Aπό τα κείμενα προκύπτει ότι η νέα τρομοκρατία δεν έχει ενιαίο ιδεολογικό υπόβαθρο και δύσκολα μπορούμε να μιλήσουμε οργανωτικά για τα παλιά συγκοινωνούντα δοχεία.

Γιατί ο δημοκρατικός διάλογος με το μυστρί να παραμείνει εντός των πανεπιστημιακών τειχών; Γιατί να μην μπορούν όλοι να χτίζουν όλους;

Η πρόταση Ξυνίδη τιμά την εκτός των τειχών Ελλάδα, ανακατεύει τον τραχανά, κάνει ανθρώπους που βρίσκονται μακριά από τα γνωστά κυκλώματα -δημοσιογραφικά και παλαιοκομματικά- να ελπίζουν.

Tα παιδιά με τα μαύρα δεν είχαν καταφέρει απλώς να απελευθερώσουν τα Εξάρχεια, τα είχαν κάνει και σοσιαλιστικό παράδεισο!

Οι κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης αντί να λύνουν προβλήματα λάδωναν εκείνους που τα υφίσταντο.

Τώρα υπάρχουν τα εργαλεία ώστε περισσότεροι να συμμετάσχουν στην πολιτική διαδικασία και να ελέγξουν τα πεπραγμένα των πολιτικών.

Oι «παριστάμενοι» δεν είναι αυτοί που διαρκώς διαμαρτύρονται γιατί δεν συλλαμβάνονται οι «γνωστοί-άγνωστοι» που αμαυρώνουν τους αγώνες και τις πορείες της Αριστεράς;

Το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας είναι ότι μας λείπουν τα εργαλεία για την επίλυση των προβλημάτων, μας λείπουν οι λέξεις.

Μπορεί ο λογαριασμός του κινητού τηλεφώνου ενός υπουργού να φτάνει τα 107.000 ευρώ σε ένα μήνα;

Η κυβέρνηση οφείλει να κατανοήσει ότι παρά τα πολλά προβλήματα, η σύμβαση με την Cosco φέρνει στο λιμάνι κάτι καλό: τον ανταγωνισμό.

Στην Ελλάδα θάλλει ο «συντηρητισμός της βαριεστημάρας» που λέει ότι όλα πρέπει να αλλάξουν αλλά όχι τώρα, όχι έτσι, κι όχι τόσο.

Αυτό που δεν κατάλαβε η ελληνική αριστερά είναι ότι το προλεταριάτο δεν ψηφίζει πια εδώ. Ψηφίζει στην Αλβανία.

Πολλοί στο ΚΚΕ δεν αντιλαμβάνονται πώς γίνεται σε εποχές κρίσης του καπιταλισμού το ΚΚΕ να είναι το μόνο αριστερό κόμμα της Ευρώπης που συρρικνώνεται.

Οι συνδικαλιστές δεν θέλουν να προστατέψουν την δημόσια περιουσία από τους Κινέζους, όπως ψευδώς ισχυρίζονται. Θέλουν, απλώς, να προστατέψουν τη βολή τους από τον ανταγωνισμό.

Oλα όσα καταγράφονται σε υπολογιστές του Δημοσίου είναι δημόσια δεδομένα και σύμφωνα με μια κίνηση πολιτών «δικά μας δεδομένα», ανήκουν δηλαδή στον ελληνικό λαό.

Τα δημόσια οικονομικά έχουν πιάσει πάτο και σε μια εποχή που φτάσαμε να αναρωτιόμαστε αν σε λίγους μήνες θα υπάρχουν λεφτά για να πληρώσουμε συντάξεις δεν μπορεί προτεραιότητα να είναι η αύξησή τους.

Το εκτεταμένο σύστημα συναλλαγής της απελθούσας κυβέρνησης με τα ΜΜΕ δεν ελάφρυνε απλώς τα δημόσια ταμεία, τύφλωσε το κόμμα κι έφτιαξε τη χειρότερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης.

Kανείς δεν μπορεί να πει αντικειμενικά αν έχουμε ένα «καλό» ή ένα «κακό υπουργικό συμβούλιο». Αυτό που μπορεί κάποιος να πει είναι ότι έχουμε ένα «μικρό υπουργικό συμβούλιο».

Το σίγουρο είναι ότι πρωθυπουργός δεν χρωστάει στους παραδοσιακούς κομματικούς μηχανισμούς που συμβάλλουν στην εκλογική νίκη. Οπότε, όποιος παλαιοκομματικός εμφανιστεί στο κρατικό ταμείο δεν θα έχει στα χέρια διατακτική.

Είναι άδικο για την πολιτική να συγκρίνονται πραγματικές καταστάσεις με τα φανταστικά στερεότυπα που δημιουργούνται και ανακυκλώνονται στα καφέ πέριξ της Βουλής.