Τα περιοριστικά μέτρα είναι για να κατεβάσουν τον πυρετό των αγορών. Εχουν δίκιο όσοι επισημαίνουν ότι το Πρόγραμμα Σταθερότητας πρέπει γρήγορα να γίνει και Ανάπτυξης.

Σαν πολλά κηδειόχαρτα για τη χώρα μας δεν αναρτώνται κάθε μέρα στον διεθνή Τύπο;

Το υπάρχον σύστημα επιλογής της ηγεσίας των ανωτάτων δικαστηρίων δημιουργεί το έδαφος για την ατιμωρησία των πολιτικών.

H Ελλάδα συνάντησε τη φούσκα της πιστωτικής επέκτασης από διαφορετικό δρόμο. Κάλυψε τα ελλείμματα παραγωγικότητας με δανεικά.

Παλιά, στην εποχή μου, γινόταν συλλαλητήρια για ψύλλου πήδημα. Πηδούσε ο ψύλλος, ζηλεύαμε εμείς, και ρίχναμε μια διαδήλωση.

Στις δύσκολες στιγμές χρειάζονται ηγεσίες. Δυστυχώς, η πολιτική ηγεσία που ασκούν οι τριακόσιοι της Βουλής είναι στο ύψος του 1,74%.

Φυσικά και στην περίπτωση της διαδικασίας opengov δεν ήταν όλα καλά, ούτε έγιναν όλα παστρικά. Αλλά…

Aπαιτείται να προχωρήσει άμεσα το Σχέδιο Β΄. Αυτό έχει να κάνει με τη συνολική αναδιάρθρωση του δημόσιου τομέα.

Oι περικοπές αποδοχών στον δημόσιο τομέα -οποιονδήποτε δημόσιο τομέα, ακόμη και στον απεχθή ελληνικό- δεν είναι τομή, είναι τιμωρία.

Στην Ελλάδα «κινητοποίηση των αγροτών» σημαίνει παρκάρω το τρακτέρ στην Εθνική και πάω στις υπόλοιπες δουλειές μου ή στο καφενείο.

Φυσικά χρειάζονται διαρθρωτικές αλλαγές για τη μακροχρόνια ανάπτυξη της χώρας, αλλά βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα πρέπει να περικοπούν οι δημόσιες δαπάνες.

Παρακολουθώντας τον διεθνή οικονομικό Τύπο μπορεί κάποιος να καταλήξει σε ένα ασφαλές συμπέρασμα. Το παγκόσμιο πολιτικοοικονομικό σύστημα έχει αφεθεί να λειτουργεί έτσι, ώστε ευκολότερα χρεοκοπεί μια χώρα παρά μια τράπεζα.

Η ροπή προς πολλαπλασιασμό του κράτους είναι ακαταμάχητη στο πολιτικό σύστημα. Υπάρχουν πελάτες-ψηφοφόροι που πιέζουν, κομματικοί και φίλοι που πρέπει να τακτοποιηθούν.

Ικανοποιήθηκε το «φιλολαϊκό» αίτημα των αγροτών που έλεγε ότι η τιμή των αγροτικών προϊόντων στα μαγαζιά θα φτάνει (κατά το μέγιστο) στο διπλάσιο της τιμής του παραγωγού.

Η συντηρητική αντίδραση ποτέ δεν σέβεται τη Δημοκρατία. Μήπως δεν είναι η δημοκρατία, έτσι κι αλλιώς, προϊόν της Γαλλικής Επανάστασης και του «άθεου Διαφωτισμού»;

Τι θα μπορούσε να κάνει ένα επαναστατικό «υπουργείο Οικογένειας» που προτείνει ο κ. Σαμαράς;

H «Παράνομη, ανήθικη, αδιάντροπη άρνηση άρσης της βουλευτικής ασυλίας»…

Το χρέος των 300 δισ. ευρώ δεν φτιάχτηκε ξαφνικά. Είναι τα μικρά χουβαρνταλίκια των πολιτικών παραγόντων που συσσωρεύουν τα ελλείμματα.

Ισως, πρέπει να το πάρουμε απόφαση. Θα υπάρχουν αγρότες που αδυνατούν να ενημερωθούν.

Το κρίσιμο τεστ για την αξιοπιστία της χώρας στο εξωτερικό και της κυβέρνησης στο εσωτερικό δίνεται στα μπλόκα των αγροτών.