Οι συνδικαλιστές θεωρούν όχι μόνο ότι τους χρωστάμε τα προνόμιά τους, αλλά και ότι οι δημόσιοι χώροι είναι δικό τους βιλαέτι.
Πριν κλάψουμε για το παντεσπάνι που χάνουν οι Ιρλανδοί ας δούμε πώς θα βγάλουμε το δικό μας ψωμί.
Φτάσαμε στον έσχατο παραλογισμό: προκειμένου να μην έρθει ένας καθηγητής σε ένα ελληνικό πανεπιστήμιο, η πολιτεία θα πάψει να αναγνωρίζει το 27ο καλύτερο πανεπιστήμιο των ΗΠΑ!
Στην Ελλάδα «νόμος είναι το καπρίτσιο του συνδικαλιστή». Οταν, για παράδειγμα, απεργούν οι υπάλληλοι του υπουργείου Οικονομικών οι συνδικαλιστές απαγορεύουν σε όλους την είσοδο!
Tο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων απεφάνθη ότι, παρά τον συντεχνιασμό των βουλευτών, δεν νοείται σε δημοκρατική χώρα το 2010 να μην αίρεται η ασυλία βουλευτών, όταν μηνύονται ή κατηγορούνται για αδικήματα εκτός των καθηκόντων τους.
Οι άλλες παράλογες παρενέργειες των επιδομάτων στο δημόσιο.
Για ένα πράγμα δεν μας προειδοποίησαν οι επαγγελματίες της ανησυχίας για τα εθνικά μας δίκαια. Αυτό που πραγματικά απειλεί την εθνική μας υπόσταση: την οικονομία.
Τα περιοριστικά μέτρα είναι για να κατεβάσουν τον πυρετό των αγορών. Εχουν δίκιο όσοι επισημαίνουν ότι το Πρόγραμμα Σταθερότητας πρέπει γρήγορα να γίνει και Ανάπτυξης.
Σαν πολλά κηδειόχαρτα για τη χώρα μας δεν αναρτώνται κάθε μέρα στον διεθνή Τύπο;
Το υπάρχον σύστημα επιλογής της ηγεσίας των ανωτάτων δικαστηρίων δημιουργεί το έδαφος για την ατιμωρησία των πολιτικών.
H Ελλάδα συνάντησε τη φούσκα της πιστωτικής επέκτασης από διαφορετικό δρόμο. Κάλυψε τα ελλείμματα παραγωγικότητας με δανεικά.
Παλιά, στην εποχή μου, γινόταν συλλαλητήρια για ψύλλου πήδημα. Πηδούσε ο ψύλλος, ζηλεύαμε εμείς, και ρίχναμε μια διαδήλωση.
Στις δύσκολες στιγμές χρειάζονται ηγεσίες. Δυστυχώς, η πολιτική ηγεσία που ασκούν οι τριακόσιοι της Βουλής είναι στο ύψος του 1,74%.
Φυσικά και στην περίπτωση της διαδικασίας opengov δεν ήταν όλα καλά, ούτε έγιναν όλα παστρικά. Αλλά…
Aπαιτείται να προχωρήσει άμεσα το Σχέδιο Β΄. Αυτό έχει να κάνει με τη συνολική αναδιάρθρωση του δημόσιου τομέα.
Oι περικοπές αποδοχών στον δημόσιο τομέα -οποιονδήποτε δημόσιο τομέα, ακόμη και στον απεχθή ελληνικό- δεν είναι τομή, είναι τιμωρία.
Στην Ελλάδα «κινητοποίηση των αγροτών» σημαίνει παρκάρω το τρακτέρ στην Εθνική και πάω στις υπόλοιπες δουλειές μου ή στο καφενείο.
Φυσικά χρειάζονται διαρθρωτικές αλλαγές για τη μακροχρόνια ανάπτυξη της χώρας, αλλά βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα πρέπει να περικοπούν οι δημόσιες δαπάνες.
Παρακολουθώντας τον διεθνή οικονομικό Τύπο μπορεί κάποιος να καταλήξει σε ένα ασφαλές συμπέρασμα. Το παγκόσμιο πολιτικοοικονομικό σύστημα έχει αφεθεί να λειτουργεί έτσι, ώστε ευκολότερα χρεοκοπεί μια χώρα παρά μια τράπεζα.
Η ροπή προς πολλαπλασιασμό του κράτους είναι ακαταμάχητη στο πολιτικό σύστημα. Υπάρχουν πελάτες-ψηφοφόροι που πιέζουν, κομματικοί και φίλοι που πρέπει να τακτοποιηθούν.
