Πολλές ανθρωπογενείς πυρκαγιές ξεκινούν παραπλεύρως των δρόμων· είτε από τσιγάρο που θα πετάξει κάποιος ασυνείδητος είτε ύστερα από τροχαίο ατύχημα. Γιατί δεν τα καθαρίζουν;
Χρειάστηκαν δύο χρόνια, συγκεντρώσεις εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών, συν διαβρωτικές για τη Δημοκρατία θεωρίες για να δεχθεί την έστω κουτσή προανακριτική για τον κ. Κώστα Καραμανλή και τον κ. Χρήστο Σπίρτζη.
Δεν ξέρουμε ποιος κάνει τι στον δημόσιο βίο· υπάρχουν άνθρωποι που το πρωί είναι βουλευτές και το βράδυ λένε τον καιρό στα κανάλια.
«Η παρούσα σύνοδος δεν πρέπει να λήξει νωρίτερα, είτε επειδή θα δημοσιευθεί διάταγμα λήξης και θα αρχίσει να λειτουργεί τμήμα διακοπής των εργασιών της Βουλής είτε επειδή θα διαλυθεί η Βουλή»
«Αν ο πολίτης θεωρεί σήμερα ότι υπάρχουν δύο κατηγορίες πολιτών, οι πολιτικοί και οι άλλοι, δεν υπάρχει περίπτωση να μας εμπιστευθεί»
Οι υπουργοί επιλέγονται αναλόγως με όσα –γεωγραφικώς ή εσωκομματικώς– φοβάται ο εκάστοτε πρωθυπουργός. Μετά κρίνονται πόσο καλά τον υπηρετούν.
Δεν ήταν μόνον η «εκδίκηση» στην κάλπη που καταλάγιασε τις αντιδράσεις της κοινωνίας για το Μάτι.
Ήταν χρήσιμη η υπέρβαση που έκανε ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης το 2019, επιλέγοντας την κ. Κατερίνα Σακελλαροπούλου, αλλά τώρα ήταν αναγκαία.
Η συγκάλυψη είναι ποινικό αδίκημα, ενώ η εργαλειοποίηση ανήκει στη σφαίρα των ηθικώς καταδικαστέων προθέσεων.
Υπάρχει ανισορροπία δυνατοτήτων (χρήμα, ανθρώπους, μηχανισμούς κ.ά.) που έχει η εκάστοτε κυβέρνηση, σε σχέση με τα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Ηταν βλακώδης η ενέργεια του Ρουβίκωνα με εσάνς φασισμού. Στο σαβουάρ-βιβρ της Δημοκρατίας, τα σπίτια και οι οικογένειες των πολιτικών μένουν εκτός διαμάχης.
Η κατηγορηματική φιλολογία πως «δεν υπήρχε τίποτα ύποπτο στην εμπορική αμαξοστοιχία» μπορεί να ωφέλησε πιθανούς λαθρεμπόρους εμπρηστικών υλών, αλλά δεν σκεφθήκαμε, δεν μελετήσαμε, δεν διορθώσαμε το σύστημα των εμπορευματικών μεταφορών.
Για να έχουμε τις ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις της περασμένης εβδομάδας, δεν χρειάστηκαν ύβρεις και κραυγές. Δεν σηκώθηκαν κρεμάλες στην πλατεία Συντάγματος.
Δεν υπάρχουν θεσμικά αντίβαρα και επειδή δυνητικώς η κυβέρνηση μπορεί να κάνει τα πάντα (ή να αποκρύψει τα πάντα), όλοι είναι σίγουροι ότι το κάνει.
Καλά έκανε η αντιπολίτευση και υπερψήφισε τον κ. Νικήτα Κακλαμάνη. Αρκεί αυτή η συναίνεση της αντιπολίτευσης να μη γίνει επιχείρημα για την υπεράσπιση μη συναινετικών επιλογών της κυβερνητικής πλειοψηφίας.
Ο κ. Μητσοτάκης καταψήφισε τον κ. Παυλόπουλο διότι «δεν αντιστάθηκε στις σειρήνες του πελατειακού κράτους» διορίζοντας χιλιάδες συμβασιούχους, αλλά προτείνει για Πρόεδρο της Βουλής τον κ. Κακλαμάνη, ο οποίος υπερδιπλασίασε την ετήσια φαρμακευτική δαπάνη.
Το γεγονός ότι ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης σύρθηκε σε αυτές τις επιλογές, μπορεί να θεωρηθεί ως η μεγαλύτερη πολιτική νίκη των fake news στην Ελλάδα.
Πολλά πράγματα είναι σαν το ταγκό και περισσότερο όλων η συναίνεση. Αυτή που υποσχέθηκε ο πρωθυπουργός.
Κάναμε κοτζάμ συνταγματική μεταρρύθμιση το 2019 για να αποσυνδεθεί η προεδρική εκλογή από τον κομματικό ανταγωνισμό και αυτή έγινε έρμαιο των εσωκομματικών υπολογισμών.
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος με τη δημιουργία του Συμβουλίου της Επικρατείας και ο Κώστας Σημίτης με τις Ανεξάρτητες Αρχές παραχώρησαν εξουσία σε θεσμούς, οι οποίοι μάλιστα έχουν και ελεγκτικό ρόλο στις αποφάσεις τους.
