Η κυβέρνηση έχει τη μοναδική πιστοποιημένη δημοκρατική νομιμοποίηση να αποφασίζει.
…και η «νομιμότητα» για κατάληψη του σχολείου ώστε να μην πάνε εκεί προσφυγόπουλα.
Η απραξία της κυβέρνησης στο μεταναστευτικό δημιουργεί τις προϋποθέσεις να φουντώσει ο ρατσισμός.
…δια της ανομίας είναι πρόβλημα και όχι ο τάχα «εξισλαμισμός της Ελλάδας».
Ουδείς διώκει τα στελέχη της ΧΑ για τις ανοησίες που, πολλά χρόνια τώρα, είναι κυρίαρχες και συνέβαλαν το να είναι η χώρα μας αρνητικώς δακτυλοδεικτούμενη σε ολόκληρο τον κόσμο.
Η Χρυσή Αυγή κορφολογεί όλα τα άνθη του κακού που, πολλά χρόνια τώρα, καλλιεργούνται στην χώρα.
Η Δημοκρατία πρέπει να κερδίσει αυτούς που ψήφισαν ναζί. Οχι σαν κουκιά αλλά ως πολίτες.
Γιατί αφήσαμε το τέρας ελεύθερο να αλωνίζει τις νύχτες, έτσι ώστε να μην φοβάται να εμφανιστεί και την ημέρα;
Αποδεικνύεται, επίσης, ότι η νόμιμη αντιμετώπιση της ναζιστικής παθογένειας δεν έχει απλώς κατασταλτικά αποτελέσματα. Την αποκαλύπτει στα μάτια των πολιτών, όπως ακριβώς είναι.
Υπάρχει μια λεπτή δημοκρατική γραμμή, που χωρίζει την τιμωρία πράξεων από την τιμωρία του φρονήματος.
Η Δημοκρατία πρέπει να προστατεύσει τα δικαιώματα όλων, αλλά και να αυτοπροστατευτεί, να μη χαριστεί δηλαδή σε πιθανές εγκληματικές οργανώσεις μόνο και μόνο επειδή βρίσκονται υπό τη σκέπη κάποιου κόμματος.
Είναι τσάμπα κόπος και τσάμπα λόγος όσα θρυλούνται περί συνεργασίας των δεξιών δυνάμεων σε μια προσπάθεια να διατηρήσει η Ελλάδα την ευρωπαϊκή επιλογή.
Αντε και κλείνουν οι χώροι κράτησης σαν την Αμυγδαλέζα! Πού θα πάνε αυτοί οι άνθρωποι; Θα προστεθούν σε μια αγορά εργασίας μες 1,3 εκατ. ανέργους;
Πού βρίσκεται η θρυλούμενη σοφία του λαού -και δη του ελληνικού- όταν εκλέγει βουλευτές που δεν ντρέπονται να έχουν τατουάζ στο μπράτσο τους τον αγκυλωτό σταυρό;
Το σοκ από εκφράσεις των καταγωγίων, π.χ. «η πρεζού», δεν μας επιτρέπει να δούμε τη Χρυσή Αυγή όπως είναι. Μικροί, αγράμματοι και χυδαίοι αντάμα.
Το ευτύχημα είναι ότι ο Γιάννης από του Ζωγράφου, φεύγει για να μεγαλουργήσει στην αλλοδαπή χωρίς την πίκρα του Οδυσσέα από τη Νέα Μηχανιώνα.
Η ηθική απαξία του ρατσισμού είναι αναγκαία αλλά όχι ικανή συνθήκη να καταπολεμήσει το φαινόμενο.
Κάθε τραγωδία δεν είναι ένα τυχαίο γεγονός, δεν είναι μια ρήξη στην ακολουθία των καλώς ρυθμισμένων καταστάσεων. Είναι η συνισταμένη των μικρών πραγμάτων για τα οποία αδιαφορούμε όταν εξελίσσονται.
Παράλληλα με την έρευνα για την ανακάλυψη των «επιστατών», οι αρχές πρέπει να ψάξουν πώς και γιατί κάποιοι αμέλησαν να κάνουν το καθήκον τους, με αποτέλεσμα να γίνει η Μανωλάδα «Φαρ-Ουέστ».
Δεν υπάρχει τρόπος να καταπολεμηθεί ο φασισμός με τις εν χορώ καταγγελίες. Αντιθέτως ενδυναμώνεται.
