Ενα από τα βασικά προβλήματα της χώρας είναι ότι ο διάλογος είναι είτε τυπικά είτε οιονεί ποινικοποιημένος.
Η τρόικα επιμένει για την κατάργηση της υποχρεωτικής δημοσίευσης ισολογισμών. Λόγω της επιτήρησης οι έλληνες καταναλωτές θα γλιτώσουν δεκάδες ή και εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ ετησίως.
Κάθε Μέσο αποδεικνύει τη χρησιμότητά του όχι με μία εκπομπή, αλλά 24 ώρες το 24ωρο, επτά ημέρες την εβδομάδα, διά του προγράμματός του.
Δεν πρέπει οι συνάδελφοι του προεδρείου της ΕΣΗΕΑ να καταδικάσουν τις καταλήψεις στους χώρους δουλειάς των δημοσιογράφων;
Εκείνοι που ισχυρίζονται ότι είναι εφικτός ένας άλλος κόσμος, στον οποίο και ο σκύλος είναι εσαεί χορτάτος και η πίτα για πάντα ολάκερη, ή είναι ποιητές ή απλώς μας δουλεύουν.
Αν κάτι είναι στραβό κανείς δεν πρέπει να το αλλάξει, επειδή «κάποιοι, τόσα χρόνια, το επέτρεπαν»…
Υπάρχουν και οι «Αγανακτισμένοι» των ΜΜΕ. Αυτοί προηγήθηκαν της πλατείας Συντάγματος και θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν η διαρκής επανάσταση της αγανάκτησης.
Πότε τα ΜΜΕ καταστρατηγούν το τεκμήριο της αθωότητας; Οταν μεταδίδουν -έστω με εικόνα- ότι κάποιος κατηγορείται για βιασμό, ή όταν εκδίδουν την δικαστική απόφαση «ιδού οι δολοφόνοι του 44χρονου στην οδό Ηπείρου»;
Πως τα δημόσια Μέσα να διολισθαίνουν στα τετριμμένα προγράμματα με τον ισορροπημένο παραταξιακά, αλλά ξύλινο λόγο.
«Το πρόσωπο του κατηγορουμένου είναι ιερό» αποφάνθηκαν πολλοί, και έχουν δίκιο. Αλλά σε τι ακριβώς είναι ιερό; Και γιατί τα πρόσωπα κάποιων κατηγορουμένων είναι πιο «ιερά» από άλλα;
Ο χώρος των ΜΜΕ μπαίνει σε μια διαδικασία επίπονης αναδιάρθρωσης και βαθύτατου κουρέματος.
Οι κρατικές επιδοτήσεις στα ΜΜΕ παρήγαγαν πολλά φαινόμενα εκβιαστών και διακονιάρηδων της κρατικής εξουσίας.
Η απόσυρση της διαφήμισης για τις μπάμιες δεν αποτελεί προσβολή του δικαιώματος στην ελευθερία του λόγου. Είναι άσκηση του δικαιώματος στην ιδιοκτησία.
Μπορεί κάποιος να διαδηλώνει στις κηδείες των στρατιωτών που έπεσαν στο Ιράκ με σύνθημα «Ευχαριστούμε τον Θεό για τους νεκρούς στρατιώτες»;
Ανοίγοντας τον ασκό της λογοκρισίας για «καλούς» σκοπούς, ανοίγει και για τους «κακούς». Στο τέλος κανείς δεν θα μπορεί να μιλά για οτιδήποτε, επειδή ακριβώς δεν θα ξέρει εκ των προτέρων τι συναισθήματα θα προκαλεί.
«Για την καταπολέμηση ορισμένων μορφών και εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας μέσω του Ποινικού Δικαίου»: Άλλο ένα νομοσχέδιο που περιορίζει την ελευθερία του λόγου.
Πολιτική δράση, διαμαρτυρία και ανομία. Μια απάντηση στην απάντηση του Αυγουστίνου Ζενάκου.
Δεν θα ήταν πιο λογικό να υπάρχει ένα κανάλι ιδεών αντί να έχουμε ένα κρατικό αθλητικό κανάλι;
Η κατάληψη του 9,84 θέτει ορισμένα ζητήματα για τον δημοσιογραφικό κόσμο.
Μεγαλύτερο και από το οικονομικό πρόβλημα της χώρας είναι ο δημόσιος διάλογός της. Αυτός, με βασική ευθύνη των ΜΜΕ, ποτέ δεν προχωρεί στην ουσία της πολιτικής· πάντα μένει στη διαδικασία της.
