Οι δύο οικονομικοί εισαγγελείς προσεγγίζουν με εξαιρετική ελαφρότητα κρίσιμα πολιτικά ζητήματα.
Το κλίμα που επιχειρείται να δημιουργηθεί από τα μεγάλα ΜΜΕ της χώρας για την συνάντηση του Βερολίνου συντηρούν τον επικίνδυνο μύθο ότι τα προβλήματα της χώρας είναι θέμα διαπραγμάτευσης και ουχί συστηματικής προσπάθειας εκ μέρους μας.
Με μνημειώδεις μπούρδες περί βίας και επανάστασης διαπαιδαγωγήθηκε η γενιά της επικίνδυνης σύγχυσης.
Οι ακραίες προσεγγίσεις μπορεί να κερδίζουν ψήφους ακραίων, αλλά με γινάτια απέναντι στην πραγματικότητα δεν λύνονται προβλήματα.
Δεν μετείχαν όλοι οι Ελληνες στο «πάρτι» των προμηθειών, αλλά όλοι επωφεληθήκαμε με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο από τη φούσκα της α λα ελληνικά ανάπτυξης.
Σε ποιον χρησιμεύουν οι διακηρύξεις του δημοσίου που δημοσιεύονται στον Τύπο;
It seems that this country will never be able to enjoy a rule of law where offenders are punished regardless of the color of their flag and their supposedly higher ideals.
Αν θέλει κάποιος να δει το μέλλον αυτής της χώρας δεν έχει παρά να κοιτάξει τις βάσεις εισαγωγής στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ.
Από τον κούφιο προοδευτισμό που οδηγούσε στην απραξία των αρχών σε ό,τι αφορά τους παράνομους μετανάστες, περάσαμε στον φασισμό της αδιαφορίας όταν τους δολοφονούν.
Γλαφυρά περιστατικά από τις πολιτικές αναμνήσεις του Ιω. Βαρβιτσιώτη.
Μπορεί δηλαδή η ακροδεξιά να μοιάζει ριζοσπαστικός σχηματισμός, στην ουσία όμως δεν υπόσχεται κάτι νέο. Ομνύει σε ένα εξιδανικευμένο παρελθόν το οποίο δεν είναι βιώσιμο.
«…Την ώρα του απεργιακού αγώνα και της αγωνίας των συναδέλφων στην ΕΡΤ, ένα τέτοιο δημοσίευμα με την υπογραφή μέλους της ΕΣΗΕΑ, το ονομάζω προδοσία…».
Τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ είναι και κατά της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης. Αντιμάχεται και τις δωρεές των ιδιωτικών επιχειρήσεων στο κοινωνικό σύνολο.
Η στρατηγική της προηγούμενης εφεδρείας ήταν ανάποδη με την κοινή λογική, αλλά σύμφωνη με την πολιτική λογική.
The labor reserve plan did not even get a chance to fail. Rather, much like the law on university reform, it was never even put into force.
Κάπως σαν την Ελλάδα πορεύτηκε και η ελληνική δημοσιογραφία. Αντί να λύνει προβλήματα, διαδήλωνε.
Η φασαρία με τα ορυχεία χρυσού στη βόρεια Χαλκιδική δεν έχει να κάνει με το περιβάλλον. Αυτό είναι το σύνηθες πρόσχημα.
Και αυτή η κυβέρνηση μοιάζει πρόθυμη να περικόψει τους μισθούς και τις συντάξεις πραγματικών ανθρώπων, παρά να περικόψει τις δαπάνες συντήρησης διάφορων δομών.
Αντί να συζητάμε τους όρους των αλλαγών, αρνούμαστε την πραγματικότητα μέχρι αυτή να εκδικηθεί.
Διαβάζοντας το βιβλίο του καλού δημοσιογράφου κ. Γιώργου Ρωμαίου «Η Ελλάδα των δανείων και των χρεοκοπιών».
