In cybersecurity or corruption, the bad guys always win the first round.

Κανένας άνθρωπος, κανένας οργανισμός, κανένα κράτος δεν μπορεί να προετοιμαστεί για κάθε ενδεχόμενο. Ακόμη κι αν μπορούσε, θα ήταν πολύ ακριβό.

Σαν πολλές εγκληματικές οργανώσεις δεν μαζεύτηκαν στα σύνορά μας; Ή μήπως και οι δικαστικές αρχές βρίσκουν (νόμο) και κάνουν κατάχρηση;

Ο πρωταρχικός λόγος ανησυχίας δεν είναι είναι ότι «γίναμε Σικάγο». Τα νούμερα υπολείπονται κατά πολύ.

Οι αθρόες προφυλακίσεις, τις οποίες διατάσσουν οι δικαστές προκειμένου να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο, εμπεριέχουν μια θεσμική απρέπεια και δημιουργούν μια πρακτική ανωμαλία.

Extensive tax audits must be carried out always and everywhere and not “on those few” who “mock and discredit judicial and prosecutorial officials,”. 

Φορολογικοί έλεγχοι πρέπει να γίνονται πάντα και παντού και όχι όπως ορμηνεύει ο κ. Ντογιάκος, «σε αυτούς τους ολίγους» που «χλευάζουν και απαξιώνουν δικαστικούς και εισαγγελικούς λειτουργούς».

Now elections are on the way and money is, apparently, plentiful.

Η κ. Καϊλή δεν ταλαιπωρείται ποινικώς για «εθνικούς (ή ευρωπαϊκούς) λόγους», αλλά διότι υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις ότι «μιλούσε, αγαπούσε, προωθούσε, ευλογούσε» το Κατάρ με το αζημίωτο.

Αν υπάρχουν «δραστηριότητες εκτός πλαισίου στο εσωτερικό της ΕΥΠ» και για «ρυπαρά δίκτυα», προς όφελος ποίων είναι οι «δραστηριότητες εκτός πλαισίου» και για ποιον δουλεύουν αυτά τα «ρυπαρά δίκτυα»;

Ποια είναι τα όρια της παρέμβασης του ιδιωτικού τομέα σε δημόσιους χώρους;

Η προστασία της προσωπικότητας των κατηγορουμένων στην Ελλάδα και στο Βέλγιο.

Για την παραβίαση του δικαιώματος του απορρήτου των επικοινωνιών οποιουδήποτε απαιτούνται εγγυήσεις δικαίου. Για τους εκλεγμένους πολιτικούς απαιτούνται πρόσθετες εγγυήσεις, όπως στο Βέλγιο.

Η κ. Καϊλή συνελήφθη επ’ αυτοφώρω, κάτι που προβλέπεται από το άρθρο 62 και του ελληνικού Συντάγματος για το «ακαταδίωκτο των βουλευτών»: «Δεν απαιτείται άδεια [της Βουλής] για τα αυτόφωρα κακουργήματα».

Οι «Πολίτες του Ράιχ» στη Γερμανία και το «πραξικόπημα της Μπιραρίας». Ομοιότητες και διαφορές.

Το μόνο διαφορετικό στοιχείο είναι πως ο κ. Καραμανλής μίλησε ύστερα από 12 χρόνια αφωνίας, ενώ ο κ. Σαμαράς επαναλαμβάνει σε τακτά χρονικά διαστήματα ότι κάποιοι θέλουν «να μας σύρουν στις Πρέσπες του Αιγαίου. Αυτό μπορούμε να το αποτρέψουμε».

Το καλύτερο που μπορεί να πει κάποιος διαβάζοντας το κείμενο της ομιλίας του κ. Σαμαρά είναι ότι πως όσα είπε δεν έχουν συνοχή.

Εκλογές έρχονται, λεφτά υπάρχουν και η κυβέρνηση αποφάσισε να χαρίσει και τα χρέη των ανεμβολίαστων.

Τα ψεύδη της ΕΛ.ΑΣ. υπονομεύουν για μια ακόμη φορά την αξιοπιστία της. Πώς να εμπιστευθεί κάποιος την ΕΔΕ που προκηρύχθηκε, όταν επιχειρείται παραπλάνηση για απλά γεγονότα που διαψεύδονται εντός ολίγων μόνο ωρών;

Οι σημερινές αποκαλύψεις δεν αποτελούν επιτυχία αυτών που τις κάνουν, αλλά υπενθύμιση των πρότερων αποτυχιών τους.