Εν μέσω της μεγαλύτερης κρίσης που περνά ο τόπος η Αριστερά και κάποια ΜΜΕ ανακυκλώνουν τους όρους του παρελθόντος…

Mάλλον λαθεύουν οι Ευρωπαίοι. Δεν χρειαζόμαστε οικονομική επιτήρηση. Με τους βουλευτές που έχουμε, μάλλον πολιτική επιτήρηση απαιτείται.

Το δάχτυλο στο γερμανικό περιοδικό Focus απείλησε να προκαλέσει διπλωματική κρίση μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας.

Ο κόσμος άλλαξε, αλλά κανένας δεν το ‘χει πει στο ΚΚΕ και σε άλλους που κορδώνονται ως υπερασπιστές των εργαζομένων.

Οι συνδικαλιστές θεωρούν όχι μόνο ότι τους χρωστάμε τα προνόμιά τους, αλλά και ότι οι δημόσιοι χώροι είναι δικό τους βιλαέτι.

Στην Ελλάδα «νόμος είναι το καπρίτσιο του συνδικαλιστή». Οταν, για παράδειγμα, απεργούν οι υπάλληλοι του υπουργείου Οικονομικών οι συνδικαλιστές απαγορεύουν σε όλους την είσοδο!

Tο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων απεφάνθη ότι, παρά τον συντεχνιασμό των βουλευτών, δεν νοείται σε δημοκρατική χώρα το 2010 να μην αίρεται η ασυλία βουλευτών, όταν μηνύονται ή κατηγορούνται για αδικήματα εκτός των καθηκόντων τους.

Για ένα πράγμα δεν μας προειδοποίησαν οι επαγγελματίες της ανησυχίας για τα εθνικά μας δίκαια. Αυτό που πραγματικά απειλεί την εθνική μας υπόσταση: την οικονομία.

Τα περιοριστικά μέτρα είναι για να κατεβάσουν τον πυρετό των αγορών. Εχουν δίκιο όσοι επισημαίνουν ότι το Πρόγραμμα Σταθερότητας πρέπει γρήγορα να γίνει και Ανάπτυξης.

Στις δύσκολες στιγμές χρειάζονται ηγεσίες. Δυστυχώς, η πολιτική ηγεσία που ασκούν οι τριακόσιοι της Βουλής είναι στο ύψος του 1,74%.

Στην Ελλάδα «κινητοποίηση των αγροτών» σημαίνει παρκάρω το τρακτέρ στην Εθνική και πάω στις υπόλοιπες δουλειές μου ή στο καφενείο.

Τι θα μπορούσε να κάνει ένα επαναστατικό «υπουργείο Οικογένειας» που προτείνει ο κ. Σαμαράς;

H «Παράνομη, ανήθικη, αδιάντροπη άρνηση άρσης της βουλευτικής ασυλίας»…

Το κρίσιμο τεστ για την αξιοπιστία της χώρας στο εξωτερικό και της κυβέρνησης στο εσωτερικό δίνεται στα μπλόκα των αγροτών.

Δεν είναι όλα καλά και άγια στην αυτοδιοίκηση, αλλά πρέπει να την συγκρίνουμε με τις άλλες υπαρκτές πολιτικές δομές, κι όχι με κάτι ιδανικό που ο καθένας έχει στο κεφάλι του.

Η πολυπλοκότητα έκανε τη δημοκρατία καλύτερο σύστημα από τον απολυταρχισμό. Αυτή η κοινωνική πολυπλοκότητα κάνει και την ηλεκτρονική διαβούλευση πολύτιμη.

Ενας από τους πρώτους καημούς που εξεφράσθησαν μόλις ανακοινώθηκε το «σχέδιο Καλλικράτης» ήταν η μελλοντική τύχη των βουλευτών.

Ο κ. Φίλιππος Πετσάλνικος δεν ενεργεί ως πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων αλλά ως πρόεδρος των Ελλήνων βουλευτών.

Tο «δικαίωμα των βουλευτών» να ζητούν την απελευθέρωση ακόμη και των «αδίκως προσαχθέντων» από πού προκύπτει;

Η εύκολη εξήγηση γι’ αυτή τη διολίσθηση του ΚΚΕ σε όλο και πιο ανορθολογικές θέσεις, είναι αυτή που θα έλεγε ο Βρετανός πολιτικός Φίλιπ Σνόουντεν: «Πρόκειται περί μπολσεβικισμού που αποτρελάθηκε».