Ο δικομματισμός φθείρεται συν τω χρόνω, αλλά δεν καταρρέει.
Γιατί λοιπόν διατάσσεται προκαταρκτική εξέταση για μπλογκς που δημοσιοποιούν κάποια νούμερα από κάποιες δημοσκοπήσεις και όχι κατά του κ. Καρατζαφέρη που επίσης δημοσιοποίησε νούμερα και μάλιστα από όλα τα τηλεοπτικά κανάλια της χώρας;
Αυτή τη στιγμή εξελίσσεται ένα όργιο σπατάλης σε ολόκληρο τον δημόσιο τομέα. Προκηρύσσονται διαγωνισμοί από άχρηστοι μέχρι αστείοι.
H Ιστορία είναι δουλειά των ιστορικών. Δεν είναι δουλειά των πολιτικών. Δεν είναι καν δουλειά των δημοσιογράφων.
Υπάρχουν δύο προβλήματα στην προχθεσινή απάντηση του πρωθυπουργού σχετικά με την υπόθεση του αυθαιρέτου του κ. Σουφλιά.
Μια πρωτοβουλία, η οποία επειδή ακριβώς αφορά χιλιάδες νοικοκυριά, έπρεπε να συζητηθεί σε βάθος, να γίνει φύλλο φτερό από κόμματα και ΜΜΕ, μπήκε στις μυλόπετρες της προχειρότητας.
Eνα οργουελιανό παρακράτος αντικαπνιστών σβήνει τα τσιγάρα από τα χέρια μεγάλων προσωπικοτήτων.
Για δύο εβδομάδες, η ψαλίδα τής διαφοράς των δύο μεγαλύτερων κομμάτων θα ανοιγοκλείνει, ανάλογα με τις τελευταίες φήμες που θα κυκλοφορούν.
Tο μόνο που απομένει σ’ αυτή τη λαίλαπα ρύπανσης είναι η αυτενέργεια των πολιτών. Απλώς σχίζουμε όσες αφίσες ή αυτοκόλλητα μπορούμε στη γειτονιά μας και τρέφουμε την ανακύκλωση με τις παρανομίες των ασυνείδητων.
Ο φόβος των πολιτικών για τις εντυπώσεις -«το κλίμα», όπως λέγεται στην πολιτική αργκό- που δημιουργούν οι ομιλούσες κεφαλές των παραθύρων.
Η πολιτική που ενδιαφέρει τους πολίτες είναι άλλη από το πολιτικό κουτσομπολιό που συζητεί και αναπαράγει το πολιτικο-δημοσιογραφικό σύμπλεγμα.
O διάλογος για τη δομή των «ντιμπέιτ» στην Ελλάδα γίνεται λίγο πριν από τη διοργάνωσή τους και λίγο μετά. Ποτέ στο ενδιάμεσο.
Στον διεθνή κατάλογο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ η Ελλάδα ανταγωνίζεται στήθος με στήθος το Βιετνάμ!
Το ψηφοδέλτιο Επικρατείας είναι εργαλείο για κάποιον ο οποίος θέλει να γίνει πρωθυπουργός για να βάλει στη Βουλή ανθρώπους που χρειάζεται.
Δυστυχώς τα μαντάτα που μας φέρνουν τα «παπαγαλάκια εξωτερικού» δεν είναι καθόλου καλά για την ελληνική οικονομία.
Από τα 20 λεπτά μιας τηλεοπτικής συζήτησης, μόνο τα 5-6 αφορούν την πραγματική πολιτική. Τα υπόλοιπα αφορούν τις δημοσκοπήσεις και τα ντιμπέιτ, τη διαδικασία δηλαδή της πολιτικής…
How would journalists ever find out if politicians are aware of people’s problems? After all, they never asked them.
Tο κρατικό κανάλι λογόκρινε την πολωνική εικόνα κι έβαλε μια λευκή ταινία που κάλυψε το όνομα «MKD». Οπότε για την ελληνική τηλεόραση οι «GRE» έπαιζαν με τον «λευκό» ή τον «κανένα».
Στην συνέντευξη τύπου της ΔΕΘ, ο κ. Καραμανλής δεν ρωτήθηκε τα ουσιαστικά…
Το βασικό πρόβλημα της κυβέρνησης τα περασμένα 5,5 χρόνια δεν ήταν όσα δεν μπόρεσε ή δεν θέλησε να κάνει. Ηταν αυτά που υποσχέθηκε.
