Το καλύτερο επιχείρημα για να γίνουμε Δανοί είναι για να ξεκουραστούμε λίγο!
Δεν θα άξιζε κάποιος να ασχοληθεί με το ΚΚΕ, αν η κ. Παπαρήγα δεν στρέβλωνε τόσο πολύ την αλήθεια για να χτίσει την υπέρ του Τείχους απολογία.
Κανείς δεν ξέρει τι είναι ο κοινωνικός φιλελευθερισμός, αλλά μάλλον πρόκειται για το ανώτατο στάδιο του «ριζοσπαστικού φιλελευθερισμού», τον οποίο επίσης κανείς δεν ήξερε τι ήταν.
H τηλεόραση αναδεικνύει ταχύτατα κάποια ζητήματα και το ίδιο γρήγορα τα εξαντλεί.
Oι μικρές και συνάμα μεγαλοφυείς ιδέες που φτιάχνουν επιχειρηματικές αυτοκρατορίες.
Aν δεν υπάρξει μαχαίρι στις δαπάνες, αν δεν μειωθεί το χρέος, προκοπή δεν πρόκειται να υπάρξει στη χώρα.
«Η ηγεσία του ΚΚΕ Εσωτερικού, παρά τα κουσούρια της, είχε στην εποχή της αντιληφθεί δύο – τρία πράγματα που ο Τσε ίσως και να τα υποτίμησε». Χριστόφορος Κάσδαγλης, «Η αριστερά και ο κακός λύκος»
Η απόρρητη αναφορά του ταγματάρχη David J. Wallace για την «Βρετανική Πολιτική και τα αντιστασιακά κινήματα στην Ελλάδα» που γράφτηκε το 1943.
Δυστυχώς για το οικονομικό επιτελείο και για τη χώρα το δάκρυ που χύθηκε στα πρωινάδικα δεν παράγει άμεσα πλούτο για να φορολογηθεί.
Το χειρότερο για τη Νέα Δημοκρατία δεν είναι τα μεγάλα και τα μικρά σκάνδαλα που σημάδεψαν την εξαετή διακυβέρνησή της. Eίναι πως κανείς πλέον δεν εκπλήσσεται.
Το κορίτσι με τα σγουρά μαλλιά και τα καστανά μάτια σε πρώτη φάση θα εκτόνωνε το φυτευτό μίσος πετώντας πέτρες και μολότοφ κατά των «ταξικών εχθρών». Κάποιος θα την πλησίασε και θα της είπε ότι αυτά είναι ημίμετρα και ότι η πραγματική ταξική πάλη θέλει αίμα…
Υπάρχουν πολλά κρούσματα, που δείχνουν ότι η δημοσιογραφία νοσεί εξίσου με την πολιτική. Το πρόβλημά μας πλέον είναι ότι το πολιτικό προσωπικό ακούει τουλάχιστον την υπόγεια βοή και κάνει κάποιες προσπάθειες να αλλάξει.
Aπό τα κείμενα προκύπτει ότι η νέα τρομοκρατία δεν έχει ενιαίο ιδεολογικό υπόβαθρο και δύσκολα μπορούμε να μιλήσουμε οργανωτικά για τα παλιά συγκοινωνούντα δοχεία.
Γιατί ο δημοκρατικός διάλογος με το μυστρί να παραμείνει εντός των πανεπιστημιακών τειχών; Γιατί να μην μπορούν όλοι να χτίζουν όλους;
Η πρόταση Ξυνίδη τιμά την εκτός των τειχών Ελλάδα, ανακατεύει τον τραχανά, κάνει ανθρώπους που βρίσκονται μακριά από τα γνωστά κυκλώματα -δημοσιογραφικά και παλαιοκομματικά- να ελπίζουν.
Tα παιδιά με τα μαύρα δεν είχαν καταφέρει απλώς να απελευθερώσουν τα Εξάρχεια, τα είχαν κάνει και σοσιαλιστικό παράδεισο!
Οι κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης αντί να λύνουν προβλήματα λάδωναν εκείνους που τα υφίσταντο.
Τώρα υπάρχουν τα εργαλεία ώστε περισσότεροι να συμμετάσχουν στην πολιτική διαδικασία και να ελέγξουν τα πεπραγμένα των πολιτικών.
Oι «παριστάμενοι» δεν είναι αυτοί που διαρκώς διαμαρτύρονται γιατί δεν συλλαμβάνονται οι «γνωστοί-άγνωστοι» που αμαυρώνουν τους αγώνες και τις πορείες της Αριστεράς;
Το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας είναι ότι μας λείπουν τα εργαλεία για την επίλυση των προβλημάτων, μας λείπουν οι λέξεις.
