Ολα δείχνουν ότι και η νέα κυβέρνηση δεν θέλει να ζυμώσει και γι’ αυτό ξανακοσκινίζει.
Η επιλογή των στελεχών είναι μια σημαντική και λεπτή υπόθεση. Οι πολιτικοί την αγνοούν επιδεικτικά.
Στις 17 Ιουνίου, οι περισσότεροι έλληνες πολίτες, ακόμη κι αν δεν θυμήθηκαν την παρακαταθήκη του Κωνσταντίνου Καραμανλή, συνειδητοποίησαν ότι πρέπει να αρχίσουν να κολυμπούν.
Η χωρίς κριτήρια επιλογή των «κολλητών» ενέχει πολλούς κινδύνους· όχι μόνο για τη χώρα, αλλά και για την κυβέρνηση.
Οι πόλεις μας χρειάζονται ανακατασκευή. Πρέπει να γίνουν βιώσιμες.
Έχουμε ποινικοποιήσει ιδεολογικά την διαφωνία κατά την διάρκεια θέσπισης των νόμων και αθωώνουμε ιδεολογικά την έμπρακτη καταστρατήγηση τους, στο όνομα άλλων υψηλότερων «δικαίων».
Ολοι οι νόμοι που ψηφίζονται στην Ελλάδα -από τη διαχείριση των απορριμμάτων στην Αττική, μέχρι τον Γενικό Οικοδομικό Κανονισμό- έχουν «λειτουργικά προβλήματα». Το βασικότερο είναι ότι κανείς δεν τους εφαρμόζει.
Είμαστε πρόθυμοι να πιστέψουμε οποιαδήποτε ανοησία προκειμένου να μην κάνουμε αυτό που πρέπει.
Η χώρα χρειάζεται τη μεγαλύτερη δυνατή προσπάθεια για να βγει από το τέλμα. Χρειάζεται τους καλύτερους στο τιμόνι των υπουργείων, κάτι που εκτός εξαιρέσεων δεν επιτεύχθηκε.
Οι πρυτάνεις των πανεπιστημίων, αφού δίδαξαν επί ένα έτος εμπράκτως στην ελληνική κοινωνία την ανομία, ήρθε η ώρα να δικαιωθούν;
Μια δικαστική απόφαση ξεκινά ένα κακό προηγούμενο για την ελευθερία του λόγου στην Ελλάδα.
Aντί να αντιπαλεύουμε το Μνημόνιο θα έπρεπε να διαπραγματευόμαστε σκληρά για μέτρα που θα απαλύνουν τις επιπτώσεις της προσαρμογής.
Οταν ο πιο αδύναμος μιας κοινωνίας νιώθει ασφαλής, τότε θα νιώσουμε ασφάλεια όλοι μας.
Οι δημοσιογράφοι χρίζουν τους κορυφαίους στα κόμματα για πολύ πρακτικούς λόγους.
Δεν ξεκινά με καλούς οιωνούς η πρωθυπουργία του κ. Σαμαρά κι ας ελπίσουμε ότι οι επόμενοι μήνες θα μας διαψεύσουν.
Ελάχιστοι πίστεψαν ότι ο κ. Τσίπρας θέλει να μας βγάλει από την ΟΝΕ, όπως ελάχιστοι πίστεψαν το 1981 ότι ο Α. Παπανδρέου θα μας έβγαζε από την ΕΟΚ.
Το βασικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας παραμένει η παραγωγή και γι’ αυτό συνεχίζει να το πληρώνει η κατανάλωση.
Στις εκλογές, οι ψηφοφόροι πάλεψαν με δύο πράγματα: την ανάγκη διασφάλισης της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας και την απέχθειά τους προς το παλιό πολιτικό σύστημα.
Σε όλο τον κόσμο υπάρχει κυβέρνηση, υπάρχει και αντιπολίτευση. Παντού όμως υπάρχει σεβασμός (στην πράξη) στα αποτελέσματα της πλειοψηφίας.
Η χώρα διατρέχει θανάσιμο κίνδυνο να ζήσει τριτοκοσμικές καταστάσεις. Οφείλουν οι πολιτικοί αρχηγοί να κάνουν την υπέρβαση. Αλλιώς ο λαός δεν θα τους συγχωρέσει.
