Το μνημόνιο δεν λύνει το πρόβλημα του χρέους. Απλώς μειώνει τα ελλείμματα σταδιακά σε τρία χρόνια.

Το ΚΚΕ κατρακυλάει με ταχύτητα στον κατήφορο της (αυτο)απονομιμοποίησής του, ενώ δίπλα του χοροπηδούν χαρά γεμάτα κάποια γεροντοπαλίκαρα της Αριστεράς και κάποια παιδάκια του ΣΥΡΙΖΑ.

Αντί να σκορπάμε τα λίγα λεφτά που μάς έχουν απομείνει, σε δρομολόγια που δεν προτιμά κανείς, καλά είναι να τα επενδύσουμε σε υποδομές οι οποίες θα κάνουν τον σιδηρόδρομο ελκυστικό και ανταγωνιστικό του αυτοκινήτου.

Δεν θα ήταν πιο λογικό να υπάρχει ένα κανάλι ιδεών αντί να έχουμε ένα κρατικό αθλητικό κανάλι;

Πριν αποφασίσουμε τι θέλουμε, πρέπει να υπογράψουμε εκ νέου το κοινωνικό συμβόλαιο. Να κατανοήσουμε ότι το Σύνταγμα και οι νόμοι δεν είναι χαρτιά άνευ αντικρίσματος και ότι πρέπει να είναι στην πράξη σεβαστά απ’ όλους.

Η κατάληψη του 9,84 θέτει ορισμένα ζητήματα για τον δημοσιογραφικό κόσμο.

Μεγαλύτερο και από το οικονομικό πρόβλημα της χώρας είναι ο δημόσιος διάλογός της. Αυτός, με βασική ευθύνη των ΜΜΕ, ποτέ δεν προχωρεί στην ουσία της πολιτικής· πάντα μένει στη διαδικασία της.

Όσοι θέλουν να παρουσιάζουν το 1821 σαν ένα τοπικό καβγά Ρωμιών-Οθωμανών, το υποβαθμίζουν.

Οι νόμοι δεν φτιάχτηκαν για να οδηγηθούμε στον παράδεισο, αλλά για να μην οδηγηθούμε στην κόλαση των διαρκών συγκρούσεων.

Η περιβόητη απελευθέρωση του φαρμακευτικού επαγγέλματος που έκανε κ. Λοβέρδος είναι μια τρύπα στο νερό.

Ανθρωποι που δεν σέβονται τον νόμο για τις καταλήψεις, θα σεβαστούν τον νόμο για την απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους;

Αυτό που αναδεικνύεται και στην υπόθεση της Κερατέας είναι ο ευρύτερος κύκλος των χειροκροτητών κάθε ανομίας σ’ αυτόν τον τόπο.

Αν η παρανομία για «ιερούς» σκοπούς δεν σταματήσει, τότε η παρανομία θα γίνει ο κανόνας και θα είναι πάντα και παντού μόνο για «ανίερους» σκοπούς.

Αν καταλάμβαναν το αμφιθέατρο του υπουργείου Υγείας τίποτε μετανάστες, θα μπορούσαμε να συζητήσουμε το θέμα. Οι νοσοκομειακοί γιατροί, όμως, κι άλλες «ευπαθείς» ομάδες του ελληνικού πληθυσμού μπορούν να καταλαμβάνουν όποιον δημόσιο χώρο γουστάρουν, να παραβιάζουν τον νόμο όποτε θέλουν χωρίς να ενοχλείται κανείς.

Η ιστορία διδάσκει ότι όποτε οι φιλόσοφοι αναμείχθηκαν με την εξουσία, σε κακό τους βγήκε. Και στους ίδιους και στη φιλοσοφία.

Η ρητορεία με τις φανταχτερές λέξεις μπολιάζει όλο και περισσότερο τον αριστερό λόγο και τελικά αποκρύπτει τα πραγματικά προβλήματα του τόπου. Ο πληθωρισμός των λέξεων λειτουργεί σαν τον πληθωρισμό στην οικονομία. Διαβρώνει αξίες.

Ενώ αναζητούσαμε «ΤΟ πρόβλημα της χώρας» για να το λύσουμε, φούντωσαν τα μικρά προβλήματα και όλα μαζί αθροίστηκαν στο μεγάλο πρόβλημα της χώρας.

Πολλοί επιχειρηματολογούν ότι η πλήρης εφαρμογή των νόμων οδηγεί την κοινωνία στον απολυταρχισμό. Αν είναι έτσι, μέχρι πού μπορεί να φτάσει η έκπτωση στον νόμο;

Η απόφαση του Δ΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας δεν είναι χειρότερη από έγκλημα, είναι βλακώδης. Και ηθικά και πολιτικά, αλλά κυρίως νομικά.

«Αμερικανικός φονταμενταλισμός. Πώς οι πολιτικές, θρησκευτικές και επιστημονικές αντιπαραθέσεις στη Δύση διαμόρφωσαν τον μισαλλόδοξο αμερικανικό προτεσταντισμό». Του Μάνου Μαραγκουδάκη.