Η ελληνική οικονομία έχει δομικές δυσλειτουργίες. Είναι μια οικονομία μη παραγωγική.

Είναι απλοϊκή η ανάγνωση της κοινωνικής πραγματικότητας που θέλει την διαφθορά να εξισώνεται με το ταγκό.

Στη χώρα μας τα όρια μεταξύ τραπεζικής συναλλαγής και ληστείας γίνονται όλο και πιο δυσδιάκριτα.

Aν κάποιος επιχειρηματίας θέλει να χτυπήσει την ακρίβεια του το απαγορεύει ο νόμος.

Το ποδόσφαιρο δεν μπορεί να εξυγιανθεί αν κατά’ αρχήν η κυβέρνηση δεν αποφασίσει να το αφήσει στην ησυχία του. Αν δεν πάψει ποικιλοτρόπως να το επιδοτεί και να ρυθμίζει κάθε τρεις και λίγο τα χρέη των ΠΑΕ.

Nα δείτε που όλη αυτή την ιστορία με την AEK πάλι εμείς θα την πληρώσουμε. Διότι, όποτε οι πολιτικοί μιλούν για σταυροφορία εξυγίανσης, επιδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό μυρίζει, δηλαδή κλοπή εισοδήματος όλων ημών των φορολογουμένων.

Εντέλει πρέπει να ρωτήσουμε τους εμποροπατέρες: Αν είναι να απαγορεύσουμε δια του ωραρίου τους ξένους να ψωνίσουν, τότε γιατί μπαίνουμε σε τόσα έξοδα για τους Ολυμπιακούς;

Οποιοσδήποτε θέλει να επιχειρήσει από τα χωριά που μαραζώνουν θα πληρώνει 50.000 δρχ. στο ΤΕΒΕ άσχετα να είναι ασφαλισμένος σε άλλο φορέα.

Τα νούμερα δείχνουν αύξηση της ιδιωτικής ευημερίας σε βάρος της δημόσιας περιουσίας. Δείχνουν αυτό που όλοι ψιθυρίζουμε: Φάγαμε τα έτοιμα. Καιρός να παράγουμε καινούργια…

Ο τραπεζικός τομέας έχει εθιστεί σε καθεστώς χρόνιου προστατευτισμού με αποτέλεσμα να «μισεί» οποιαδήποτε αλλαγή

Μήπως έχει παραφρονήσει ο λαός μας και πρέπει το Υπουργείο Ανάπτυξης να μας διδάξει το ορθολογικά πράττειν;

Αν δεν εγκαταλείψουμε τη μίζερη προσέγγιση της οικονομίας από την πλευρά της κατανάλωσης και του εισοδήματος (ελεεινολογώντας την φτώχεια και την ακρίβεια) και δεν επικεντρωθούμε στην παραγωγή τότε πραγματικά θα αποκτήσουμε και φτώχεια και ακρίβεια.

Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι πως η ακρίβεια στην αγορά δεν αντιμετωπίζεται με νομοθετικά μέτρα, αλλά το γεγονός ότι όλοι καμώνονται πως δεν το γνωρίζουν.

Μία μέρα πριν τη λειτουργία της επιχείρησης τους προκύπτει (δίκην νταβατζή που παίρνει μερίδιο από την επιχειρηματική δραστηριότητα) το ΤΕΒΕ στο οποίο θα πληρώνουν εφ’ όρου ζωής κάποια αξιοσέβαστα ποσά.

Το κράτος των κ.κ. Σημίτη και Χριστοδουλάκη είχε προφανώς φανταστεί ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρέιγκαν όταν δήλωνε ότι «το κράτος είναι σαν μεγάλο μωρό.

Το ΙΝΚΑ και η ΓΣΕΕ να ανοίξουν πόλεμο και κατά του κράτους. Να ολοκληρώσουν την αντίδρασή τους καλώντας τους καταναλωτές να μην πληρώσουν τη ΔΕΗ (3,84% αύξηση φέτος), την ΕΥΔΑΠ (4,90% αύξηση), και φυσικά τον ΟΤΕ (21% αύξηση στο πάγιο!!!).

Εμείς οι πολίτες και καταναλωτές κάποτε πρέπει να βρούμε το δίκιο μας. Και η αγορά μπορεί να μας βοηθήσει τα μάλλα…

Η αλήθεια είναι πως όλο το σύστημα βλέπει την Σοφοκλέους ως Ναό του Τζόγου. Από την κυβέρνηση, που το 2000 πόνταρε τα πολιτικά της ρέστα, μέχρι και τους μικροεπενδυτές, που πόνταραν τις καταθέσεις τους.

Δύο ισχυρότατα πλήγματα δέχθηκε η φιλοσοφία της ελεύθερης αγοράς τον χρόνο που πέρασε…

Σ’ αυτή τη χώρα κανείς δεν ξέρει ποιος πληρώνει ποιόν, τι και γιατί.