Το γεγονός ότι ο ελληνικός λαός έδωσε τόσο ευρεία νίκη στο ΠΑΣΟΚ δεν τιμώρησε μόνο τη Νέα Δημοκρατία. Εφτυσε το σύστημα ενημέρωσης της χώρας.

Tα στερεότυπα που δημιουργούν τα ΜΜΕ και μεταμορφώνονται σε εικονική πραγματικότητα.

Η διακυβέρνηση της ΝΔ κλώτσησε τη χρυσή ευκαιρία. Αντί να παραλάβει τη σκυτάλη του εκσυγχρονισμού, που άφησε λόγω των εσωτερικών του αντιφάσεων το ΠΑΣΟΚ, φρέναρε και άρχισε να τραβάει τη χώρα προς τα πίσω.

Tο κράτος προεκλογικά έχει συνέχεια μόνο όπου ξοδεύονται λεφτά.

Ο αγώνας για την αποκομματικοποίηση του κράτους πρέπει να είναι διαρκής. Ανεξαρτήτως κυβέρνησης και χρώματος.

Tο κράτος διά νομοθετημάτων σπρώχνει τους καταναλωτές της ενημέρωσης στα blogs, τα οποία μπορούν να ικανοποιήσουν την παρούσα ζήτηση.

Mια καλή πρωτοβουλία, που άνοιγε την πόρτα των επιχειρήσεων στους νέους, στράβωσε επί ΠΑΣΟΚ (άρχισαν οι τοποθετήσεις στο Δημόσιο) ξαναστράβωσε επί Ν.Δ. (άρχισαν οι προεκλογικές τοποθετήσεις στο Δημόσιο) και τώρα κινδυνεύει να σπάσει…

Τα δύο μέτρα και σταθμά της κυβέρνησης για τις δημοσκοπήσεις.

Ο δικομματισμός φθείρεται συν τω χρόνω, αλλά δεν καταρρέει.

Γιατί λοιπόν διατάσσεται προκαταρκτική εξέταση για μπλογκς που δημοσιοποιούν κάποια νούμερα από κάποιες δημοσκοπήσεις και όχι κατά του κ. Καρατζαφέρη που επίσης δημοσιοποίησε νούμερα και μάλιστα από όλα τα τηλεοπτικά κανάλια της χώρας;

Αυτή τη στιγμή εξελίσσεται ένα όργιο σπατάλης σε ολόκληρο τον δημόσιο τομέα. Προκηρύσσονται διαγωνισμοί από άχρηστοι μέχρι αστείοι.

H Ιστορία είναι δουλειά των ιστορικών. Δεν είναι δουλειά των πολιτικών. Δεν είναι καν δουλειά των δημοσιογράφων.

Υπάρχουν δύο προβλήματα στην προχθεσινή απάντηση του πρωθυπουργού σχετικά με την υπόθεση του αυθαιρέτου του κ. Σουφλιά.

Μια πρωτοβουλία, η οποία επειδή ακριβώς αφορά χιλιάδες νοικοκυριά, έπρεπε να συζητηθεί σε βάθος, να γίνει φύλλο φτερό από κόμματα και ΜΜΕ, μπήκε στις μυλόπετρες της προχειρότητας.

Eνα οργουελιανό παρακράτος αντικαπνιστών σβήνει τα τσιγάρα από τα χέρια μεγάλων προσωπικοτήτων.

Για δύο εβδομάδες, η ψαλίδα τής διαφοράς των δύο μεγαλύτερων κομμάτων θα ανοιγοκλείνει, ανάλογα με τις τελευταίες φήμες που θα κυκλοφορούν.

Tο μόνο που απομένει σ’ αυτή τη λαίλαπα ρύπανσης είναι η αυτενέργεια των πολιτών. Απλώς σχίζουμε όσες αφίσες ή αυτοκόλλητα μπορούμε στη γειτονιά μας και τρέφουμε την ανακύκλωση με τις παρανομίες των ασυνείδητων.

Ο φόβος των πολιτικών για τις εντυπώσεις -«το κλίμα», όπως λέγεται στην πολιτική αργκό- που δημιουργούν οι ομιλούσες κεφαλές των παραθύρων.

Η πολιτική που ενδιαφέρει τους πολίτες είναι άλλη από το πολιτικό κουτσομπολιό που συζητεί και αναπαράγει το πολιτικο-δημοσιογραφικό σύμπλεγμα.

O διάλογος για τη δομή των «ντιμπέιτ» στην Ελλάδα γίνεται λίγο πριν από τη διοργάνωσή τους και λίγο μετά. Ποτέ στο ενδιάμεσο.