για την πολιτική βιβλίου.

Όσο η μεσαία τάξη εμπεδώνει το αίσθημα ασφάλειας, τόσο περισσότερο θα απαιτεί και τα υπόλοιπα, που οφείλει να κάνει μια κυβέρνηση.

Είναι ζήτημα τιμής για την ελληνική αστυνομία να ξετυλίξει ολόκληρο το κουβάρι της φρικιαστικής δολοφονίας του νεαρού μετανάστη.

Προς τι η λυσσαλέα αντίδραση των συνδικαλιστών του εμπορίου για το προαιρετικό άνοιγμα των καταστημάτων μέχρι 250 τ.μ. και τις Κυριακές;

Το ερώτημα όμως είναι πόσο θα κρατήσει η διαδικασία ωρίμανσης του ΣΥΡΙΖΑ με δεδομένο ότι τους τελευταίους μήνες βλέπουμε την τακτική του ένα βήμα μπρος και δύο πίσω.