Είναι πολλοί εκείνοι, οι οποίοι διά του ευφυολογήματος «δεν κυβέρνησε η Αριστερά», ακυρώνουν τους αγώνες της.

Αυτό που κάνουν τα δάνεια είναι να κρατούν τη χώρα όρθια. Αν θα περπατήσει είναι δικός μας λογαριασμός.

Οπως έγινε και στην Ελλάδα, η φτώχεια δεν φέρνει μόνο γκρίνιες. Ανοίγει και όλα τα θέματα που η ευημερία των προηγούμενων χρόνων ανέβαλε τη συζήτησή τους.

Παρουσίαση του βιβλίου του Ηλία Κατσούλη «Η Επιστροφή της Πολιτικής».

H ιστορία των Αγανακτισμένων πρέπει κάποια στιγμή να μελετηθεί. Ηταν απλώς μια έκφραση αμηχανίας της ελληνικής κοινωνίας που δεν κατόρθωσε να πολιτικοποιηθεί, με την έννοια να καταλήξει σε συγκεκριμένες προτάσεις;

Θα δεχόταν το περήφανο συνδικαλιστικό κίνημα να αξιολογηθούν δομές και υπάλληλοι, όπως γίνεται σε ολόκληρο τον κόσμο;

Το μεγαλύτερο από τα ελλείμματα της χώρας είναι στη λογική. Χρόνια τώρα η παλαβή Αριστερά κατάφερε να εμποτίσει βαθιά την ελληνική κοινωνία με τις λέξεις και τον παραλογισμό της.

Πως διασώθηκε από τη χρεοκοπία ο σκανδιναβικός αερομεταφορέας της SAS και πως θα χρεοκοπούσε στην Ελλάδα.

Η δικαιοσύνη έχει τον λόγο για όσα γίνονται στο ΑΠΘ.

«Τα λεφτά πάνε στις τράπεζες», λένε, «και όχι στην οικονομία». Λες και οι τράπεζες είναι νησιά του Ειρηνικού ξέχωρα από την οικονομία.

Η δημόσια διοίκηση έπαψε πια να λειτουργεί για τους πολίτες. Εχει πρώτο και κύριο μέλημα τη γραφειοκρατία της.

Τα προβλήματα των κατοίκων του κέντρου της Αθήνας, που και αυτά έθρεψαν τη Χρυσή Αυγή, δεν αντιμετωπίζονται σε συμβολικό επίπεδο, ούτε στερώντας την ιθαγένεια από παιδιά νόμιμων μεταναστών.

Οι 1.000 που πραγματικά δουλεύουν σε ένα ελληνικό δήμο μπορεί να παράγουν ισόποσο έργο με 1.000 Γερμανούς. Μόνο που στην Ελλάδα πληρώνονται 2.000…

Γραφικοί υπάρχουν παντού στον κόσμο. Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι ότι δεν απαξιώνονται. Αντιθέτως, επιβραβεύονται.

Το οριζόντιο των μέτρων είναι προϊόν της αντικειμενικότητας που ζητάμε από το Δημόσιο.

Οι βουλευτές έχουν «απεριόριστο δικαίωμα λόγου και ψήφου». Ομως, ταυτοχρόνως ανήκουν και σε μια συλλογικότητα που έχει διαδικασίες.

Οταν λείπει η πολιτική ανάλυση και δεν υπάρχει οικονομική πρόταση παράγεται αποτυχημένος λυρισμός.

Ο Κώστας Σημίτης γράφει για το μνημόνιο και την κρίση.

Το βασικότερο πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι οι ανοησίες που κατά καιρούς εκστομίζουν στελέχη ή όργανά του. Το βασικό πρόβλημα είναι οι φασιστικές μέθοδοί του με τις οποίες επιβάλλει τη θέληση της μειοψηφίας, επί της πλειοψηφίας.

Στη «μάχη κατά της ακρίβειας» που δίνει κάθε υπουργός Ανάπτυξης, τη στιγμή που ο ίδιος νομοθετικά απαγορεύει τη φθήνια, δηλαδή τις εκπτώσεις.