Πολλά πράγματα είναι σαν το ταγκό και περισσότερο όλων η συναίνεση. Αυτή που υποσχέθηκε ο πρωθυπουργός.

Κάναμε κοτζάμ συνταγματική μεταρρύθμιση το 2019 για να αποσυνδεθεί η προεδρική εκλογή από τον κομματικό ανταγωνισμό και αυτή έγινε έρμαιο των εσωκομματικών υπολογισμών.

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος με τη δημιουργία του Συμβουλίου της Επικρατείας και ο Κώστας Σημίτης με τις Ανεξάρτητες Αρχές παραχώρησαν εξουσία σε θεσμούς, οι οποίοι μάλιστα έχουν και ελεγκτικό ρόλο στις αποφάσεις τους.

Ο εκλιπών πρωθυπουργός πίστευε στη συνέχεια του κράτους, σε αντίθεση με τους ελάχιστους το δέμας πολιτικούς που πιστεύουν ότι αυτοί είναι «και αρχή και φινάλε» της χώρας.

Σε κάθε κυβερνητική πολιτική, εκτός από το μαστίγιο χρειάζεται και καρότο.

Η βαθιά, σχεδόν δομική, ασέβεια που επικρατεί στην ελληνική διοίκηση για την ιστορική μνήμη και τα τεκμήριά της.

Ενώ αναζητούσαμε “ΤΟ πρόβλημα της χώρας” για να το λύσουμε, φούντωσαν τα μικρά προβλήματα και όλα μαζί αθροίστηκαν στο μεγάλο πρόβλημα.

Οι Ελληνες εμπειρικώς γνωρίζουν ότι οι νόμοι και το Σύνταγμα μπορεί να είναι κρυστάλλινα, αλλά όχι αδαμάντινα.

Στην Ελλάδα δεν έχουμε επώνυμα με δύο ή τρεις λέξεις. Ολα είναι μονολεκτικά. Δεν υπάρχουν ξεχωριστά ούτε «ντε», ούτε «ντα», ούτε «ντου».

Η προεδρολογία παρακράτησε, σε σημείο που θα γίνει νούμερο της επιθεώρησης.

Ο τριήμερος εθνικός εορτασμός, όμως, δεν έχει να κάνει με το «τελείωμα του μετρό». Ετσι κι αλλιώς, αυτό δεν τελείωσε.

Κάθε αντιπολίτευση θέλει να δείξει ότι «αντιστέκεται με νύχια και με δόντια στην ανάλγητη ή καταστροφική πολιτική της κυβέρνησης».

Δεν έγινε μια έρευνα αγοράς των υποψηφίων, έτσι ώστε να δούμε τους λόγους για τους οποίους οι νέοι αποστρέφονται τα τελευταία χρόνια τις προ δεκαετίας επίζηλες θέσεις στις στρατιωτικές σχολές.

Με τις απανωτές «τακτοποιήσεις» εκείνοι που νομίμως ή έστω δικαίως κατέχουν δημόσια γη μειώνονται δραστικώς, ενώ αντιθέτως πληθαίνουν (αναλογικώς) οι «ατσίδες» που βλέπουν ευκαιρίες.

Ενα από όσα δεν μετράμε επακριβώς είναι τα αίτια των πυρκαγιών. Γι’ αυτό ανθούν και οι ιστορίες περί εμπρησμών, άλλοτε από οικοπεδοφάγους, παλιότερα από Τούρκους και εσχάτως από εταιρείες τοποθέτησης ανεμογεννητριών.

Η υποχρέωση καθαρισμού οικοπέδων ισχύει από το 1987. Η κυβέρνηση με την υποχρεωτική δήλωση απλώς πρόσθεσε επιπλέον γραφειοκρατία.

Ας είμαστε επιφυλακτικοί στις ειδήσεις για απανωτές συλλήψεις εμπρηστών. Από το 2000 και μετά μόνο 2,4% από αυτές κατέληξαν σε καταδίκες.

Ο υπερβάλλων ζήλος κάποιων του κυβερνητικού προπαγανδιστικού μηχανισμού για τη διακίνηση άχρηστων για την κυβέρνηση fake news…

Το πιο εντυπωσιακό και σε αυτήν την καταστροφή είναι η επικοινωνιακή της διαχείριση από την κυβέρνηση.

Το σχέδιο επέτυχε, η Ανατολική Αττική απεβίωσε, κάτι που –εκτός από μαυρίλα, στο τοπίο και στη διάθεσή μας– δημιουργεί κάποια ερωτήματα.