Υπάρχει μια διάχυτη φιλολογία ότι οι πολιτικοί μας είναι τόσο εκβιάσιμοι που δίνουν έργα με βάση τα μονόστηλα των παραπολιτικών. Όλοι πιστεύουμε ότι γίνεται, αλλά ποτέ δεν το συγκεκριμενοποιήσαμε. Ίσως γι’ αυτό δεν μας πέρασε ποτέ από το μυαλό να νομοθετήσουμε την τιμωρία της εκβίασης καθ’ αυτή, και τιμωρούμε τη δυνατότητα.
Το αμερικανικό σύνταγμα έχει 17 λέξεις για την προστασία της ελευθερίας του λόγου. Το ελληνικό Σύνταγμα 739! Αυτές βρίθουν αντιδημοκρατικών διατάξεων και γελοιοτήτων…
Το πρόβλημα με τις διατάξεις περί «βασικού μετόχου» είναι ουσιαστικό. Δεν είναι μόνο η πλειοδοσία της Νέας Δημοκρατίας σε μια σαφέστατα αντιδημοκρατική φάμπρικα που ξεκίνησε το ΠΑΣΟΚ και μάλιστα με συνταγματική πρόνοια. Είναι ότι κανείς δεν συζητά επί της ουσίας το νόμο. Θεωρείται δεδομένο πλέον πως οτιδήποτε πλήττει τον Τύπο είναι εξ ορισμού αγαθόν.
Σε όλο τον κόσμο αντιμετωπίζουν την τηλεόραση σαν αυτό που είναι. Ένα έπιπλο στη γωνιά του σαλονιού. Μόνο η ελληνική πολιτική τάξη την έχει αναγάγει σε μέτρο ηθικής τάξης, μόνο έλληνες υπουργοί στέκονται πειθαρχημένοι στο αυστηρό ύφος των τηλεπαρουσιαστών.
Προχειρότητα μυρίζει κι αυτή η πρωτοβουλία για τον τουρισμό. Δεν ξέρουμε πώς θα λειτουργήσει το «εύρημα» στην ξένη καμπάνια «Ζήσε τον μύθο σου στην Ελλάδα» -αδιάφορο φαντάζει- αλλά, απ’ όσο δείχνουν τα πράγματα, στην ελληνική καμπάνια κάνουμε μια τρύπα (πολλών εκατομμυρίων ευρώ) στο νερό.
Η είδηση της λεωφορειοπειρατίας έθεσε σε δοκιμασία την ετοιμότητα της Ελληνικής Αστυνομίας (1,2 δις δολάρια ξοδέψαμε για να είναι επιτυχής η αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων), αλλά και τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ. Πως τα πήγε λοιπόν η τηλεόραση χθες;
Να περιμένουμε τις επόμενες μέρες τα δελτία ειδήσεων να μεταμορφωθούν σε κάτι σαν «πολιτικό Survivor». Μόνο που τώρα δεν θα φεύγει ένας ανά βδομάδα, αλλά δυο τρεις την ημέρα. Έτσι κι αλλιώς, μια μεγάλη κυβέρνηση 48 νοματαίων μπορεί να στηρίξει ένα σήριαλ ανασχηματισμού για βδομάδες, μέχρι και μήνες…
Οι νόμοι για τον «βασικό μέτοχο» είναι βαθιά λαϊκιστικοί. Ικανοποιούν τα απωθημένα όλων των Ελλήνων, οι οποίοι είναι σίγουροι ότι τα λεφτά κάθε επιχειρηματία είναι κλεμμένα και χρησιμεύουν για να σωρευτούν περισσότερα κλοπιμαία.
Η τηλεόραση και δη η μεσημεριανή αποδεικνύεται σπίθα σε μπαρουταποθήκη. Κάποιος πρέπει να τη συμμαζέψει κι αυτός δεν είναι άλλος από το Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο.
Η διαπλοκή είναι σύνθετο πολιτικο-οικονομικό φαινόμενο και ο νομικισμός που επιστρατεύει ο πολιτικός κόσμος δεν αρκεί. Μακροχρόνια μόνο η αγορά και ο ανταγωνισμός μπορεί να ξεριζώσει το φαινόμενο.
Ο κ. Πάγκαλος είναι γνωστός για την αθυροστομία του. Θα περίμενε κανείς ότι θα ήταν από τους πλέον μαχητικούς υπερασπιστές της ελευθερίας του λόγου. Από τους ανθρώπους που θα επέμεναν ότι ακόμη και ο ακραίος λόγος τιμωρείται κατ’ αρχήν πολιτικά.
Η ελληνική ιδιωτική τηλεόραση κατάφερε σε 15 μόλις χρόνια να φτάσει σε αξιοζήλευτα επίπεδα υποκριτικής τέχνης. Από τον δημοσιογράφο που εκφωνούσε τις ειδήσεις, περάσαμε στον εκφωνητή ειδήσεων, κατόπιν στον τηλεσχολιαστή και τώρα οδεύουμε στην παντομίμα της επικαιρότητας.
«Η δουλειά δεν είναι έπαθλο είναι δικαίωμα» κραυγάζει η ΓΣΕΕ με αφορμή ένα ριάλιτι σόου. Οι περισσότεροι Έλληνες όμως δεν θα συμφωνήσουν. Μάλλον θεωρούν πιο επιτυχημένη την προσέγγιση των αναρχικών οι οποίοι γράφουν στους τοίχους: «η δουλειά δεν είναι δικαίωμα είναι βλακεία».
Ο «κουταλοκάμπτης-μάγος» κ. Γιούρι Γκέλερ εμφανίστηκε προχθές στην ελληνική τηλεόραση. Μας είπε πολλά, αλλά επί της ουσίας δεν μας έδειξε τίποτε. Ούτε κουτάλια λύγισαν, ούτε σταματημένα ρολόγια ξεκίνησαν να δουλεύουν. Η ελληνική τηλεόραση όμως επέτυχε ένα νέο θαύμα. Ουδείς πίστευε ότι μπορεί να πέσει χαμηλότερα. Το κατάφερε κι αυτό…
Ο χρωματισμός μιας κατά τεκμήριο κακής είδησης από τους δημοσιογράφους, ανάλογα με τις «εθνικο-αθλητικές» σκοπιμότητες, μαρτυρεί πολλά για το πώς είναι το φίλαθλο πνεύμα στη χώρα μας…
Όταν όλος ο κόσμος βοούσε για την εξαφάνιση Κεντέρη-Θάνου, και τα διεθνή ΜΜΕ άφηναν αιχμές ο ελληνικός Τύπος ολοφυρόταν για «ανθελληνικές συνομωσίες» και «διεθνείς ζήλιες» για τους «γιους» και τις «κόρες του ανέμου». Φυσικό κι επόμενο είναι να κατονομάζει τους δημοσιογράφους ως συνενόχους του στο θέμα ντόπινγκ ο πρώην υφυπουργός Αθλητισμού κ. Γιώργος Λιάνης.
Αν συνεχίσουμε στο ρυθμό της αθλητικής υπερβολής όλος ο κόσμος θα μιλάει για «πρότυπο Ολυμπιάδας» και η Ελλάδα για «αγώνες της ντροπής». Δεν μας αξίζει τέτοιο αυτομαστίγωμα. Όπως δεν μας πρέπει και η υπερβολή κάθε φορά που κάποιος της ελληνικής ομάδας κερδίζει μετάλλιο.
Λένε πως η Ελλάδα είναι η χώρα της υπερβολής. Μάλλον είναι η χώρα των υπερβολικών γραφιάδων. Είτε για τα θετικά, είτε για τα αρνητικά.
Ενώ ο ξυλοδαρμός των μεξικανών δημοσιογράφων στον Πειραιά αμαυρώνει τη χώρα, η επικοινωνιακή διαχείριση της κρίσης επικεντρώθηκε στο εσωτερικό της Ελλάδος!…
Δύο ειδήσεις για μαφιόζικου τύπου επιθέσεις εναντίον λειτουργών του Τύπου πέρασαν ασχολίαστες και χωρίς διαμαρτυρίες. Κι όμως μας αφορούν όλους.
