Ευχόμαστε να δουλέψει, αλλά δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι σόι πράγμα είναι αυτή η νέα «συμφωνία κυρίων» για τις τιμές στην αγορά. Κυρίως πρέπει να αναρωτηθούμε: Αφού αυτές οι συμφωνίες είναι τόσο καλές, γιατί δεν τις κάναμε όλα τα προηγούμενα χρόνια, με αποτέλεσμα ο ελληνικός πληθωρισμός να υπερβαίνει πάντα κατά δύο με τρεις μονάδες τον μέσο ευρωπαϊκό;
Χθες, οι «Αταίριαστοι» βρήκαν διάφορα ελληνικά προϊόντα να πωλούνται ακριβότερα στην Ελλάδα απ’ ό,τι στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Εφεραν και μερικά παραδείγματα: ελληνική μπίρα που στην Ε.Ε. πωλείται προς 2,12 ευρώ ανά λίτρο, εμείς την πληρώνουμε 2,68. Σαλάμι παριζάκι ελληνικής παραγωγής 9,95 εδώ, 7,85 στην Ευρώπη. Φέτες γαλοπούλας 21,05 ευρώ/κιλό στην Ελλάδα, 17,19 στην Ε.Ε. κ.ο.κ. Ολα τα στοιχεία προέρχονται από την ηλεκτρονική πλατφόρμα posokanei.gov.gr (ΣΚΑΪ, 30.6.2026).
Δεν γνωρίζουμε αν υπάρχει άλλη χώρα, πλην Ελλάδος, που συνάπτονται «συμφωνίες κυρίων» για να συγκρατηθούν οι τιμές στα ράφια των σούπερ μάρκετ. Δεν γνωρίζουμε καν αν έχουν κάποιο νόημα, διότι οι «κύριοι» και οι «κυρίες» της αγοράς είναι δεκάδες χιλιάδες, οι οποίοι φυσικά δεν μπορούν να καθίσουν σε ένα τραπέζι και να συμφωνήσουν ότι θα κρατήσουν σταθερές τις τιμές, πόσο δε μάλλον να τις ρίξουν προεκλογικώς, το ερχόμενο φθινόπωρο.
Αυτά δυστυχώς είναι επικοινωνιακά φούμαρα, που σε άλλες χώρες δεν τα χρειάζονται, επειδή λειτουργεί ο ανταγωνισμός. Αυτός κρατάει τις τιμές των προϊόντων σιμά, κοντά στο κόστος παραγωγής. Συρρικνώνει δηλαδή το περιθώριο κέρδους κι έτσι βλέπουμε ελληνικά προϊόντα να πωλούνται πιο φθηνά στο εξωτερικό απ’ ό,τι στην Ελλάδα. Κακά τα ψέματα. Ο ρόλος του κράτους δεν είναι να βάζει νομοθετικό ή «συμφωνημένο» πλαφόν στην κερδοφορία. Κάθε τέτοια προσπάθεια είναι μια τρύπα στο νερό. Η δουλειά του είναι να φροντίζει να υπάρχει ανταγωνισμός, ο οποίος θα φροντίσει τα υπόλοιπα.
Στην Ελλάδα έχουμε κάπου χαμένη στο διάστημα (και υποχρηματοδοτημένη) την Επιτροπή Ανταγωνισμού και φτιάχνουμε διαρκώς νέα όργανα ελέγχου των τιμών. Είχαμε τη Γενική Γραμματεία Καταναλωτή· μετά αποκτήσαμε τον Συνήγορο του Καταναλωτή, χωρίς κατάργηση της γραμματείας· κατόπιν δημιουργήθηκε η Διυπηρεσιακή Μονάδα Ελέγχου Αγοράς (ΔΙΜΕΑ), με τις υπόλοιπες να παραμένουν. Τώρα νομοθετήθηκε η «Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή», που θα ενσωματώσει –λέει– τις υπόλοιπες. Το «Ανεξάρτητη» είναι ευφημισμός –ο υπουργός διορίζει– ενώ η αληθώς ανεξάρτητη αρχή, που είναι η Επιτροπή Ανταγωνισμού, παραμένει στα αζήτητα την ώρα που ο πληθωρισμός πέταγε στο 5%.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 1.7.2026
