Tο «δικαίωμα των βουλευτών» να ζητούν την απελευθέρωση ακόμη και των «αδίκως προσαχθέντων» από πού προκύπτει;

Η εύκολη εξήγηση γι’ αυτή τη διολίσθηση του ΚΚΕ σε όλο και πιο ανορθολογικές θέσεις, είναι αυτή που θα έλεγε ο Βρετανός πολιτικός Φίλιπ Σνόουντεν: «Πρόκειται περί μπολσεβικισμού που αποτρελάθηκε».

Μια δεσμευτική παγκόσμια συμφωνία για τους ρύπους προϋποθέτει θεσμούς παγκόσμιας διακυβέρνησης και μηχανισμούς παγκόσμιας αστυνόμευσης.

Οι προειδοποιήσεις για προσφυγή της Ελλάδος στο ΔΝΤ οι προειδοποιήσεις, είτε απαξιώνονταν με το πρόσημο του «νεοφιλελεύθερου», είτε θεωρούνταν υπερβολικός αντιπολιτευτικός οίστρος, είτε πνίγονταν στο διάχυτο πολιτικό κουτσομπολιό.

Τα μέλη του ΚΚΕ κάνουν πράξη το σταλινικό όραμα, της μονοφωνίας στα Μέσα Ενημέρωσης.

Το πολιτικό σύστημα έχει φτάσει σε τέτοια αδιέξοδα, που κατανοεί ότι πρέπει να αλλάξει. Και τα δύο μεγάλα κόμματα δοκιμάζουν νέα πράγματα.

Οι υπηρεσίες καθαρισμού ορθώς γίνονται outsourcing. Απλώς πρέπει σε ολόκληρη την αλυσίδα να τηρούνται οι νόμοι. Και του κράτους και της λογικής.

H μάχη κατά της σπατάλης πρέπει να είναι διαρκής, όχι μόνο κατά την διάρκεια της κρίσης.

Στην Ελλάδα, δυστυχώς, δεν έχουμε πρόβλημα αξιοπιστίας μόνο των στατιστικών στοιχείων προς τα έξω. Η αξιοπιστία των πολιτικών είναι στο ναδίρ.

Για όλα τα μεγάλα προβλήματα δεν συζητάμε την υπάρχουσα κακή κατάσταση, αλλά το κακό που θα προκύψει αν αλλάξει.

Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι η Βουλή θα κουκουλώσει κάθε υπόθεση…

Η κυβέρνηση πρέπει να πάρει άμεσα μέτρα. Να περιορίσει τις δαπάνες του Δημοσίου. Η μείωση του ελλείμματος από 12,7% σε 9,1% δεν αρκεί.

Στον πυρήνα της δικαιοσύνης δεν είναι και το καθήκον της εφαρμογής των νόμων; ΄Η αυτό μηδενίστηκε και στη θεωρία;

Το μεγαλύτερο πρόβλημα μιας μερίδας της Αριστεράς είναι ότι προσπαθεί να κρύψει την ένδεια επιχειρημάτων με μεγάλες λέξεις και φανταχτερές παρομοιώσεις.

Ο «γνωστός-άγνωστος» είναι μια από τις ιδεότυπες φιγούρες της μεταπολίτευσης, κάτι σαν τον «αυθαίρετο οικιστή» ή τον «εισφοροφυγά».

Έχουμε ελάχιστη ανοχή στην διαφωνία κατά την πολιτική διαδικασία κι ελάχιστο σεβασμό στο αποτέλεσμα της πολιτικής διαδικασίας.

Εδώ κάθε πειραματισμός θεωρείται καταστροφικός, στις ΗΠΑ ακόμη και η αποτυχία είναι χρήσιμη.

Στη Βουλή, στο υπουργικό συμβούλιο, στις κυβερνητικές επιτροπές, στα όργανα των κομμάτων πρέπει να υπάρχουν «τριβές» για να μεγιστοποιείται η απόδοσή τους. Χωρίς «τριβές» δεν έχουν λόγο ύπαρξης.

Aκόμη κι αν κερδηθεί το στοίχημα της αποκομματικοποίησης των θέσεων ευθύνης η νέα εποχή ηλεκτρονικής δικτύωσης έχει άλλες προκλήσεις που πρέπει να συζητηθούν και να αντιμετωπιστούν.

O νόμος περί ασύλου χρησιμοποιείται για να εμποδιστεί βιαίως όχι μόνο η διακίνηση των ιδεών, αλλά ακόμη και η διενέργεια μαθημάτων.