Δεν υπάρχει τρόπος να καταπολεμηθεί ο φασισμός με τις εν χορώ καταγγελίες. Αντιθέτως ενδυναμώνεται.
Η χρήση της βίας κατά μεταναστών δεν θα είχε καμιά ελπίδα, αν η βία κατά ανθρώπων προκαλούσε απέχθεια.
Στην εποχή μας, πρέπει να τα ξαναδούμε όλα με βάση την αποτελεσματικότητα.
Κάποια στιγμή ο ελληνικός λαός πρέπει να κάνει τους λογαριασμούς του με τους υποκριτές του αίματος, του γένους και άλλων μεταφυσικών εννοιών, τις οποίες εμπορεύονται για να κερδίζουν ψήφους.
Είναι ζήτημα τιμής για την ελληνική αστυνομία να ξετυλίξει ολόκληρο το κουβάρι της φρικιαστικής δολοφονίας του νεαρού μετανάστη.
Τα προβλήματα των κατοίκων του κέντρου της Αθήνας, που και αυτά έθρεψαν τη Χρυσή Αυγή, δεν αντιμετωπίζονται σε συμβολικό επίπεδο, ούτε στερώντας την ιθαγένεια από παιδιά νόμιμων μεταναστών.
Ποιά παράδοση, ποιά Ελλάδα, ποιά πίστη, ποιές αξίες υπερασπίζεται η «Χρυσή Αυγή»;
Από το «οι Έλληνες δεν είναι ρατσιστές», μέχρι το «νόμος είναι το δίκιο του τάδε», η κοινωνία δεν συζήτησε σε βάθος τις προκλήσεις που είχε.
Δια των αποκλεισμών τα έθνη συρρικνώνονται.
Από το έλλειμμα δημοκρατικής παιδείας ξεπήδησε και η νομιμοποίηση των ενεργειών της Χρυσής Αυγής.
Το πρόβλημα της Ακροδεξιάς δεν λύνεται με οιμωγές, καταγγελίες και επιδόματα. Λύνεται μόνο με δημοκρατική παιδεία.
Οι ακραίες προσεγγίσεις μπορεί να κερδίζουν ψήφους ακραίων, αλλά με γινάτια απέναντι στην πραγματικότητα δεν λύνονται προβλήματα.
Από τον κούφιο προοδευτισμό που οδηγούσε στην απραξία των αρχών σε ό,τι αφορά τους παράνομους μετανάστες, περάσαμε στον φασισμό της αδιαφορίας όταν τους δολοφονούν.
Οταν ο πιο αδύναμος μιας κοινωνίας νιώθει ασφαλής, τότε θα νιώσουμε ασφάλεια όλοι μας.
Οι αυτάρεσκοι μύθοι έγιναν συνθήματα και τώρα εκδικούνται.
Ίσως πρέπει να αλλάξουμε ρότα απέναντι στο φαινόμενο του ρατσισμού. Να το αντιμετωπίσουμε όπως ακριβώς είναι: μια γελοία θεωρία.
Ο σιωνισμός είναι ο πιο αντιδημοφιλής εθνικισμός στον κόσμο.
Τώρα φυλλορροούν δύο πράγματα ταυτόχρονα. Το ελληνικό μεταπολεμικό μοντέλο ανάπτυξης και η ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς.
Η δύσκολη ενηλικίωση της χώρας έχει να αντιμετωπίσει κατάματα όλες τις κρυμμένες παθογένειες, μία από τις οποίες ήταν ο υπολανθάνων ρατσισμός.
Ο ρατσισμός σε μια κοινωνία φαίνεται την επόμενη μέρα. Από το πόσο κινητοποιείται η αστυνομία, από το πόσο ευαισθητοποιούνται οι τοπικές κοινωνίες, από το πόσο φρικιούν οι πολίτες.
